142 Staphylinidae. - Bledius. 



spreid en gelijkmatiger dan bij er i bricol lis. Dekschilden iets smaller 

 en korter dan bij c r i b r i c o 1 1 i s, n a u w e 1 ij k s langer en breeder dan het 

 halsschild; iets dichter bestippeld; roodachtig, om het schildje iets berookt. Achterlijf 

 zeer verspreid en oppervlakkig bestippeld. Bij het (J het tandje aan weerszijden van 

 het 6e stemlet minder spits uitgetrokken dan bij c r a s s i c o 1 1 i s en e r i b r i- 

 c o 1 1 i s. Deze soort, welke als 't ware een tusschenvorm is van crassicollis en 

 cribricollis, doch m. i. nog meer tot cribricollis dan tot crassi- 

 collis nadert en wellicht slechts eene var. van cribricollis is, werd door 

 J. Bondroit langs het „Zwijn" in Staats -Vlaanderen ontdekt. Lengte 31—4 mm. . . 



occidentalis Bondr. 



B. crraticus Er. (C.N.I.334.91.11) is nog bij Putten (Gelderl.), Sept., in aantal gevangen; ook 

 aan de Hembrug, Aug. en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg. 



B. pallipes Er. ( ? pallipes Grav. ^), rastellus Thoms.) (C.N.I.334.91.14) is zeer verbreid, soms in 

 aantal, in de grensprovinciën, ook bij Rotterdam en Nichtevegt, maar niet in de duinstreek. 

 De uit den Haag vermelde exemplaren behooren tot BI. terebrans en fuscipes Rye. 



B. V i 1 i s Makl. (B.119). Deze soort werd in groot aantal, bij Denekamp, Mei en Juni, gevan- 

 gen. Ook in Oldenburg. Zij werd door de auteurs als synoniem met pallipes Er. ? Grav. 

 beschouwd, maar door Künnemann ^) en Hubenthal als goede soort herkend. De soort is opvallend 

 grooter (4^—5^) mm., plomper en veel langer dan pallipes (3|— 4 mm.). Terwijl bij p a 1 1 i- 

 p e s de beharing, vooral op de dekschilden, grauw, vrij dicht, zeer kort en fijn is, is deze bij 

 V i li s langer, ruwer en meer goudgeelachtig. Kop tamelijk fijn gechagrineerd ; bovenlip, evenals 

 bij pallipes, flauw uitgerand, niet tweelobbig. Halsschild naar verhouding iets breeder, 

 ongeveer even breed als-, bij pallipes iets smaller dan de dekschilden; naar voren weinig of 

 niet afgerond-versmald, naar de basis duidelijk versmald en vóór de achterhoeken iets meer 

 uitgebogen; tamelijk dof, duidelijk gechagrineerd en iets grover bestippeld. Dekschilden de helft 

 langer dan het halsschild, glanzig; krachtiger en iets minder dicht bestippeld dan bij palli- 

 pes. Sprieten donker, het eerste lid en ook de pooten geel ; het 2e en 3e sprietlid aan den wortel 

 iets lichter gekleurd dan de rest der sprieten. Achterlijf tamelijk glanzig. 



B. terebrans Schiödte ^) (campi Bondroit *) (L.V) ). Langs duin- en heidepiassen, op som- 

 mige plaatsen niet zeldzaam; ik zag exemplaren uit de provinciën Xoord- en Zuid-Holland, 

 Utrecht, Overijssel, Gelderland en Xoord-Brabant. Deze soort, welke steeds met pallipes 

 vermengd werd, doch, naar het schijnt, slechts op enkele plaatsen daarmede tegelijk wordt aan- 

 getroffen, werd door Schiödte nabij Kopenhagen ontdekt en door den heer J. Bondroit bij Beverloo 

 in de belgische Campine en later op meerdere plaatsen in België, in groot aantal, verzameld en als 

 goede soort, onder den naam van B. campi, duidelijk gekarakteriseerd. Sedert is deze over 

 het grootste gedeelte van de baltische vlakte waargenomen, ook door Sharp ^) in Engeland. — 

 Typen uit het Kopenhager ^) Museum, aan mij welwillend ter vergelijking toegezonden, komen 

 volkomen overeen met typen van B. campi. Ook volgens Cameron (Notes on Bledius 

 terebrans Schiödte, in: Ent. Monthl. Mag. 1912) zijn beiden sjTioniem. 



B. subterraneiis Er. (pallipes Thoms.) (C.N.I.334.91.12) schijnt niet in de duinstreek voor te 

 komen, maar is, met pallipes, zeer algemeen in de grensprovinciën. 



B. longulus Er. (ruficornis Muls et Rey) (C.N.1. 334.91. 13). De a. *ni(jripennis Bernh. heeft 

 geheel zwarte dekschilden. De soort is in alle provinciën, ook in Zuid-Limburg, soms in aantal, 

 waargenomen. 



B. fuscipes Rye. (rastellus Schiödte) (B.74 en L.IX). Deze soort werd in Engeland ontdekt 

 en meestal met terebrans Schiödte verward. Ik bezit exemplaren uit de omstreken van 

 den Haag, Mei, Dec, ook werd zij in Staats-Vlaanderen langs het „Zwijn" verzameld en is waar- 

 schijnlijk door het geheele land niet zeldzaam, maar nog niet goed van de aanverwante soorten 

 onderscheiden. Op het duitsche Noordzee-eiland Borkum is zij algemeen en werd door O. 

 Schneider als pallipes geduid. 



') Bondroit wijst er op dat de beschrijviiif? van Orarenhorsl niet scherp aangeeft wat eigcnlijli niet p a 1- 



1 i p e 8 bedoeld is. van daar dat E r i c h s o n als aiiteur hier beter geldig is. 



=) In Entoniol. Bliltter Jahrg. l(i. 1<)2(), Heft 10 — 12, p. 241. 



») Naturh. Tidsskr. Kjobenhavn lS(iG, p. 1-49. 



•) Ann. Soc. Ent. Belg. 1907. 24. 



*) Ent. Monthl. Mag. XLVII 1911. p. 33. 



') Zie in: Entomol. Berichten N°. 74, 1 Nov. 1913; Iets over drie in Nederland voorkomende B 1 e- 

 d i u 8 soorten. 



