102 VII. Staphylinidae. Atheta. Gnypeta. Tachyusa. 



Spijkenisse, in aanspoeJsel van de grootc rivieren; ook bij Burgst nabij Breda, Dec. enbijBunde 

 (Limb.) Juni i). 



.4. geniina Er. (C.N.I.223. 25.77) is nog bij den Haag, Zeeburg, Brummen, Burgst bij Breda en 

 op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. 



A. p u n c t u 1 a t a J. Sahlbg. Deze soort, welke tot het sub-gen. M e t a x y a Rey gerekend 

 wordt en het naast verwant is aan A. meridionalis Muls. et Rey en m a r i n a Muls. et 

 Rey, zou op de duinen van de Oostzee gevonden zijn; overigens wordt zij van het hooggebergte 

 opgegeven. Zij is grooter, de dekschilden slechts weinig langer dan het halsschild. Bruinzwart, 

 dekschilden donkerbruin, spiieten roodbruin, aan den wortel lichter; tasters en pooten geelrood. 

 Halsschild glanzig, dekschilden niet volkomen zoolang als te zamen breed. Lengte 3— 3J mm. 

 De beide andere soorten zijn slechts 2— 2i mm. lang, de dekschilden veel langer dan het halsschild. 



A. D e V o s i Everts (B.98). Deze nieuwe soort, welke tot het sub-genus Phryogora Muls. 

 et Rey gerekend wordt ^), herinnert in habitus aan h y g r o t o p o r a Kr. en is, evenals deze, 

 breeder en plomper dan elon gatuia Grav., doch komt in lengte meer met laatstgenoemde 

 soort overeen. Zeer opvallend is het, voor eene Atheta, ongewoon grof bestippeld 

 a e h t e r 1 ij f ; de bestippeling daarvan komt nog sterker uit dan o.a. bij I s c h n o g 1 o s s a 

 p r o 1 i X a Grav. (tribus Aleocharini). Lichaam zwart; het voorlijf eenigszins vetglanzig; 

 de dekschilden bruinachtig, om de schouders, langs het voorste deel der zijden, bruingeelachtig. 

 Sprieten pekzwart, het Ie lid en de tasters bruinrood; de pooten bruingeel; de middel- en achter- 

 dijen op de bovenzijde eenigszins bruinachtig. Kop, halsschild en dekschilden uiterst fijn gechagri- 

 neerd, daardoor weinig glanzig. Kop groot, maar smaller dan het halsschild, uiterst fijn bestip- 

 peld; in het midden van het voorhoofd met een onduidelijk stipvormig groef je. Sprieten tamelijk 

 slank, naar het uiteinde slechts zwak verdikt; het 2e lid slechts iets langer dan het 3e; het 4e tot 

 10e lid onderling nagenoeg even lang; in dikte zeer weinig toenemende; de voorlaatste leedjes 

 nagenoeg niet opvallend breeder dan lang; het eindlid de helft langer dan het voorlaatste, toege- 

 spitst. Halsschild smaller dan de dekschilden, ongeveer ^ breeder dan lang, aan de zijden alleen 

 van voren afgerond, vlak gewelfd, fijn en dicht bestippeld, met fijne, in de breedte gerichte, neer- 

 liggende beharing; in het midden voor de basis met een oppervlakkigen indruk, waaruit eene zeer 

 flauw aangeduide, tot aan den voorrand doorloopende, middellijn ontspringt. Dekschilden -J 

 langer dan het halsschild, te zamen iets breeder dan lang; fijn en zeer dicht bestippeld en fijn 

 neerliggend behaard. Achterlijf glanzig, geheel pekzwart; op de eerste 3 \Tijliggende tergiten 

 krachtig en vrij diclit-,opde volgende 2 minstens even krachtig, maar 

 meer verspreid bestippeld. Lengte ruim 3 mm. Een $ uit aanspoelsel van den IJssel, bij 

 Velp, Januari, door Mr. L. de Vos tot Nederveen Cappel ontdekt. Het c^ is niet bekend. 



A. luteipes Er. (distincta Muls. et Rey) (C.N.T.224.2o.91) is nog op meerdere j^laatsen in Xoord- 

 HoUand, Gelderland en Limburg gevangen. 



A. c u r r a X Kr. (C.N.I.225 en L.I). Op vele plaatsen, langs de groote rivieren en beken, aan- 

 getroffen, vooral 's winters in aanspoelsel. 



A. insecta Thoms. (C.N.I.225.25.88) is op vele plaatsen in de provinciën Zuid-Holland, Gelder- 

 land en Limburg gevangen, vooral in aanspoelsel der rivieren. L. von Heyden beschouwt deze als 

 eene forma macroptera van sulcifrons Steph. 



(jinypeta r i p i c u I a Kiesw. (carbonaria Sharp) (C.N.I.228.27 en L.VIII). Eenmaal bij Haam- 

 stede (Zeeland). 



Tachyusa I e u c o p u s Marsh, (flavitarsis Sahlb., chalybaea Er.) (CAX.I.229.28, L.IVen B. 32). 

 Meerdere exemplaren bij Oldenzaal, langs de Dinkel, Juli ; ook bij Ommen en Denekamp. 



T. objecta Muls. et Rey. Deze soort zou bij Hamburg (Geesthacht) gevangen zijn. Komt 

 overigens in Zuid-Europa en in het Middell. Zee-gebied voor. Zij is het naast verwant aan T. 

 coarctata Er. ; het halsschild is eveneens zeer fijn en zeer dicht bestippeld. Pekzwart. tamelijk 

 glanzig, de dekschilden niet zelden bruin; sprietwortel, tasters en pooten roodgeel; niet zelden 

 zijn de eerste onbedekte tergiten van het achterlijf aan den achterrand. soms geheel roodbruin. 

 Kop duidelijk smaller dan het halsschild. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, duidelijk 



') A. h y g r o b i a Thoms. is eene soort uit Finland, Zweden en den Caucasus, niet te verwarren 

 met A. hygrotopora Kr. ( = hygrobia Muls. et Rey) (C. N. I. 223. 25. 78). 



') De „Cat. Col. Eur. 1906" en Reuter schrijven: Phryogyra lley en vereenigen dit subgcmis, 

 evenals Oanylbauer doet, met het subgeuus M e t a x y a Muls. et Rey. 



