VIL Staphylinidae. - Stenus. 135 



Het 4e tarslid niet breeder dan het 3e, gewoon. Lichaam dof of ternauwernood glanzig, 

 geheel of nagenoeg kaal, uiterst dicht en grof-rimpelig bestippeld, diep zwart; sprie- 

 ten en pooten zwart of bruinzwart, het Ie tasterlid en de wortel van het 2e geelachtig. 

 Voorhoofd niet ingedrukt, geheel- of nagenoeg vlak, Halsschild even lang als breed, in 

 't midden het breedst. Dekschilden even lang als-, of iets langer dan het halsschild, 

 tamelijk effen. Achterlijf breed gerand, grof en dicht bestippeld; de middelkiel der ter- 

 giten zeer duidelijk. Bij het cJ de dijen niet of nagenoeg niet verdikt, de achterschenen 

 aan de binnenzijde, nabij het uiteinde, met een klein doorntje. Lengte 2|— 3 mm. 



glabcllus Thoms. 



S. hiiDiilis Er. (fuscipes Ljungh, Argus Gyll., picipesMotsch.,synonymusGemm. et Har.,mam- 

 mops Casey) (C.N.I.32L89.21). De gevleugelde macropter-vorm is, door Bernhauer, als var. N e- 

 t o 1 i t z k y i beschreven; bij Rotterdam, zeer zeldzaam (B. 112). 



S. p u m i 1 i o Er. (atomarius Casey) ^) (C.N.I.322). Volgens Reuter onderscheidt zich deze 

 soort van S. c i r c u 1 a r i s Grav. door het smallere, langere, kleinere en fijner bestippelde lichaam. 

 Sprieten donker, de wortel veelal roodbruin. Lengte 1|— 2 mm. Bij de breedere, iets grootere en 

 grover bestippelde circularis zijn de sprieten, met uitzondering van de bruine knots, geel- 

 rood. Lengte 2— 2-^ mm. S. pumilio was vroeger (1875) ten onrechte als Nederlandsch op- 

 gegeven. 



S. p a I p o s II s Zett. (buphthalmus Gyll., carbonarius Er., argenteus Waterh., argentellus 

 Thoms.) (C.N.I.322 en L.I). In aantal gevangen bij Ommen, langs de Vecht, Juni— Aug., bij Dene- 

 kamp op het Lutterzand, Juni; ook bij Exaeten nabij Baaksem (Limb.). 



S. f o r a m i n o s u s Er. (cribrellus Rey) (C.N.I.322). Hubenfhal zag de tasters geheel donker 

 gekleurd, bij 20-malige vergrooting echter het Ie lid geelbruin ^). Deze soort behoort tot de groep 

 van S. buphthalmus Grav. Zij gelijkt in habitus op S. melanopus Mrsh., doch 

 heeft geen diepe voorhoofdgroeven, een smalleren kop en onderscheidt zich door de dichte, grof- 

 rimpelige bestippeling van het voorlijf. Dekschilden, ook ten opzichte van melanopus, veel 

 gelijkmatiger vlak gedrukt. De soort is naast S. a t r a t u 1 u s Er. te plaatsen, van welke zij zich 

 gemakkelijk onderscheidt door den veel breederen vorm, den naar verhouding smalleren kop en 

 de veel grovere bestippeling. Behalve in Oldenburg ook bij Hamburg en in Hannover. 



S. iucrassatus Er. (C.N.I.323.89.25) is nog op vele plaatsen in de provinciën Noord- en Zuid- 

 Holland, Gelderland en bij Bergen-ojj-Zoom gevangen. 



S. f o v e i V e n t r i s Fairm., Bondroit ') (= subdepressus Muls. et Rey, explorator Fauv.). 

 In België in het Fóret de Soignes. Deze soort is zeer naverwant aan S. atratulus Er. en 

 melanarius Steph., doch onderscheidt zich van beiden door de kortere, binnen de schouders 

 en aan de zijden bijna niet ingedrukte dekschilden. Glanzig zwart, op het voorlijf uiterst kort-, ter- 

 nauwernood zichtbaar-, op het achterlijf duidelijk witachtig behaard. Kop breeder dan het hals- 

 schild, even breed als de dekschilden. Sprieten iets langer dan bij atratulus. Halsschild 

 smaller dan de dekschilden, iets langer dan breed; aan de zijden, voor het midden, flauw afgerond, 

 naar achteren matig versmald ; sterk, diep en zeer dicht bestippeld, voor de basis meestal met de 

 zwakke aanduiding van eene middelgroef. Dekschilden ternauwernood langer dan het hals- 

 schild, weinig of niet sterker, doch niet zoo dicht als dit bestippeld. Achterlijf van voren vrij 

 sterk en dicht-, van achteren fijner bestippeld, de voorste tergiten in de basale dwarsgroef elk met 

 4 kleine kielvormige verhevenheden. Lengte 2| tot bijna 2i mm. 



S. niorio Grav. (gracilentus Fairm., inaequalis Muls. et Rey, arcuatus Muls. et Rey, albipilis 

 Muls. et Rey, subgriseus Casey, indistinctus Casev, enodis Casey, haplus Casey, trivialis Kr.) 

 (C.X.323.I.89.30) en S. melanarius Steph. (l.c.89.27) zijn, volgens L. Benick (Ent. Mitt. IV 1915, 

 226), moeielijk van elkaar te onderscheiden, deels door de groote veranderlijkheid van m o r i o, 

 deels ook daardoor, dat tot nog toe op deze veranderlijkheid niet nader gewezen werd. De beschrij- 

 ving der beide soorten, volgens Benick, volgt hier: 



Weinig glanzig, vrij dicht behaard; voorlijf niet zeer grof, hier en daar iets rimpelig 



') lu de beschrijving van S t. pumilio Er. in: C.N. 1.322, regel 2, staat: „uiterst dicht en fijn enz.", 

 lees: „voorlijf uiterst dicht en fijn enz." Op regel 3, staat: „op het achterlijf fijner en minder dicht", lees: 

 „het achterlijf veel sterker en minder dicht dan bij circulari s". 



-) In C.N. 322 staat in de beschrijving van S. f o r ara. i n o s u s „Tasters zwart", terwijl in de tabel 

 bij 33, tweede alinea, verwezen wordt op „eerste lid der kaaktasters geel". De zin „Tasters zwart" in de 

 beschrijving zou dus moeten vervallen. 



') Ann. de la Soc. Entom. de Belglque LVII, 1913. 



