VII. Staphylinidae. - Atheta. 99 



in aantal uit wilgenzwammen bij Eysden (Limb.); zou ook in de holen van mollen en veldmuizen 

 leven en daarin ontwikkelen. 



.4. pilicornis Thoms. (pilosa Kr., xanthopus Muls. et Rey, lapponica Eppelsh.) (C.N.I.2I4.25. 

 40) is nog bij den Haag, Loosduinen, O ver veen, Deventer, Oldenzaal, Ommen en bij Venlo gevan- 

 gen. 



A. ni y r m e c o b i a Ki'. (negligens J. Salilb., lativentris J. Sahlb.) (det. Bernhauer) (C.N.L 

 216 en L.IX). Eenmaal bij Arnhem. 



A. nijiricornis Thoms. (Thomsoni Jans., castanescens Muls. et Rey, laetipes Muls. et Rey) 

 (C.N.I. 217.25.44) komt ook veel voor in de nesten van allerlei vogels, ook in dassenholen en zou 

 ook bij V e s p a g e r m a n i e a F. en bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. voorkomen. 



A. divisa Mark. (aridula Thoms., impressicollis Muls. et Rey, emarginata J. Sahlbg.) {C.N.I.217. 

 25.45) is zeer verbreid in alle provinciën, terzelfder plaatse als nigricornis, maar zeldzamer. 



A. coriaria Kraatz (sodalis WoUast., australis Jekel) (C.N.I. 217.25.46) is overal verbreid en o. a. 

 in kompost zeer algemeen. 



A. basicornis Muls. et Rey (autumnalis Sharp) (C.N.I.217 en L.IX). Winterswijk en 

 Loosduinen, Oct. (achter de schors van dennenstammen uit Winterswijk afkomstig); ook bij 

 Loosdrecht, Aiwil. 



A. autumnalis Er. (foveola Muls., laticornis Motsch., lacustris Bris., granulicauda J. 

 Sahlbg). In Noord Duitschland, achter boomschors en in paddestoelen, zeldzaam. Deze soort zou 

 in de tabel (C.N.I. 217) bij 95, als naastverwante van basicornis Muls. et Rey, moeten ge- 

 plaatst worden, aangezien de sprietwortel roodgeel is. Reuter onderscheidt deze van de aanver- 

 wante g a g a t i n a Baudi aldus : 



Het 5e vrij liggende tergiet van achteren met meerdere langwerpige, kleine korreltjes 

 bezet, het 6e aan den achterrand met 4 tandjes. Zwart, weinig glanzig, dekschilden 

 donker pekbruin. Sprietwortel, tasters en pooten roodgeel. Kj-achtiger bestippeld dan 



g a g a t i n a. Lengte 2—2^ mm autumnalis Er. 



Het 5e vrij liggende tergiet zonder korreltjes, het 6e aan den achterrand met 4 tandjes. 

 Habitus met die der f u n g i-groep overeenkomende, het achterlijf echter met parailele 

 zijden. Zwart, weinig glanzig, dekschilden donkerbruin ; sprietwortel en tasters roest- 

 rood (bij Ganglbauer : bruinrood — donkerder dan bij basicornis en autum- 

 nalis); pooten roodgeel. Zelden ook het halsschild bruin. Lengte ruim 2J— 2J mm. 



(conformis Muls. et Rey, mutata Fairm, 



compressicoUis Ths., variabilis Kr., proxima Kr.) gagatina Baudi. 

 A. n i t e n s Fuss (C.N.I. 218). Het exemplaar van Reuter, door mij uit de Alpes maritimes ver- 

 meld, is, volgens Bernhauer, niet n i t e n s maar coriaria Kr. De soort zou, behalve bij 

 Ahrweiler, ook in Engeland gevonden zijn. 



A. oblita Er. (longuia Fairm., taedula Muls. et Rey) (C.N.I.218. 25.48) is overal verbreid 

 en op sommige plaatsen niet zeldzaam; o. a. bij Otterloo in een eekhoornnest. 



A. languida Er. en A. longicollis Muls. et Rey (C.N.I.219.25.87) zijn, ook volgens Reuter, twee 

 goede soorten (B.103). A. longicollis Rey gelijkt op languida, doch is kleiner en slan- 

 ker, het halsschild veelal iets langer dan breed toeschijnend. Kop bij het <^ ongeveer even breed als 

 het halsschild, de dekschilden langer. Sprieten naar het uiteinde merkbaar verdikt en de voorlaat- 

 ste leedjes niet langer dan breed; bij languida slanker, de voorlaatste leedjes merkbaar lan- 

 ger dan breed; ook is hier de kop smaller dan het halsschild, nagenoeg vierkant; het halsschild 

 even lang als breed, smaller dan de dekschilden, welke iets langer dan het halsschild en niet volko- 

 men zoo lang als te zamen breed zijn. Lengte 3^ — 3| mm., bij languida 4— ruim 4J mm. 



A. longicollis is zeer verbreid langs de groote rivieren, in aanspoelsel, soms in groot 

 aantal; ook bij Breda en bij Exaeten (Limb.) bij Lasius fuliginosus Latr. A. lan- 

 guida is uiterst zeldzaam; behalve bij Breda, nog bij den Bosch, Oisterwijk, Winterswijk, 

 Brummen, Leeuwen (Gelderl.) en bij Exaeten gevangen. 



A. (Liogluta) Heymesi Hubenthal. Deze, mij onbekende, soort, welke in Thüi'ingen in 

 mollennesten ontdekt is en wellicht ook bij ons, in die nesten, zou kunnen worden aangetroffen, is, 

 volgens den auteur, een zeer kennelijke soort, welke te beschouwen is als overgangsvorm der sub- 

 genera Liogluta Thoms. en M e g i s t a Muls. et Rey., aangezien de fijne lijst, welke de 

 slapen omgrensd, bij deze soort korter is dan bij M e g i s t a, doch langer dan bij Liogluta. 



