VII. Staphilinidae. - Staphylinus. 119 



S. tenebricosus Grav. (curtipennis Motsch., micropterus Redtb., brachypterus Fairm. et 

 Laboulb., non Brullé). Volgens Reitter in Westfalen; ik bezit een ex. uit Nassau. 



In de tabel, C.N.I.281, bij 13 aldus tusschen te voegen: 



13 Gevleugeld. Dekschilden enz. zie bij 14. 



Ongevleugeld. Dekschilden korter dan het halsschild. Het AÓjfde onbedekt tergiet 

 aan den achterrand zonder huidzoom 13' 



13' Schenen aan de buitenzijde, ongeveer over de geheele lengte, gedoomd. Kop en hals- 

 schild fijn en zeer dicht bestippeld. Zwart, het geheele lichaam dof. Deze soort gelijkt 

 zeer op o 1 e n s, doch is ongevleugeld en zijn de dekschilden korter. Lengte 20— 



30 mm tenebricosus Grav. 



Schenen aan de buitenzijde, slechts naar het uiteinde gedoomd. Kop en halsschild veel 

 grover bestippeld, op beiden met eene zeer smalle, onbestippelde middellijn. Zie ver- 

 der de beschrijving van siniilis F. 



S. simiiis F. (abbreviatipennis Aubé, lugens Nordm., Nero Fald., nitens Fauv.) (C.N.I. 

 281.67.11) is niet volkomen ongevleugeld, doch heeft slechts onvolkomen ontwikkelde vleu- 

 gels ; een volkomen gevleugelde, in verhouding tot de overige gevleugelde S t a p h y 1 i n e n- 

 soorten echter nog altijd kortvleugeligen, vorm (var. *semialatus J. Muller: Wien. Ent. Zeit. 1904) 

 wordt in het gebied der Adriatische zee aangetroffen. 



S. fiiscatus Grav. (crassicollis Grav., morio Gyllh., subpunctatus Gyllh., punctulatus Marsh., 

 politus De Geer, uralensis Mannh., semipolitus Holme) (C.N.I.281.67.13) is nog op meerdere plaat- 

 sen in Gelderland en Limburg gevangen. 



S. c u p r e u s Rossi (aeneicollis Gyllh., puberulus Runde). Volgens Bernhauer (Entom. Blatt. 

 VI. 1910,257) is deze niet s_\Tioniem met aeneocephalusDe Geer (C.N.I.282.62.15), maar als zelfstan- 

 dige soort daarvan onderscheiden. Deze laatste, bij ons voorkomende, soort onderscheidt zich van 

 e u p r e u s standvastig door veel kortere, het halsschild in lengte niet bereikende dekschilden, 

 de minder sterk geprononceerde langslijnen op het achterlijf en de donkere, slechts aan den wortel 

 roodgele sprieten, terwdjl deze bij c u p r e u s aan het uiteinde altijd licht gekleurd en hoogstens 

 in de basale helft iets gebruind zijn. Laatstgenoemde schijnt meer in Zuid-Oostelijk Eurojja voor 

 te komen. Bij S t. a e n e o c e p h a 1 u s De Geer ^), a. *ci/anescens Gerh. zijn kop (excl. sprieten) 

 en halsschild korenbloem-blauw. 



S. fulvipennis Er. (chalcocephalus Nordm., picipennis Boisd. et Lac, vagans Heer, iberi- 

 cus Kolen., philonthoides Hochh.) (C.N.I.282). Exemplaren met donkere dekschilden en pooten 

 zijn a. *confnsus Baudi. Eene vroegere opgave (1875) dat deze soort in Nederland zou gevangen 

 zijn, berustte op verkeerde determinatie. 



S. pedator Grav. (rufipes Latr., siculus Aubé, chalybaeipennis Ménétr.) (C.N.I.282.67.16). Deze 

 soort is algemeen in de wijnbergen van het Alu'thal (Rijnprov.). Reitter beschrijft eene a. *Bonnai- 

 rei van het eiland Ré (Frankrijk), welke van het type afwijkt door den donkerbruinen sprietwortel 

 en dito pooten, door geringere grootte, zwarte, niet blauwachtige dekschilden en het veel duide- 

 lijker behaarde voorlijf. 



S. ater Er. (fuscatus Gyllh., obscurus Mrsh., nigripes Boisd. et Lac, confinisCurt., punctulatus 

 Steph., punctatissimus Dufour, morio Sahlbg., protensis Ménétr., atratus WoU.) (C.N.I. 283.67.17), 

 var. *rufipes Verhoeff is van het type vooral onderscheiden door de roodbruine sprieten en pooten. 

 De dekschilden vertoonen elk in het midden een diepe stip; bovendien is zij opvallend groot 

 (20 mm.). Naar het schijnt zou dit een ex. van S. pedator Grav. zijn. 



S. f al ei f er Nordm. (messor Nordm.). Volgens Reitter in Noord-Duitschland (Hamburg, 

 Schlutup, Preetz, Oldenburg). Deze soort is het naast verwant aan S. m i n a x Muls. et Rey 

 (C.N.I.283.67.18) en is aldus te onderscheiden: 



Zwart; kop, halsschild en dekschilden metallisch blauw of blauwgroen. Kop en hals- 

 schild vrij grof en tamelijk wijd uiteen bestippeld. Dekschilden dof. Achterlijf krachtig 

 en dicht bestippeld. Het 6e sterniet bij het (^ matig diep hoekig uitgebogen. Lengte 



12 — 16 mm falcifer Nordm. 



Zwart; de dekschilden met smal roodachtigen naad. Kop en halsschild fijner en dichter 

 dan bij f a 1 c i f e r bestippeld. Dekschilden eveneens dof .Achterlijf fijn, dicht en ruw be- 

 stippeld. Bij het (^ het 6e sterniet vrij diep hoekig uitgerand. Van S. c o m p r e s s u s 

 Marsh, door den sterken glans en de minder fijne, minder dichte, niet rimpelige be- 

 stippeling van kop en halsschild onderscheiden. Lengte 13 — 16 mm. minax Muls. et Rey. 



') Hiermede zouden synoniem zijn: cupreus auct. non Rossi, strigatus Nordm., confinis Stepli., am- 

 gustatus Steph., sericeus Mots., punctatissimus Wollast., fortunatorum Woll. 



