12-4 VII. Staphylinidae. - Philonthus. 



Glanzig zwart; dekschilden rood, de naad smal-, de basis breeder zwart. Halsschild 

 aan de zijden, buiten de dorsale rijen, slechts met twee, in eene rij staande, stippels. 

 Tergiten zeer dicht en fijn bestippeld. Lengte 6i — 7 mm. . . dimidiatus 8ahlb. 

 3 De dwarslijn op de eerste tergiten accolade-vormig. Lengte 7^—8 mm. . . ebeninus Grav, 

 De dwarslijn op de eerste tergiten recht. Pooten zwartachtig, bij a. ochropns Grav. 

 geelbruin. Lengte 5 — 7 mm eoncinnus Grav. 



P. cruentatiis Gmel. (bipustulatus Panz.) (C.X.I.290.68.29). Bij a. extinctus Bernh. 

 (B.110) ontbreekt de roode vlek op de dekschilden geheel; zij gelijkt daardoor zeer op P. 1 o n- 

 g i e o r n i s, v a r i a n s a. unicolor en P. a g i 1 i s, maar onderscheidt zich dadelijk door de 

 pekzwarte voorcoxae en den kort-ovalen kop. Een exemplaar op Terschelling, Juni. 



P. longicornis Steph. (scybalarius Xordm., fuscicornis Xordm., promptus Er., varians Fairm., 

 fumosus Solsky,peregrinus Fauv.,lactabilis Olliff, pedestris Walker) (C.X.I.290.68.30). Exemplaren 

 bij welke de dekschilden rood zijn en slechts aan de basis en aan den zijrand zwart, zijn: a. L i n- 

 k e i Bernh. (L.VIII), eenmaal bij Valkenburg (Limb.). 



P. varians Payk. (oi^acus GylL, bipustulatus Grav. ex. p., nitens Grav., aterrimus Mrsh., Proteus 

 Fauv., punctiventris Steph., intaminatus Steph., lituratus Steph., alpigradus Muls. et Rey., bima- 

 culatus ]\Irsh., scutatus Eppelsh., costatus Baudi (monstr.) (C.X.I.290.68.31). Exemplaren met 

 eenkleurig zwarte dekschilden zijn a. unicolor Steph. (L.VIII). De als ras agilis Grav. {opa- 

 cus var. Er., varians Er. ex p., parvicornis Grav., niger Melsh.) geduide vorm is, ook volgens 

 Beitter, eene goede soort, bij welke het lichaam smaller en gemiddeld kleiner is; de slapen zijn 

 even lang als-, bij varians iets langer dan de oogen. Dekschilden zwart, veelal met uiterst 

 zwakken metaalglans, minder dicht bestippeld, de smalle toprand bruinachtig; zelden geheel 

 bruin (a. brunneipennis Gerh. (L.VIII) bij Leiden en Meerssen (Limb.)). Voorcoxae ge- 

 woonlijk zwartachtig. Lengte 4|— 6 mm., bij P. varians 5 — 7 mm. Even verbreid als v a r i- 

 a n s, doch minder algemeen. 



P. V i r g o Grav. (palustris Bris.) (C.X.I.291 noot 2). Komt, volgens Reuter, in de Rijnprov. 

 voor. Zij onderscheidt zich van n i g r i t a Grav., door de meer doffe dekschilden, de pekbruine 

 pooten, bij welke de wortel der schenen en de tarsen meer roodbruin zijn; bovendien zijn de 

 voorste tergiten aan de basis veel fijner en dichter-, naar achteren daarentegen iets meer verspreid 

 bestippeld. Lengte 5—6 mm., bij nigrita 6^—7 mm. 



P. micans Grav. (pullus Runde, luridus Runde, Truquii Peyi., helveticus Muls. et Rey., toenianus 

 Muls. et Rey, obscuripennis Steph.) (C.X.I.29I.68.34). Bij a. brunneipennis Gerh. zijn de 

 dekschilden roodbruin; bij Zutphen (B.112). 



P. nigrita Grav. (C.X.I.29L68.33) is nog bij Muiden, Hilversum, Maarsbergen, Ommen, Gro- 

 ningen, Bergen-op-Zoom en op meerdere plaatsen in Gelderland en Xoord-Brabant gevangen. 



P. s a 1 i n u s Kiesw. (C.X 1.291 noot 1). Volgens Reitter langs de zeekust en aan zoutmeren, 

 o.a. in Westfalen ; ook vind ik eene opgave uit Hamburg. Deze soort gelijkt zeer op f u 1 v i p e s F., 

 aan de sprieten is echter alleen het eerste lid roodgeel. Sprieten veel langer, de voorlaatste leedjes 

 zijn nog opvallend langer dan breed. Dekschilden veel fijner en dichter bestippeld dan bij f u 1- 

 v i p e s, nagenoeg als bij micans en evenals bij deze soort matglanzig. Ook is nog het ach- 

 terlijf fijner en dichter dan bij f u 1 v i p e s bestippeld. Lengte 6 — 7 mm. 



P. punctus Grav. (politus Panz., multipunctatus Mnnh., punctatus Fauv.) (C.X.I.291.68.36). 

 De a. hinotatus is van Grav., niet van Erichs. De a. *ephippium Xordm. komt niet in ons gebied 

 voor, is, volgens den Cat. Col. Eur. 1906, eene afzonderlijke soort uit Zuid-Rusland. 



P. p u 1 1 u s Xordm. (politus Panz., multipunctatus Mannh.) (C.X.I.291.68 en L.VIII). Meta. 

 pseudogracilis Rcitt. (pooten grootendeels, het Ie sprietlid en de toprand der dekschilden 

 bruinrood), bij Valkenburg en Houthem, April en Juli. 



P. tenuis F. (dimidiatus Panz.) (C.X.I.292.68.38). De a. *(iraciUs is van Letzner niet van 

 Latreille. Bij a. *nifjricolIis Gerh. is het halsschild zwartachtig. 



P. s p I e n (I i d u I u s Grav. (parvulus Grav., nanus Grav., analis Heer) (C.X.1. 292.68 en l.c. 

 II.A.773). Vele exemplaren bij Winterswijk, Arnhem, Dieren, Eerbeek, Kerkrade en Wylré 

 (Limb.). Werd ook toevallig in hamster woningen aangetroffen. 



