98 VII. Staphylinidae. - Atheta. 



a m i c u 1 a, doch onderscheiden door langere, naar het uiteinde veel minder verdikte sprieten, 

 met veel minder verbreede voorlaatste leedjes ; ook door de veel sterkere, dichtere en ruwere bestip- 

 peling van halsschild en dekschilden en door de opvallend langere dekschilden, welke ongeveer 

 even lang als te zamen breed zijn. Zwart, dekschilden bruin; pooten bruingeel, de dijen veelal 

 berookt. Lengte 1|— 2 mm. 



.4. inquinula Grav. (minutissima Heer) (C.N.1. 212.25.53) is nog op meerdere jjlaatsen in Zuid- 

 Limburg gevangen, o. a. in hamster- en konijnenholen. 



A. m o r t u o r u m Thoms. (atricolor Sharp). In Noord- en Middeleuropa, o. a. in konijnenho- 

 len, met a m i c u 1 a. Zeer na verwant aan a m i c u 1 a, doch veel kleiner, in grootte tusschen 

 deze en inquinula instaande. Evenals bij inquinula het halsschild en de dekschilden 

 zeer dicht bestippeld. Smal, zwart of bruinzwart, de dekschilden veelal bruin; pooten pekbruin, de 

 dijen veelal donkerder. Kop weinig smaller dan halsschild. Sprieten zwart. Halsschild weinig 

 smaller dan de dekschilden, verbreed ; dekschilden ongeveer zoo lang als te zamen breed. Lengte 

 1^ mm. 



A. liliputana Bris. In Frankrijk, Engeland en Duitschland. Eveneens op amicuia 

 gelijkende, doch ook kleiner, sterker glanzig en door veel meer verspreide bestippeling van hals- 

 schild en dekschilden onderscheiden. Zwart, dekschilden bruin; pooten bruingeel. Halsschild 

 smaller dan de dekschilden, verbreed; dekschilden i langer dan halsschild. Lengte bijna IJ mm. 



A. luctuosa Muls. et Rey (picicornis Muls. et Rey, Schneideri Eppelsh.). Deze soort werd 

 in de RijnproAancie in mollengangen, onder uitwerpselen van de mol, gevonden ; ook in Frankrijk. 

 Ganglbauer zegt: in boschrijke en bergachtige streken. Zij is het naast verwant aan aegra Heer 

 en vertoont evenals deze, en ook a t o m a r i a Kr., bij het (J geen gecrenuleerden achterrand van 

 het 6e onbedekt tergiet, zooals bij de eveneens aanverwante i n d u b i a Sharp. Het lichaam is 

 glanzig zwart, de dekschilden zeldzamer donkerbruin; sprieten donker, pooten donker pekbruin. 

 Bij A a e g r a is het lichaam glanzig bruin of geelbruin, kop en voorlaatste tergiten zwart; de 

 wortel der sprieten en tasters bruinrood, pooten bruinachtig-geel. 



A. atomaria Kr. (minuscula Bris, glabricula Thoms.) (det. Bernhauer) (C.N.I.212 en 

 L.IX). Bij Jisp in Noord-Holland, April. 



A. a n i s i Bernhauer (det. Bernhauer) (L.IX). Deze, met p al u s t r i s Ksw., tot het sub-gen. 

 P h i 1 h y g r a Muls. et Rey behoorende, soort, welke in Opper- Oostenrijk ontdekt is, werd een- 

 maal bij Burgst, nabij Breda, in Febr., gevangen. Zij is glanzig, diepzwart, met iets lichtere dek- 

 schilden en vuilgele pooten. Kop uiterst fijn en spaarzaam bestippeld, de slapen op de onderzijde 

 over eene tamelijke lengte gerand. De voorlaatste sprietleedjes de helft breeder dan lang. Halsschild 

 naar voren duidelijk versmald, met een onduidelijken indruk voor het schildje, uiterst fijn ver- 

 spreid bestippeld. Dekschilden i langer dan het halsschild; opvallend sterker, maar slechts weinig 

 dicht bestippeld. Achterlijf zeer fijn en verspreid-, naar het uiteinde nagenoeg in 't geheel niet be- 

 stippeld. Lengte 2i mm. 



A. angusticollis Thoms. (ravilla Ki., non Er.) (C.N.I.213.25.55) komt in Zuid-Limburg ook in 

 mollennesten voor. 



A. picipes Thoms. (excavata Muls et Rey) (C.N.I.213). Een $ bij Prinsenhage, Aug. 



A. SC ap lil ar is Sahlb. (ochracea Er., axillaris Thoms.) (C.N.L213, L. VIII en B. 103). 

 Een paar exemplaren bij Valkenburg (Limb.), Juni. — Reitter beschouwt het sub-gen. A 1 a o- 

 b i a Thoms., waartoe deze soort behoort, als een afzonderlijk genus, dat zich van Atheta 

 onderscheidt, doordat, evenals bij S i p a 1 i a en T o m o g 1 o s s a, de fijne neerliggende be- 

 haring van het halsschild overal gewoon, van voren naar achteren gericht,is, terwijl deze bij A t h e- 

 t a en ook bij Thamiaraea, Schistoglossa en Gnypeta overal in de breedte, of 

 schuin van binnen naar buiten, gericht is, waarbij eene scheiding over het midden duidelijk 

 zichtbaar blijft (B.103) ^). 



A. triangiiluni Kr. (C.X.1. 214.25.37) is zeer verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam, o. a. 



') In vroegere lijsten (1870 en 1875) werd Atheta (als Homalota) ebenina Fauvel 

 (moet zijn Muls. et Rey) uit Nederland opgegeven; dit berustte op verkeerde determinatie; is A. 

 euryptera Steph. 



In de Lijst 1870 werd Atheta fungicola Thoms. (zie: A. nitidicollis Fairm. = 

 fiingicola Thoms., ^^ ignobilis 8harp) (C. N. I. 214) als vrij gemeen opgegeven, wat onjuist is. Hier 

 wordt bedoeld A. fungicola Kr. (non Thoms.) svnonieni met crassicornis F. (1. c. 215. 

 25. 39). 



Zie ook: D. Sharp, On some AUies of II o m a 1 o t a f u n g i e o 1 a, in: „Entom. Mouthly Mag. 1913. 



