VII. StAPHYLINIDAE. - TaCHYPORüS. LaMPRINUS. CONtJRUS. 109 



gekleurd. De a. i iii iii a c ii 1 a t ii s Luze (B.117) heeft, bij overigens normale kleur, eenkleurig 

 geelroode dekschilden ; uit Noorwegen van het zeestrand beschreven ; ik bezit een exemplaar uit 

 Berkel (Z.-Holl.), Aug. Het zwart op de basis der dekschilden breidt zich soms wat verder 

 uit (zie bij a. basalis Epp.). Bij a. *7nacidatus W. Kolbe ontbreekt de driehoekige scutellairvlek, 

 maar bevindt zich op elk der dekschilden eene groote langwerpige middelvlek. 



T. Iiypnonini Fabr. (minutus F., marginatus Panz., blattinus Schrnk., martialis Schrank, conicus 

 de Vill., collaris Stepli., nigriceps Mnnh., erythropterus Steph., apicalis Steph.) (C.N.I.258.53..5). 

 Bij a. *armeniacus Kolen (rufomarginatus Holen., meridionalis Fairm.) vertoonen de dekschilden, 

 behalve de normale zwarte teekening, een donkeren dwarsband in 't midden. Bij a. a t r a t ii s 

 Csiki {niger Luze) (B.112) zijn de dekschilden nagenoeg geheel zwart, op het midden nog met eene 

 uiterst flauwe aanduiding van de roode kleur; zeldzaam. 



T. atriceps Steph. (humerosus Er., lateralis Grav., ruficollis Runde, quadriscopulatus 

 Pand.) (C.X.1. 258.53. 7). Bij a. signifer Pand. {centrimariüatvs J. Sahlb., melanocephahis 

 Steph., ruficollis Steph.) (L.VIII) vertoonen de dekschilden, op gelen grond, aan weerszijden eene 

 zwarte middelvlek, terwijl bij het type de dekschilden geheel of grootendeels zwart zijn; zeldzaam. 



T. ruficollis Grav. (piciformis Heer, posticus Forst) (C.N.I.258.53.8) is nog bij Rotterdam, Velp, 

 in Friesland, op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg en vermoedelijk ook bij den Haag gevangen. 

 Bij a. * Pinken Luze (uit Ki'ain) is het halsschild glanzig zwart, aan de zijden breed, aan den achter- 

 rand smal bruinrood gezoomd. Dekschilden zwart, met blauwachtigen weerschijn, de achterrand 

 met een lichten zoom, welke opvallend smaller en scherper begrensd is dan die van het halsschild. 



T. macropterus Steph. (dimidiatus Steph. scitulus Er. ; wellicht is ook hiermede synoniem: austria- 

 cus Luze) (C.N.I.259.53.9). Bij a. *Abner Saulcy de dekschilden met eene bruingele schouder- 

 streep, welke zich meestal met den gelen zoom aan het uiteinde verbindt, zoodat eene gemeen- 

 schappelijke donkere schijf vlek wordt ingesloten i). 



T. pusilliis Grav. (celor Woll., piceusMakl., lateralis Steph., marginatus Hart.). (C.N.I.259.53.10). 

 Bij a. Satanas Luze (B. 111), is het lichaam diepzwart, slechts aan de zijden van halsschild en 

 dekschilden nog met een flauw aangeduiden lichten rand; met het type. 



Laiuprinus saginatus Grav. (C.N.I.259.54.1)isnogbij Berkel, Wageningen, Doorwerth, Drieber- 

 gen en Steyl (Limb.) gevangen. 



L. h a e m a t o p t e r u s Ki-. (C.N.I.259 en l.c. A.669). Bij Valkenburg (Limb.), Mei en Juni, 

 met de larven, bij T a p i n o m a e r r a t i c u m Latr. Zij is, volgens Wasrnann, een broedsel- 

 roofkever, die niet alleen larven en poppen der mieren, maar met voorliefde ook de eieren ervan 

 verslindt. Deze soort en saginatus Grav. worden tot een afzonderlijk genus L a m p r i n o- 

 d e s Luze gerekend, dat zich onderscheidt door de lange ,minstens tot aan de basis van het hals- 

 schild reikende sprieten, terwijl deze bijL. erythropterus Panz. (Lasserrei Heer) kort en 

 meer spoelvormig zijn en het midden van het halsschild weinig overschrijden. 



('Onurus ^) bipunctatus Grav. (bimaculatus Grav., bisignatus Horn) (C.X.I.260.55.1) is nog bij 

 den Haag, Loosduinen, Wassenaar, Arnhem en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



C. binotatus Grav. zou in de Rijnprov. bij Aken gevangen zijn; in kelders en in rottende 

 plantenstolïen. Deze soort kan in de tabel (C.N.I.260), achter 3, aldus bijgevoegd worden: 

 3 Lichaam gewelfd. Achterrand van het halsschild, voor het schildje,in 't geheel niet uit- 

 gebogen 3 



Lichaam, vooral de dekschilden, vlak. Achterrand van het halsschild, voor het schildje, 

 vooral van terzijde gezien, flauw, maar merkbaar uitgebogen. Zie verder in de tabel 



bij litoreus L. 



3' Grooter, zwart, dekschilden aan de basis met eene breede geelroode, den naad en de 

 zijden niet bereikende, scherp begrensde, basale vlek. Zie verder in de tabel. Lengte 



(volgens Reitter) 3J— 5 mm , (bimaculatus Grav., bisignatus Horn) 



• bipustulatus Grav. 



') In de „Bouwstoffen 1854" wordt door SneUen van VoUenhoren een Tachyporus pulchel- 

 1 u s Heer uit Scheveningen opgegeven. Er bestaat wel een T. pulchellus Mnnh. uit Skandinavië 

 en Noordelijk Rusland. Eerstgenoemde doelt ongetwijfeld op een onzer gewone soorten. 



-) Oottfr. Luze, Revision der paliiarktisch. Arten der Gattung Conoso ma Kr. (Verhandl. Zool. 

 botan. Gesellsch. Wien, Lil. Band 1902. 



Volgens Luse moet de generieke benaming Conoso ma Kr. en niet C o n u r u s Steph. gebruikt 

 worden, daar laatstgenoemde reeds eerder in de Ornithologie bestond. Bij Schilsky heet dit genus ook 

 Conosoma Kr. ( = Conurus Steph., Conosomus Motsch.). 



