VII. Staphylinidae. - Bledius. 143 



B. dcnticollis Fauvel (obscurus Muls. et Rey, subsinuatus Muls. et Rey) (L II). In aantal 

 gevangen bij Eibergen, langs de Berkel; bij Ommen, langs de Vecht; bij Deventer, Oldenzaal; 

 Denekamp, op het Lutterzand en bij Huis ter Heide (prov. Utr.). 



De soorten : denticollis, pallipes, vilis, terebrans en fuscipes kunnen 

 aldus in de tabel, C.N.I.334, achter 18 onderscheiden worden: 



18 De zijden van het halsschild, vóór de achterhoeken, niet uitgebogen, doch door het 

 scherp samenkomen van den zij- en achterrand zijn de achterhoeken stomp of 

 eenigszins recht. Zie nader de soorten: subterraneus Er. en longiilus Er. 

 in de tabel, l.c, bij 19. 



De zijden van het halsschild, vóór de achterhoeken, eenigszins uitgebogen ; de nagenoeg 

 rechte of eenigszins stompe achterhoeken in 't oogvallend aangeduid, soms tandvormig 



uitstekende 18' 



18' Dekschilden roodbruin, over den naad meer of minder uitgebreid zwartachtig ; spriet- 

 wortel, mond en pooten geelrood; het lichaam overigens zwart of pekbruin. Deze 

 soort gelijkt zeer op o p a c u s, doch is gemakkelijk te onderscheiden door de rechte, 

 tandvormig uitstekende achterhoeken van het halsschild. Halsschild met zwak af- 

 geronde zijden, dof, gechagrineerd, matig sterk en zeer wijd uiteen bestippeld ; met eene 

 fijne, doch scherpe middelgroef. Dekschilden langer dan het halsschild, tamelijk glan- 

 zig, matig sterk en dicht bestippeld; fijn en spaarzaam behaard. Achterlijf uiterst fijn 

 gechagrineerd, glanzig, slechts vóór den achterrand der tergiten eenigszins bestippeld. 

 Het 7e sterniet bij het cJ aan weerszijden flauw uitgebogen, bij het $ in 't midden 



meer uitgetrokken. Lengte 4—4^ mm denticollis Fauvel. 



Dekschilden, evenals de rest van het lichaam, zwart, soms de dekschilden zwart, met 



iets roodachtige tint bijgemengd 18" 



18"Kop fijn gechagrineerd, vlak achter de oogen met eene ondiepe, bij vilis gewoonlijk 

 iets duidelijker dwarsgroef ; aan weerszijden, tusschen de oogen, spaarzaam en 

 oppervlakkig bestippeld. Bovenlip flauw uitgerand (bij subterra- 

 neus daarentegen duidelijk tweelobbig). Halsschild breeder dan lang, met eenigszins 

 afgeronde zijden; voor de stompe, duidelijk aangeduide, achterhoeken zeer flauw-, bij 

 vilis iets duidelijker uitgebogen; tamelijk dof, duidelijk gechagrineerd; vrij sterk en 

 duidelijk, verspreid bestippeld, met eene fijne, scherp ingegraven, middellijn. Dekschil- 

 den ongeveer J tot ^ langer dan het halsschild, glanzig; matig sterk en vrij dicht be- 

 stippeld. Achterlijf uiterst fijn gechagrineerd, glanzig; de tergiten zeer spaarzaam be- 

 stippeld en behaard. Bij het (^ het 7e sterniet in het midden ternauwernood, bij het $ 



duidelijker uitstekende. Lengte 3|— SJ mm De soorten pallipes Er. i) en vilis Maklin. 



Kop als bij pallipes, maar iets grover gechagrineerd en aan weerszijden opval- 

 lend grover bestippeld. Voorhoofd tamelijk glanzig. Bovenlip in het mid- 

 den iets dieper en scherper ingebogen, doch nimmer tweelob- 

 big zooals bij subterraneus. Halsschild als bij pallipes, bij het $ breeder 

 en aan de zijden minder afgerond ; de achterhoeken sterker aangeduid en 

 duidelijk opgericht; daarvóór meer in 't oog vallend uitgebogen, zeer dof; de 

 bestippeling tamelijk fijn, verspreid en d o o r de veel grovere chagrinee- 

 ring minder scherp aangeduid. Dekschilden opvallend korter, 

 smaller en meer gewelfd, veel sterker en minder dicht be- 

 stippeld, glanziger en met iets meer verspreide beharing. Achterlijf als bij pal- 

 lipes. In voorkomen op pallipes gelijkende, doch minder plomp en ge- 

 middeld smaller en kleiner; zwart. Lengte bijna 3|— 3| mm terebrans Schiödte. 



Naverwant aan terebrans, doch onderscheiden door het minder glanzige voor- 

 hoofd en vooral door de zwakkere, minder diepe bestippeling en de kortere dekschilden. 

 Ook is deze soort iets breeder. Zwart, dekschilden zwart, met iets roodachtige tint bij- 

 gemengd. Kop grof gechagrineerd. Bovenlip flauw uitgerand en weinig 

 diep gegroefd. Halsschild J breeder dan lang, met rechte, iets opgerichte ach- 

 terhoeken ; gechagrineerd, dof, weinig diep en verspreid bestippeld, met eene fijne langs- 

 groef . Dekschilden weinig of niet breeder dan het halsschild, evenlang als breed ; weinig 

 diepen vrij dicht bestippeld. Lengte 31 mm ïuscipes Rye. 



B. subniger O. Schneid. (= TsecernendusJoy)^) (B.74enL.IX). Bij Scheveningen, aandenHoek 

 van Holland, op Walcheren, Oostvoorne, Texel, Mei en Terschelling. Deze beschouwde ik, in navol- 

 ging van O. Schneider, als eene kleur-aberratie van B. arenarius Payk. ' ), met gi'ootendeels zwarte 



') De soorten pallipes, vilis, denticollis, en subterraneus schijnen in de duin- 

 streek niet voor te komen, alles wat van daar werd medegedeeld bleek terebrans of fuscipes 

 te zijn. 



^) Ent. Monthl. Mag. 1911, 269. 



') Behalve langs de stranden en in de duinstreek is B. a r e n a r i u s Payk. ook bij Maastricht langs 

 de Maas gevangen. Een exemplaar van deze vindplaats, in mijne collectie, waarover bij mij twijfel be- 

 stond is, volgens Bondroit, toch juist gedetermineerd. Bij het ? is het 6e sterniet spits uitgetrokken en 

 daarnaast gebogen. 



