VII. Staphylinidae. - Lathrobium. Medox. 129 



L. angustatura Boisd. et Lac. In België in het Fóiet de Soignes, ook in Nassau. Deze soort 

 kan aldus in de tabel bij 16, C.N.I.306, tusschen gevoegd worden: 



16 Dekscliilden zwart, veelal met eene roodgele vlek in de achterhoeken, bij uitzondering 

 geheel roodbruin (q u a d r a t u m a. *rufopacutn Reitt.) ; in den regel langer dan het 

 halsschild. Achterlijf uiterst fijn en dicht bestippeld, mat. De soorten quadratiiiu Payk. 

 en terminatuiH Grav. 



Dekscliilden rood, met zwarte basis, of geheel rood, het lichaam overigens glanzig 

 zwart. Achterlijf zeer fijn en uiterst dicht bestijjpeld, iets glanzig. Sprietwortel, tasters 

 en pooten bruinrood of geelrood; kaaktasters naar het uiteinde niet zelden donker. 

 Kop iets smaller dan het halsschild, opvallend langer en smaller dan bij qiiadratuui; 

 zeer dicht en veel fijner bestippeld dan het halsschild, over het midden veel grover en 

 tamelijk verspreid. Halsschild langwerpig, aan de zijden flauw afgerond; op het midden 

 vrij krachtig en matig dicht, naar den zijrand geleidelijk iets fijner en dichter bestippeld, 

 maar veel krachtiger en meer verspreid dan bij tenuinatiiiu ; met gladde middellijn. Dek- 

 scliilden slechts zeer weinig of niet langer dan het halsschild, vrij grof en dicht be- 

 stippeld. Achterlijf niet geheel zoo fijn en ook niet geheel zoo dicht bestippeld als bij 

 qiiadratimi en terminatuni. Bij het $ is de achterrand van het 6e onbedekt tergiet in 

 het midden niet uitgetrokken. Bij het (^ is het 6e sterniet over het midden zwak ge- 

 groefd en aan het uiteinde zwak uitgerand. Lengte 5^—6 mm. In mos langs oevers. 



angustatum Boisd. et Lac. 



Medon castaiieus Grav. (quadratus Beek, Ruddii Stepli., procerus Perez, ?brevicornis Latr.) 

 (C.N.I.308.81.1)isaanden Hoek van Holland, bij Aiieldoorn, Arnhem en op meerdere plaatsen 

 in Limburg gevangen. Deze soort is vooral een bewoner van mollennesten, doch wordt ook uit 

 wespennesten vermeld, alsook bij mieren (Formica rufa L.). Van het genus M e d o n 

 zijn, volgens Absolon (zie blz. 68, noot 3) 6 pholeophile soorten bekend. 



M. p o c o f e r Peyron (maritimus Aubé). Deze soort leeft langs de zeekust, o.a. van het eiland 

 Wight. In de tabel C.N.I.308 zou deze bij 3, aldus tusschengevoegd kunnen worden: 



3 Achterlijf zeer fijn, maar veel minder dicht bestippeld dan bij de overige soorten dezer 

 groep. Pekzwart of pekbruin; de randen van het halsschild roodbruin, de dekschilden 

 helder rood, aan het schildje meestal zwartachtig, het uiteinde van het achterlijf, de 

 sprieten, tasters en pooten roestrood. Kop breeder dan het halsschild, glanzig, tamelijk 

 krachtig en dicht, op de slapen veel fijner en meer wijd uiteen bestippeld, met gladde 

 middellijn. Sprieten als bij M. f u s c u 1 u s slechts matig kort. Halsschild breeder dan 

 lang, naar achteren versmald, glanzig, ter weerszijden van de gladde middellijn min- 

 stens evenzoo krachtig, maar iets minder dicht dan het voorhoofd, naar de zijden veel 

 fijner bestippeld. Dekschilden ongeveer ^ langer dan het halsschild, tamelijk fijn en 

 vrij dicht bestippeld. Uiteinde van de mesosternale voortzetting niet gekield. Voor- 

 tarsen duidelijk verbreed. Bij het ^ het 5e sterniet aan den achterrand tamelijk breed en 

 diep uitgerand en aan de zijden van de uitranding zwart bewimperd ; het 6e sterniet aan 

 het uiteinde diep stomphoekig uitgerand. Lengte 4—5 mm. . . . poe of er Peyi'. 

 Achterlijf uiterst dicht bestippeld. Zie verder de soorten diliitus Er., piceus Kr., 

 brunneus Er., fusculus Mannh., ripicola Ki-., maar ook de nader te beschrijven soorten 

 rufiventris Nordm. en apicalis Kr. 



M. piceus Kr. (musicola Muls. et Rey) (C.N.I.308.81.3) is nog bij Huis ter Heide, Zeist en Soes- 

 terberg (Utr.), Berg-en-Dal, Prinsenhage, Blijenbeek en Exaeten (Linib.) gevangen. Zij zou ook 

 in konijnen- en dassenholen voorkomen. 



M. brunneus Er. (megacephalus Heer, monticola Hampe) (C.X.I.308.81.4) is nog bij Rotterdam, 

 Berg-en-Dal en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen, o.a. bij Valkenburg onder steenen 

 boven gaten van veldmuizen, Juli— Aug. 



M. fusculus Mannh. (testaceus Boield., brunneus Steph., rufus Muls. et Rey, auraniticus Saulcy, 

 mfuscatus Baudi) (C.N.I.308.81.5) is nog bij Rotterdam, Amsterdam, Brummen, Beek en op 

 vele plaatsen in Zuid-Limburg gevangen, o.a. in de holen van mollen en veldmuizen. 



M. r u f i V e n t r i s Nordm. (africanus Fauv., incertus Muls. et Rey). In Middel-Europa, o.a. 

 in Nassau. Deze soort is het naast verwant aan M. brunneus Er., bij beiden is het achterlijf 

 uiterst dicht en fijn bestippeld, nagenoeg dof; ook zijn de dekschilden dicht, maar veel krachtiger 

 en veel wijder uiteen bestippeld dan het achterlijf. Het onderscheid is aldus: 



Koj) en halsschild slechts zeer fijn bestippeld, glanzig, de bestippeling nagenoeg iets 



9 



