VII. Staphylinidae - Platystethus. Oxytelus. 145 



P. nitcns Sahlb. (nodifronsEr. ex parte; splendens Heer, striatulus Heer, longicornis Luc, aegyp- 

 tiacus Motsch., angustipennis Scriba) (C.N.I.336.92.3) is nog bij Rotterdam, Hilversum, Utrecht, 

 Zutphen, Velp en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



Oxytelus f ii I v i p e s Er. (tarandus Motsch.) (C.N.I.337 en L.1). Bij Loosduinen, langs het 

 strand. Mei. Ook in het Haagsche bosch, bij Nijkerk, Domburg en vermoedelijk ook bij Rotterdam. 



O. nigosiis F. (carinatus Panz., crenatulus Broun, piceus Oliv., sulcatus Fourcr., striatus Ström., 

 picipennis Steph., terrestris Boisd. etLac, basalis Melsh.) (C.N.1. 337. 93.1). Bij var. CIrafi Reitt. 

 (L.VIIl) zijn de dekschilden slechts aan de zijden sterker, naar binnen op de schijf zeer fijn en ver- 

 spreid bestipjjeld, veelal nagenoeg glad. Zeldzamer dan het tyjie, bij welke de dekschilden krachtig 

 bestippeld en slechts aan den tojjrand gechagrineerd en eenigszins langsrimpelig bestippeld zijn. 



O. r u g i f r o n s Hochh. (elegans Meinert, Eppelsheimi Bethe). In Noord- en Middeleuropa, o.a. 

 in Nassau. Deze soort gelijkt zeer op insecatus Grav. doch is onderscheiden door de donker- 

 der kleur, de pekbruine of roodbruine dekschilden, de veel dichtere, meer langsrimpelige bestip- 

 peling van kop en halsschild, de meer mat-glanzige, meer of minder duidelijk gechagrineerde, ster- 

 ker en dicht langsrimpelig bestippelde dekschilden (bij insecatus zijn de stippels der dek- 

 schilden eenigszins langwerpig, maar staan meest allen vrij), het doflEer gechagrineerde achterlijf en 

 vooral door de seksueele kenmerken van het cj. Bij het cJ vertoont het 5e sterniet in het midden van 

 den achterrand een bultje, het 6e sterniet is over het midden in de lengte ingedrukt en in dezen in- 

 druk zeer smal glad gegroefd en aan den achterrand van twee, naast elkaar staande, bultjes voorzien. 

 Het 7e sterniet is aan weerszijden van den achterrand diep uitgebogen. Lengte 4—4^ mm. 



O. insecatus Gravh. (nitidus Steph.) (C.N.I.337.93.2) is nog op vele plaatsen in Limburg, o.a. 

 in aanspoelsel van de IMaas gevangen. 



O. piceus L. (sulcatus Müll., japonicus Motsch., rugosus Schrnk., humilis Heer) (C.N.I.338.93.3) 

 is nog bij Scheveningen (strand), Leiden, Eerbeek, Winterswijk, Driebergen, Denekamp en in 

 Friesland gevangen. 



O. sculptus Gravh. (longicornis Mannh., antennatus Steph., moerens Melsh., testaceipennis 

 Fairm.) (C.N.I.338.93.4) is vooral zeer algemeen in kompost, in Limburg ook bij Lasius f u- 

 1 i g i n o s u s Latr., in Rotterdam in massa in rottend graanstof. Sommige exemplaren hebben 

 zwarte dekschilden. 



O. clypeoiiitens Pand. (C.N.I.339.93.11) is nog op meerdere plaatsen in Noord-Holland en bij 

 Rotterdam gevangen. 



O. speculifrons Kr. Volgens Ganglhauer in het Middellandsche zee-gebied, volgens Reuter 

 ook in Beieren en Hessen, overigens aan de zeekust. Wellicht ook langs onze kust te vinden. 



O. tetratoma Cwalina (simplex Pand.) In Duitschland en Frankrijk. 



O. p u m i 1 u s Er. (spiniventris Reitt.). Volgens Reuter in geheel Middel-Europa, zeldzaam. In 

 schapen-, herten- en varkensmest. 



O. Saulcyi Pand. (L.VII). In groot aantal in mollennesten (met tetracarinatus 

 Bloch), bij Brummen, Maart, en in Zuid-Limburg bij Aalbeek, Valkenburg en Sittard, Dec. tot 

 April. Zou ook in hamsterholen voorkomen. 



O. F a i r ni a i r e i Pand. (transversalis Czwal.) (C.N.I.340 en L.IV). Bij den Haag, Maart, uit 

 kompost gezeefd; ook bij Oisterwijk, Juli, Burgst bij Breda, Mei, Woensdrecht, Juni, bij Valken- 

 burg en Exaeten (Limb.) bij Lasius f u 1 i g i n o s u s Latr. In België op enkele plaatsen, gedu- 

 rende den herfst en winter, vrij algemeen in paardenmest. Zou ook in varkensmest gevonden zijn. 

 Deze laatste 5 soorten zouden, met de naast verwanten, in de tabel C.N.I.339 bij 13, aldus bijge- 

 voegd kunnen worden : 



13 Clypeus geheel glad, zie de beschrijving, 1. c, van: clypeoiiitens Pand. 



Clypeus dof gechagrineerd 13 



13' Kop in het midden van den schedel en aan weerszijden, boven den sprietwortel, glanzig. 

 Deze soort gelijkt zeer op tetracarinatus. Zwart, dekschilden bruin, aan den 

 naad geelbruin ; pooten geel. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, meer dan de 

 helft breeder dan lang, naar achteren matig versmald; met eene, naar achteren smal- 

 lere, naar voren breedere, door twee naar voren divei'geerende, tamelijk glanzige ribben 



10 



