134 VII. Staphylinidae. - Stenus. 



stippeld. Kop zonder duidelijke langskiel. Halsschild zonder opvallende indrukken. 

 Bovenzijde met goudgele, korte, zijdeglanzige beharing. Lengte 4i— 5 mm. . . . 



fossulatus Er. 



S. calcaratus Scriba ($ inspector Makl.) (C.N.1. 318.89.9) is op vele plaatsen langs de Maasmon- 

 ding, vanaf Dordrecht, en ook bij Zeeburg (Amsterdam) gevangen. 



S. gallicus Fauv. (C.N.1. 318.89. 10) is nog op vele plaatsen in Gelderland en ook bij Hilversum 

 gevangen. Zij wordt o. a. ook gevonden op vochtige plaatsen onder neergelegd gras. 



S. ater Mannh. (maurus IMnnh., punctipennis Ths.) (C.N.1. 319.89.12) ^). De var. *adjectus Rey 

 onderscheidt zich, volgens Ganglbaiier, door geringere grootte (3—6 mm.), slankeren vorm, doffe- 

 re bovenzijde, iets kortere dekschilden, iets krachtiger bestippeling van het achterlijf en de slechts 

 tot het eerste lid beperkte gele kleur van den wortel der tasters ; slechts het $ is bekend, waardoor 

 over dezen vorm niet nader geoordeeld kan worden. De a. *testaceipes Benick (Ent. Blatt. 1915) 

 uit Zuid- en Oostelijk Europa duidt op doorgaans minder krachtig gebouwde exemplaren, met 

 bruine dijen en schenen; zij zou allicht met soorten van de p r o v i d u s-groep kunnen verwisseld 

 worden. 



S. intricatus Er. (Zoufali Fleisch.) (C.N.I.319.89.13) is nog bij Bergen-op-Zoom en op meerdere 

 plaatsen in Gelderland en Limburg gevangen. 



S. clavicornis Scop. (buphthalmus Schrank, boops Gyll., cicindeloides Ljungh, speculator Lee, 

 brunnipes Grimm, atricornis Steph. nigricornis Steph., punctatissimus Steph., canaliculatus Steph., 

 simplex Rey) (C.N.I.319.89.14). De a. Huteicornis Bauer heeft gele, slechts aan den wortel zwart- 

 bruine sprieten. Een $ werd in Duitschland (Vogtland) aangetroffen. 



S. s c r u t a t o r Er. (femoralis Er., coxalis J. Sahlbg.) (C-N.I.320 en B.93). Bij Sittard, Juli 

 en Heerlerheide, Mei. 



S. Rogeri Kraatz (novator J. Duv., subrugosus Rey) (C.N.1. 320.89. 16 en L.IX). Deze, als 

 een vorm van S. j) r o v i d u s Er. (obscurus Luc.) vermeld, wordt ook door Reitfer als eene 

 goede soort beschouwd. Beide soorten onderscheiden zich aldus: 



Halsschild tot aan den voorkant dicht-, iets rimpelig bestippeld. Dekschilden meestal 

 opvallend langer-, doch veel breeder dan het halsschild. Lengte 4|— 5i mm. Door 

 het geheele land verbreid, vooral in de provinciën Gelderland, Noord-Brabant en 

 Limburg, zeldzaam in de zeeprovinciën, ook bij L a s i u s n i g e r L. en bij T a 1 p a. 



providiis Er. 

 Halsschild aan den voorrand minder dicht bestippeld, aldaar de tusschenruimten der 

 stippels grooter, glad en glanzig. Dekschilden grover bestiijpeld, niet langer en slechts 

 weinig breeder dan het halsschild. Bovenzijde van het lichaam glanziger dan bij p r o- 

 v i d u s. Lengte 5— 5| mm. De verbreiding als bij p r o v i d u s Rogeri Kr. 



S. lustrator Er. (C.N.L320.89.17) is nog bij Tiel, Nunspeet, Ommen, Mook en Epen (Limb.) 

 gevangen. 



S. i n c a n II s Er. (pygmaeus Perris) (C.N.I.321, B.14 en L.I). Bij Oldenzaal, Ommen, Dene- 

 kamp, Oisterwijk, Noordwijk a/Z. ; Valkenburg, Bunde, St. Pietersberg (Limbiu'g), Juni en Juli. 



S. g I a b c 1 1 II s Thoms. (subglaber Thoms; carbonarius Rey, Seidl. non Gyllh., ex parte) 

 (C.N.1. 321 noot ^ en B. 112). Meerdere exemplaren bij Loosduinen, Mei, Juni, ook bij Breda. 

 lAidivifj Benick (Ein für die deutsche Fauna neue S t a p h y 1 i n i d e, in: Ent. Blatt. 1916 

 Heft 10—12) geeft eene uitvoerige beschrijving van deze soort en vermeldt deze o. a. uit België 

 (Ploegstaert), Frankrijk (Somme; Amiens, Ryssel enz.) ; ook bij Eutin (Holstein) en in Scandinavië, 

 langs oevers; ook in natte, uit het water gehaalde mos- en grasbundels. Het onderscheid met 

 S. carbonarius Gyll. is aldus : 



Het 4e tarslid breeder dan het 3e, eenigszins tweelobbig. Lichaam duidelijk behaard, 

 grauwzwart. Voorhoofd met twee zeer duidelijke langsgroeven en eene middenver- 

 hevenheid. Dekschilden ternauwernood zoolang als het halsschild. Bij het (J de dijen ver- 

 dikt, de achter- en middelschenen met een krachtigen doorn nabij het uiteinde . . 

 (niger Mannh., opacus Er., debilis Rye, sublobatus Muls. et Rey) carbonarius Gyllh. ^) 



') In de beschrijving, C. N. 1. c, staat bij vergissing „Het eerste tarslid en de wortel van het tweede 

 geelachtig"; lees: „Het eerste tasterlid enz." 



^) „C. N.I. 321.89.20, bij .Stenns carbonarius Gyllh. .staat op de Ie regel van de beschrij- 

 ving: „Dekschilden even lang als het halsschild"; lees: „ternauwernood zoo lang als het halsschild". De 

 zin op de 7e regel: „Dekschilden iets langer dan het halsschild" vervalt. 



