112 VII. Staphylinidae. - Mycetoporus. Taxygnathus. Acylophorus. Euryporus. 



M. nanus Er. (Baudueri Muls. et Rey) (C.X.I.266.59.3) a. p i c e o I u s Rey, bij den Haag, 

 Maart (L.I). Volgens Ganglbauer, Reuter en Liize moet de soort heeten: Baudueri Muls. et Rey 

 (= nanus Ér., non Grav. ; Phaedrus Kolen.). Volgens Liize is piceohis Rey eene goede soort. 



M. brunneus Marsh, (lepidus Gravh., merdarius Schrank, nanus Gravh., humeralis Motsch., 

 decipiens Penecke) (C.X.1. 266.59.5). De ah. longvhs Mannh. (Hepdeni Scriba, melanunis Steph.) 

 en himaculatus Boisd. et Lac. [ruf kornis Eaaatz, punctiveniris Thoras.) worden door G. Luze, 

 Schilsky en Eeitter als goede soorten, bij Fauvel, Ganglbauer en door mij als verscheidenheden 

 eener zelfde soort beschouwd. 31. ruficornis, welke Kraatz als eene zelfstandige soort beschreef 

 en ook door Schilsky als zoodanig wordt beschouwd, wordt niet in Reitter's Fauna Germanica 

 genoemd; hiermede zou dan punctiveniris Thoms., s\Tioniem zijn. 



M. forticornis Fauv. (pronus var. Kraatz, scutellaris Rey, subjectus Rey) (C.N.I.267.59.8) is 

 nog bij Maarsbergen, Doetinchem, Apeldoorn en in Montferland gevangen. 



1\I. n i g e r Fairm. (Fairmairei Pand.). Deze soort is het naast verwant aan M. R e i e h e i Pand. ; 

 doch met breedere gestalte, naar voren en naar achteren versmald. Halsschild opvallend verbreed. 

 Dekschilden even lang als het halsschild, ongeveer iets korter dan te zamen breed, de licht ge- 

 kleurde schoudervlek klein. Achterlijf fijn en verspreid bestippeld. Lengte 4^—5^ mm. 



M. Reichei Pand. (C.N.I.267). Volgens Schilsky in Westfalen (als: solidicornis Woll. = 

 Reichei Pand.). Beifter beschrijft eene var. *subpronus, uit meer oostelijk Europa, welke zich 

 aldus van het type onderscheidt: 



Lichaam grootendeels zwart; de randen van het halsschild, de toprand en eene groote, 

 schuin gerichte, schoudervlek, welke zich meestal langs den naad naar achteren ver- 

 lengt, rood (zoodat eene breede zwarte dwarsband ontstaat); de mond, sprietwortel 



en het grootste gedeelte der pooten roestrood Reichei Pand. 



Lichaam grootendeels licht gekleurd. Rood, kop en achterlijf zwartbruin, de eerste 

 zeldzamer rood; dekschilden om het schildje berookt, eene dwarsvlek achter het 

 midden, welke den naad en den achterrand niet bereikt, berookt, soms is deze zeer 

 flauw aangeduid, of zijn zij geheel geelrood. Mond, sprietwortel en pooten geelrood. 



var. *subpromis Reitt. 



Voor Tanygnathus Er. (C.N.I.267) geeft Jacobson den nieuwen naam A t a n y g n a- 

 thus; Eeitter: T a n y g n a t h i n u s, daar eerstgenoemde naam reeds eerder in de Zoölogie 

 gebruikt is. 



Ook brengt Reitter dit genus tot een tribus T a n y g n a t h i n i n i, dat tot de Sub-Fam. 

 Tachyporinae en niet tot de Sub-Fam. S t a p h y 1 i n i n a e (tribus Q u e d i i n i) zou 

 behooren. Bij dezen nieuwen tribus zijn, in tegenstelling van de T a c h y p o r i n i en Bol i- 

 t o b i i n i, de voortarsen 5-ledig ^), de middel- en achtertarsen 4-ledig. Dekschilden aan de zijden 

 zonder lijnvormige of kantige begrenzing der epijjleuren. Schedel met eene fijne dwarslijn, welke 

 eerstgenoemde van het voorhoofd afscheidt. Van de Q u e d i i n i onderscheiden door den niet 

 ingesnoerden kop en vooral door de vorming van het voorhoofd en de inplanting der sprieten, 

 welke geheel met de T a c h y p o r i n i overeenstemt. 



Tanygnathus t e r m i n a 1 i s Er. (C.N.I.267) wordt, evenals Acylophorus W a- 

 genschieberi Ksw. (l.c.268.60.1), verkregen, door op zeer natte S p h a g n u m-plekken, 

 met waterlaarzen aan, heen en weder te trappen en de dieren van het opwellende water af te 

 scheppen. 



Tanygnathus schijnt te leven waar vuil, troebel water, met verrotte plantendeelen, 

 voorhanden is. A c y 1 o p h o r u s waar het water helder is en aldaar meer S p h a g n u m groeit. 



Bij T. t e r m i n a 1 i s Er. a. *borealis Muls. zijn de randen van het halsschild en ook de naad 

 der dekschilden licht roodbruin. 



Acylophorus glaberrinius Herbst fglabricollis Boisd. et Lac, rufilabris Zett., Ahrensi 

 Noidm., pratensis J. Lee, luctuosus Solsk}-, pulcher Scriba) (C.X.I.268 en l.c.IIA.773). Aan de 

 Hillegersbergsche plassen. 



A. M'agenschieberi Kiesw. (C.N.I.268.60.1) is nog bij Oisterwijk, Sept. en Ommen, Juni, ge- 

 vangen. 



Euryporus picipcs Payk. (C.N.I.268, B.26 en L.III). Eenmaal bij Maarsbergen, Mei, 

 in Sphagnum. 



*) Niet 4-ledig, zooals soms opgegeven wordt. 



