VII. Staphylinidae. - Stenus. 137 



S. binotatiis Ljungh (pilosulus Steph., carens Rey) (C.N.I.324.89.36). In Noord-Duitschland 



(Untertrave) werd eene a. *niveoides Gusmann ontdekt, welke opvallend klein is {Z\ mm.), met 

 gele kaaktasters, met bruinachtigen top, en bruingele tarsen; zoodat men deze eerst als p a 1 1 i- 

 t a r s i s of n i v e u s zou determineeren, wanneer men niet nauwkeurig de voorhoofdsgroeven 

 en andere kenmerken onderzoekt. 



S. salinus Ch. Bris. (subconvexus Rey) (C.N.I.325.89.35) is op vele plaatsen langs de groote 

 rivieren in Gelderland, ook bij Bussum, Ankeveen, Mook en Valkenburg gevangen. 



S. II i V e II s Fauv. (cavifrons Muls. et Rey) (C.N.I.325 en B.92). Eén enkel exemplaar werd 

 bij Ommen, Juni, gevangen; sedert ook bij Oisterwijk, April. In S p h a g n u m. 



S. L e p r i e II r i Cussac (sculptus Muls. et Rey) (C.N.I.325. B.39 en L.V.). Bij Gronsveld 

 (Zuid-Limburg) Juli. 



S. bifoveolatiis Gyllh. (phaeopus Steph., nitidus Steph., plancus Er.) (C.N.I.325.89.38) is nog bij 

 Rotterdam, Amersfoort, Hilversum, Ommen, Valkenburg en Raar (Limb.) en op vele plaatsen 

 in Gelderland en Noord-Brabant gevangen. 



S. ïovcicollis Kr. (bifoveolatus Er., brevicollis Thoms.) (C.N.I.325.89.39) is nog bij Laren (N.-H.), 

 Bergen-op-Zoom, Winterswijk en op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. 



S. p i c i p e n n i s Er. (C.X.I.326). Volgens den heer J. Bondroit is deze soort in de collecties 

 zeldzaam, daar zij zelden wordt waargenomen; zij leeft meer verborgen op slib, aan den voet van 

 riet, en verlaat nimmer den bodem (schriftelijke mededeeling van den heer F. Ouilleaume). Niet 

 zeldzaam in België. 



S. nitidiiisciiliis Steph. (juncorum Steph., obliquus Heer, tempestivus Er.) (C.N.I.326.89.41) is 

 nog in de provincie L^trecht, bij Denekamp, Bergen (N.-Holl.), Bergen-op-Zoom en op vele plaat- 

 sen in Gelderland en Noord-Brabant gevangen. Volgens Gerhardt komen van deze soort ook exem- 

 plaren met volkomen ontwikkelde vleugels voor (l.c.IIA.773). 



S. fiiscicornis Er. (C.N.I.326.89.44) is nog bij Maarsbergen, Oisterwijk en op vele plaatsen 

 in Zuid-Limburg (o. a. bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr.) gevangen. 



S. o s s i u m Steph. (impressipennis Jacq. Du Val, carinifrons Fairm. et Lab., elevatus Motsch., 

 sardous Kr.) (C.N.I.326 en L.V). Eenmaal bij Breda, Aug. 



De var. *insularis Joy is opvallend kleiner, smaller en glanziger dan het type; vooral zijn de 

 dekschilden, naar verhouding, smaller dan het halsschild en zijn de indrukken veel minder aan- 

 geduid ; de bestippeling van halsschild, dekschilden en achterlijf is niet zoo dicht en is de zwarte 

 ring van de dijen minder ontwikkeld. In Engeland. 



S. siibacneiis Er. (geniculatus ]\Innh., gonymelas Steph.) (C.N.I.326.89.43) is nog op meerdere 

 plaatsen in Limburg gevangen. 



S. aerosus Er. (aceris Steph.) (C.N.I.327) heet bij Reitter en Schilsky: a eer is Steph. 

 (aerosus Er. en ook = elegans Fairm., aimulatus Crotch). Ook bij Hamburg en in den Elzas. 



S. flavipalpis. Thoms. (flavipennis Fauv.). Deze soort is het naast verwant aan S. g e- 

 niculatus Grav., doch is onderscheiden door de totaal gele kaaktasters, de smal gebruinde 

 knieën, de krachtiger en minder dichte bestippeling van halsschild en dekschilden ; met korter en 

 breeder, in het midden nog hoekiger, over het midden glad, maar niet gegroefd halsschild, en met 

 breedere en iets langere, van parallele zijden voorziene, ais bij S t. i m p r e s s u s Germ. oneffene 

 dekschilden. Van i m p r e s s u s door den als bij geniculatus gevormden kop en door de 

 dichte bestippeling van het achterlijf onderscheiden. Halsschild en dekschilden als bij i m p r e s- 

 s u s, het achterlijf als hij geniculatus bestijspeld, doch is de bestippeling van het 3e on- 

 bedekt tergiet iets minder krachtig dan bij laatstgenoemde soort. Lengte bijna 3^ mm. Deze, o. a. in 

 Zweden, Lapland en Tirol voorkomende soort, werd ook in Noord-Duitschland aangetroffen. 



S. p a 1 11 s t r i s Er. (proboscideus Heer) (C.N.I.327 en L.IV). Bij Loosduinen en den Bosch, 

 Mei, Juni; zeldzaam. Vroeger opgegeven vindplaatsen (1893) waren onjuist (zie: l.c. noot ^). 



S. Ericlisoni Rye. (non Rey) (flavipes Er.) (C.N.I.327.89.47) is nog bij Wassenaar, Hillegers- 

 berg en Maastricht, o. a. bij L a s i u s n i g e r en T a p i n o m a gevangen. Bernhauer be- 



