VII. Staphylinidae. - Bledius. 141 



De heer Bondroit schreef mij dat B. 1 a e t i o r der engelsche auteurs wellicht niet dezelfde is 

 als 1 a e t i o r van Muls. et Rey. 



B. defensHS Fauv. (= Guliehni Sharp i). volgens Bondroit) (C.N. 1.333 en L.V.). Bij 

 Houthem (Limb.), Juli en GeuUe, Juni. In België in het Fóret de Soignes algemeen; ook in het 

 Bois d'Angre. 



B. dissiiiiilis Er. (C.N.I.333.91.10,L.VIII en IX). Een paar exemplaren met bijna geheel zwarte 

 dekschilden, door Pater E. Wassmann, onder den naam van ab. c. nigricans Er., uit Exaeten in 

 Limburg opgegeven, behooren, volgens den heer J. Bondroit, niet tot de hier genoemde kleur- 

 afwijking. Bij deze soort vertoonen de dekschilden meestal grootendeels roodachtige, doch ook 

 wel nagenoeg geheel zwarte dekschilden. Volgens Bondroit is B. nigricans Er. ( = simplici- 

 ventris Apf.) eene soort, die van d i s s i m i 1 i s Er. duidelijk onderscheiden is, o.a. door het 

 veel sterker bestippelde halsschild en de kenmerken van het ^ ; zij bewoont o.a. Zuid-Rusland en 

 Bosnië. De beschrijving van Erichson is zeer nauwkeurig en zou het bijeenvoegen bij d i s s i- 

 milis onjuist zijn. B. d i s s i m i 1 i s is nog bij Wageningen en St. Pieter bij Maastricht gevangen. 



B. occidcntalis Bondroit (L.V). Bij Scheveningen, Katwijk, Hoek v. Holland, Nijkerk, 

 Schellingwoude, langs het „Zwijn" in Staats-Vlaanderen, bij Denekamp en bij Eysden langs de 

 Maas. Ook in Groot- Brittannië. Deze soort is het naast verwant aan crassicollis Boisd. et 

 Lac. (C.N.I.333.91.8) en c r i b r i c o 1 1 i s Heer (l.c.334.91.9). Zij komen alle drie in kleur over- 

 een en zijn in grootte gelijk, overigens even veranderlijk. 



De tabel, C.N. 1.333, zou bij 15 aldus gewijzigd kunnen worden: 



Kop zeer fijn gechagrineerd en daardoor eenigszins dof; tusschen de oogen spaarzaam, 

 weinig duidelijk en oppervlakkig bestippeld. Voorlaatste sprietleedjes duidelijk ver- 

 breed. Halsschild ongeveer zoo breed als de dekschilden, even lang als breed; met 

 evenwijdige zijden, het achterste derde gedeelte, aan weerszijden, schuin afgesneden; 

 met stompe, maar duidelijk in 't oog vallende, achterhoeken; glanzig, nauwelijks 

 gechagrineerd ; vrij sterk en opvallend dicht bestippeld ; met eene 

 breede, glanzige, gladde middellijn. Dekschilden opvallend kort, nauwelijks 

 langer dan het halsschild; grof, diep en vrij dicht bestippeld; rood- 

 achtig, aan het schildje niet of slechts in geringe uitbreiding zwartachtig. Achterlijf 

 op de eerste 4 tergiten tamelijk spaarzaam bestippeld. Bij het <^ het 6e sterniet in het 

 midden van den achterrand vliezig, aan weerszijden van eene breede, door een mem- 

 braan aangevulde uitranding, met een scherp, naar achteren gericht tandje. Lengte 

 3J— 3j mm. Dezesoort schijnt zeer zeldzaam te zijn. Ik zag exemplaren, bij Rotterdam 



Velp en Valkenburg (L.) gevangen. In België o.a. in het Foret de Soignes 



crassicollis Boisd. et Lac. 

 Kop uiterst fijn gechagrineerd, in 't midden glanzig, glad; aan weerszijden matig fijn 

 en matig dicht bestippeld. Voorlaatste sprietleedjes slechts matig verbreed. Halsschild 

 smaller dan de dekschilden, even lang als breed, aan den omtrek duidelijk afgerond ; 

 met afgeronde, niet aangeduide achterhoeken; sterk glanzig, niet gechagri- 

 neerd; zeer krachtig en verspreid bestippeld, met tamelijk breede, glan- 

 zige, gladde middellijn. Dekschilden ongeveer J langer dan het hals- 

 schild; vrij sterk, diep en matig dicht bestippeld; helder rood, aan het schildje niet 

 of slechts in zeer geringe uitbreiding zwartachtig. Achterlijf uiterst fijn gechagrineerd, 

 tamelijk glanzig; op de eerste 4 tergiten tamelijk spaarzaam bestippeld. Bij het (^ 

 vertoont het 6e sterniet aan weerszijden een slank, scherp, spits tandje. 

 Lengte 3|— 4 mm. Zeer zeldzaam, is nog bij Bergen-op-Zoom, in Zeeuwsch Vlaan- 

 deren en bij Exaeten en Houthem (Limb.) gevangen, (rufipennis Er.) cribricollis Heer. ^) 

 Kop van voren en in 't midden tamelijk glanzig (doch minder dan bij c r i b r i c o 1 - 

 1 i s), aan de zijden en aan de basis vrij sterk en dicht bestippeld. Voorlaatste spriet- 

 leedjes, evenals bij cribricollis, slechts matig verbreed. Halsschild ongeveer 

 zoo lang als breed, evenals bij crassicollis met meer evenwijdige zijden, het 

 achterste derde gedeelte, aan weerszijden, schuin afgesneden; tamelijk glanzig (min- 

 der dan bij cribricollis, doch meer dan bij crassicollis), naar den voor- 

 rand eenigszins gechagrineerd; krachtig en vrij dicht bestippeld, 

 met eene gladde, glanzige middellijn; de achterhoeken zeer stomp, niet afgerond als bij 

 cribricollis, doch ook niet in 't oog vallend aangeduid als bij crassicollis. 

 De bestippeling is iets krachtiger en meer verspreid dan bij era s- 

 s i c o 1 1 i s, minder sterk en in 't oog vallend minder v e r - 



') Ent. Monthly Mag. 1913. 



*) De vroegere opgaven uit den Haag en Scheveningen (1870 en 1887) vervallen, daar zij op onjuiste 

 determinatie berusten. 



