104 VII. Staphylinidae. - Falagria. Autalia. Bolitochara. Euryusa. Leptusa. Phytosus. 



schild daardoor kogelvormig, naar achteren sterker versmald, bij het $ zonder groefje, 



bij het (J, zoo ook de schedel, vlak gegroefd, de basis niet gerand. Cardiola Muls. et Rey. 



Autalia puncticollis Sharp (rivxilaris Sahlbg., alia Gredl.) (C.N.1. 231.30). In de Rijnprov. 

 bij Elberfeld. Deze soort is zwart, de pooten bruinachtiggeel met meer of minder donkerder dijen; 

 sprieten en tasters donkerbruin. De geheele bovenzijde zeer fijn en duidelijk bestippeld. Evenals bij 

 i m p r e s s a Oliv. is de middengroef van het halsschild oppervlakkig en verdwijnt achter het 

 midden. In kleur herinnert zij aan r i v u 1 a r i s Grav., maar is giooter. Lengte 2|— 2^ mm. 



Bolitochara lucida Grav. (elongata Heer, elegans Fairm.) (C.N.I.232.31) leeft op doode 

 beuken, aan Pol y po rus fomentarius L. 



Euryusa optabilis Heer (laticollis Heer, linearis Mark.) (C.N.I.235.32.1) is op meerdere plaatsen 

 in Zuid-Limburg gevangen, o.a. bij Aalbeek, Juli in een spechtnest ; het voorkomen bij L a s i u s 

 fuliginosus Latr., daar ter plaatse, verklaart Wasmann aldus, dat sedert de, voor ongeveer 

 20 jaren plaats gehad hebbende, opruiming van oude boomstammen, de vroeger hier niet zeldzaam 

 voorkomende L. b r u n n e u s Latr. -koloniën allen verdwenen zijn en een deel der gasten sedert 

 tot L. fuliginosus Latr. is overgegaan en zich daar in stand gehouden heeft ; dit geldt ook 

 voor Batrisus oculatus Aubé en Trichonys sulicollis Reichenb. 



E. sinuata Er. (coarctata Mark.) (C.N.I.235.32.2) werd nog bij Valkenburg bij Lasius 

 fuliginosus Latr. gevangen. 



E. castanoptera Kr. (laticollis Thoms.). Volgens Ganglbauer in Noord- en Middel- 

 Europa; achter boomschors, bij L a s i u s-soorten. Deze soort onderscheidt zich van de aanver- 

 wanten (optabilis en sinuata) aldus : 



Achterlijf zeer fijn en dicht, het 4e en 5e onbedekt tergiet zeer fijn en spaarzaam bestip- 

 peld. Lichaam roestbruin, de kop en de voorlaatste tergiten donkerder. . optabilis Heer 



en sinuata Er. 

 Achterlijf weinig fijn en zeer dicht, tot aan het uiteinde gelijkmatig en ook het voorlijf 

 evenzoo bestippeld. Halsschild even zoo breed als de dekschilden (bij optabilis 

 weinig breeder, bij sinuata veel breeder dan de dekschilden) ; de dekschilden iets 

 korter dan te zamen breed. Zwart, halsschild bruinzwart, de dekschilden kastanje- 

 bruin ; spriet wortel, tasters en pooten geelrood. Lengte 24—3^ mm. castanoptera 



Kr. 1) 



Leptusa ruticollis Er. (rubricollis Heer, $ Ludyi Eppelsh.) (C.N.I.236.33.1) is nog bij Oldenzaal, 

 Denekamp, Doetinchem, Winterswijk en Apeldoorn gevangen. 



L. haemorroidalis Heer (morosa Heer, fumida Er., pallipes Lucas, similis Kellner) 

 (C.N.I.236 en L.IX). Bij Eerbeek, Baarn, Zeist en Hoog-Soeren, April — Oct.; ook bij den Haag, 

 Nov., achter de schors van een uit Winterswijk ingevoerden boomstam. 



Phytosus spinifer Curt. (filiformis Motsch., dimidiatus Wollast, semilunaris Rey) (C.N.I.236. 

 34.2). Volgens Benick moet men de, door den vloed aangespoelde, hoopen Fucus terzijde stellen 

 en het daaronder vochtige zand sterk bekloppen of er op trappen, waardoor de diertjes, evenals 

 B 1 e d i u s, te voorschijn komen. Bij enkele exemplaren (op het Duitsche Noordzee-eiland Föhr) 

 bereikt de top van de apicale, geelroode, driehoekige vlek op de dekschilden, nagenoeg de basis 

 van den naad. 



P. nigriventris Chevr. (C.N.I.237 en B.40). Deze soort, bij Ostende en Le Coq sur mer, 

 aan de Belgische kust gevangen (ik bezit een exemplaar), is nog nimmer aan de Hollandsche kust 

 aangetroffen, doch kan ook daar nog (wellicht op de kust van Staats-Vlaanderen en Walcheren) 

 ontdekt worden. Alle opgaven („Cat. Col. Eur. etc. 1906", bij Ganglbauer en Reitter) berusten op 

 eene vroegere onjuiste determinatie; alles wat ik als zoodanig zag, is P b a 1 1 i c u s Kr Op de 

 Engelsche kust komt zij met b a 1 1 i c u s Kr voor. 



') Bij Leipzig en in Oostenrijk werdinde nesten van Lasius, vermoedelijk bniuneus, met E. s i n u- 

 ata, verzameld eenenieuwe soort: E. Linke i Bernh., welke aansi n ua tazeerna verwant is. Evenzoo 

 breed, de dekschilden in breedte het halsschild sterk overtreffende, even arroot eu van dezelfde kleur; 

 ook de bestippeling is gelijk, hoogstens op halsschild en dekschilden niet geheel zoo ongewoon dicht 

 bestippeld en aldaar minder dof. DaarenU^gen is de vorm van het halsschild geheel anders, bovenop 

 veel minder gewelfd, n.1. aan de zijden, tegen de achterhoeken, vlakker, de zijden van voren naar 

 achteren gelijkmatig verbreed, de achterlioeken nagenoeg spits, met smal afgeronden top, terwijl bij 

 sinuata de zijden tamelijk afgerond, van af het midden naar achteren versmald en de achter- 

 hoeken breed afgerond zijn. 



