126 VII. Staphylinidae. - Othius. Baptolinus. Eülissus. Nudobius. Xantholinus. 



Het 5e onbedekt tergiet aan den toprand met een zeer fijnen, lichtgekleurden mem- 

 braan. Lichaam gevleugeld ' 2 



2 Kop smaller dan het halsschild, lang-ovaal, zwart; halssehild rood; dekschilden en 



achterlijf zwartbruin; de mond, sprieten en pooten geel. Lengte 4|— .5 mm 



inelanoccphaliis Grav. 

 Kop even breed als het halsschild, weinig langer dan breed. Zwart, halsschild bruin of 

 bruinzwart ; dekschilden lichter bruin ; de mond, sprieten en pooten bruingeel. Lengte 

 5i — 6 mm .lapidicola Kiesw. 



O. myrmecopliilus Kiesw. (melanocephalus ]\Iannh.) (C.N.I.296. 72.2). De var. *Linkei Bernh., 

 uit de omstreken van Leipzig, onderscheidt zich van het ongevleugelde type door de lange, met 

 het halsschild in lengte onvereenkomende, dekschilden en den witachtigen huidzoom van het 

 5e onbedekt tergiet. In habitus gelijkt deze vorm zeer op O. 1 a e v i u s c u 1 u s Steph., doch 

 bezit overigens alle kenmerken van m y r m e c o p h i 1 u s. 



O. niehinocephalus Grav. (sexpunctatus Haliday, augustus Steph., subuliformis Steph.) (C.N.I. 

 296.72.3) is op verscheidene plaatsen in de provinciën Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Lim- 

 burg en ook bij den Haag, Valkeveen, Ommen, Denekamp en Borger gevangen. 



Baptolinus affinis Pavk. (alternans Grav., nigriceps Mnnh., glabricornis Steph., pilicornis Jacq. 

 DuVal, dimidiatus Motsch, frigidus Duf.) (C.N.II.297.73.1) is nog bij Wylré (Limb.), Juli en bij 

 Loosduinen (achter de schors van geïmporteerde, gevelde boomen) gevangen. 



Eiilissus Mannh. (C.X.I.297.74). Reitter en Schilsky noemen dit gerwia: Oauroptenis Thoms. ( = 



Eülissus Epph. non Mannerheim). 



N'udobius ^) collaris Erichs. (Godeti Lap. Cast., ruficollis Luc). Yolgens Ganglbauer in 

 Middeleuropa en in het Middel!, zee-gebied; volgens Schilsky in Oostenrijk. Achter eiken- en den- 

 nenschors. Niet in Reitter's Fauna Germanica vermeld. Deze soort onderscheidt zich van N. 

 1 e n t u s Gravh., behalve door de kleur, door den langeren kop en de opvallend krachtiger, 

 duidelijk in rijen geplaatste, bestippeling der dekschilden. Glanzig zwart, het halsschild rood; 

 de achterrand der dekschilden gewoonlijk bleekgeel ; sprieten roodbruin, tasters, pooten en uiteinde 

 van achterlijf geelrood. Lengte 7 — 8 mm. 



.\. lentus Grav. (rufipennis Redtb., Wingelmülleri Bernh.) (C.X.I.298.75.1) is nog bij Dene- 

 kamp, Lochem, Baarn, Doorn, Vuursche en Loosduinen Sept., Oct. (achter de schors van geïm- 

 porteerd dennenhout) gevangen. Bij een exemplaar uit Loosduinen, April, zijn de dekschilden, 

 in de plaats van rood, totaal zwart; ik noem deze: p i c i p e n n i s nov. ab. Op het eerste ge- 

 zicht maakt deze ab. den indruk een der gewone donkere X a n t h o 1 i n u s-soorten te zijn; de 

 kenmerken van X u d o b i u s doen intusschen het exemplaar als zoodanig gemakkelijk herken- 

 nen (B.116). 



Xantlioliniis atratiis Heer (confusus Muls. etRey, picipes Thoms.) (C.X.I.298enL.VII). Bij 



Valkenburg (Limb.). Maart, Juni; Steyl, Dec. (in aanspoelsel van de Maas) en Hoog Soeren, 

 Aug. Volgens Oskar Schneider veelvuldig op Borkum, vooral in begroeide duinen. 



X. angustatus Steph. (ochraceus Gyll., pimctulatus Er.) (C.X.1. 299.76. 2). Terwijl bij het type 

 het lialsschild (bij zeer sterke vergrooting gezien) fijn dwarsgolvend ingekrast is, is bij de var. 

 nitidicüllis Reitt. (L.VIII) het halsschild glad; zeldzamer. Pater F. Rüschkamp S.J. 

 schrijft mij uit Valkenburg, dat het type en evenzoo de var. nitidicoUis aldaar niet zeldzaam is. Bij 

 de jneeste exemplaren ontbreekt de „schraffierung" binnen de dorsale stippelrijen op de schijf 

 totaal, terwijl deze tusschen de meer of minder verwarde stippels meer of minder goed ontwikkeld 

 is. Een overgangs-exemplaar vertoont deze fijne scul])tuur ook aan de binnenzijde der dorsale 

 stippelrijen, maar niet in het midden van de schijf. Kortom, alle mogelijke vormen zijn voor- 

 handen, door overgangen verbonden. Dus niet var. maar beter ab. sculpt. Bij a. *varius Bauer 

 uit het Vogtland (Duitschland) zijn de dekschilden zwartbruin, de achterhelft naar buiten of tot 

 nagenoeg aan den naad, of bovendien langs den buitenrand duidelijk en tamelijk ver naar voren 

 lichtgeel; de twee op die vindplaats gevangen exemplai'cn behooren tot de var. nitidicoUis. X. a n- 

 gustatus komt veel voor in mollennesten en konijnenholen. 



X. r e 1 u c e n s Gravh. (cadaverinus Boisd. et Lac, ochrojiterus Xordm.). Volgens *SV/«7.sA'// in 

 Xoord-Duitschland (o.a. aan de Untertrave) en in de Rijnprov. Deze soort is het naast verwant aan 

 X. glabratus Grav. en aldus te onderscheiden : 



') In: C.N. 1.161, bij 75. N u d o b i u s, alinea 2 en op blz. 297, in de beschrijving van dit genus, regel 3, 

 staat: „achtercoxae", lees „voorcoxae". 



