148 VII. Staphylinidae. - Trogophloeus. 



Oogen zeer groot, de slapen hoogstens zwak aangeduid (B o o p i n u s Klima) 



met de soorten: 



Halsschild smaller dan de dekschilden, met twee langsindrukken. Dekschilden duide- 

 lijk bestippeld. Zwart, sprieten en pooten roodbruin. Lengte 2i— 3 mm. . . obcsus Kiesw. 

 Halsschild evenzoo breed als de dekschilden, ternauwernood zichtbaar bestippeld, 

 nagenoeg glad, aan de basis slechts met twee zwak aangeduide indrukken. Dekschilden 

 buitengewoon fijn, ternauwernood zichtbaar bestippeld. Sprieten kort. Zwartbruin, 

 achterlijf zwart; sprieten en pooten roodgeel. Lengte 2 J—2§ mm. In kompost, soms 

 in groot aantal fuliginosus Grav. 



T. riviilaris Motsch. (corticinus Gyll., obscuius Steph., bilineatus Er., Erichsoni Sharp, metuens 

 Muls. et Rey, subaequus Muls. et Rey, spretusCasey) (C.N.1. 342.95.3). Metden typischen vorm, met 

 meer of minder roodbruine dijen, komen soms melanistische exemplaren (a. ni a r c h i c u s H. 

 Wagn.) (B.92) voor, bij welke de sprieten geheel pekzwart en de dijen diepzwart zijn, zoodat men 

 deze allicht met T. o b e s u s Ksw., zou verwarren. Bij het (J van r i v u 1 a r i s is het 4e sprietlid 

 langer dan breed, bij het ^ even lang als breed. 



T. m c m n o n i II s Er. (obesus Kiesw.) (C.N.I.342. en L.II) moet volgens den „Coleopterorum 

 Catalogus ausjjic. et auxilio IJ'. Junk edit. a ScJienkling, pars 29, M. BernJiauer et K. Schnberf, 

 1911" heeten: obesus Ksw. (fossulatus Motsch., mancus Casey, memnonius Fauv., etauct. 

 non Er. ^), spectatus Cas., tarsalis Hochh., oculatus Woll., aridus Jacq. Du Val, rubripennis 

 Fauv., anthracinus Muls. et Rey). Bij Zutphen langs den IJssel, Aug. Ook bij Maastricht langs de 

 IMaas. 



T. iiH pressus Boisd. et Lac. (inquilinus Er., affinis Heer, incrassatus Ksw., obsoletus Muls. et 

 Rey) (C.N.1. 342. 95.6) is nog op vele plaatsen in Zuid-Holland, bij Nijkerk, Tiel, Terborg en op 

 meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



T. halophilus Kiesw. (subrugulosus Muls. et Rey) (C.N.I.342.95.7) is nog bij Rotterdam en 



Bergen-op-Zoom gevangen. 



T. n i t i d u s Baudi. Volgens Oanglhaner in Middeleuropa, o.a. in de Mark Brandenburg, 

 in Hessen en Rijn-Beieren. Deze soort moet in de tabel bij 9 geplaatst worden en onderscheidt zich 

 aldus van punctatellus Er. Bij beide soorten zijn kop en halsschild glanzig, matig fijn of 

 vrij sterk bestippeld: 



Oogen zeer groot. Slapen slechts zeer weinig ontwikkeld. Halsschild matig fijn en dicht 

 bestippeld; met twee, door eenetamelijkbreedemiddelplooigescheidene, diepe, ook wel 

 in 4 groefjes verdeelde, langsgroeven. Dekschilden de helft langer dan het halsschild, 



vrij sterk en dicht bestijDpeld. Lengte 1^—2 mm nitidus Baudi. 



Oogen kleiner. Slapen duidelijk ontwikkeld, naar achteren verbreed en even lang als de, 

 van boven zichtbare, doorsnede van het oog. Halsschild met glanzig, gladde, naar voren 

 meer of minder uitgewischte, middellijn, sterk en matig dicht bestippeld. Dekschilden 

 slechts weinig langer dan het halsschild, sterk, diep en zeer dicht, zwak rimpelig bestip- 

 peld. Lengte H— ruim If mm (pygmaeus Heer, myrmecophi lus Scriba) 



punctatellus Er. (C.N.L342). 



T. E V c r t s i Bernh. (in „Münchener Koleopterologische Zeitschrift", Band IV, I Liefe- 

 rung 1915)(L.IX). Deze nieuwe soort of, wat niet onwaarschijnlijk is, deze grootere, donkere, lang- 

 vleugelige vorm van T. p u s i 1 1 u s Grav., vertoont het meest den habitus van T. g r a c i 1 i s 

 IMannh., met welke zij ook in de vorming van kop en oogen het naast verwant is. Door de uiterst 

 fijne, uiterst dichte segrijnachtige bestippeling van kop en halsschild is deze soort van de naast 

 verwanten duidelijk onderscheiden. Kop van achteren stomp, met duidelijk uitstekende slapen; 

 oogen ecnigszins uit])uilend. Sprieten tamelijk kort, de voorlaatste leedjes verbreed. Halsschild, 

 evenals de ko]), geheel dof; de beide indrukken, aan weerszijden van het midden, meer of minder 

 onduidelijk. Dekschilden de helft langer dan het halsschild; iets, ofschoon zeer zwak, glanzig; 

 met eene sterke loupe bezien, duidelijk bestippeld. Lengte 1| —2 mm. Van Maart tot Mei, in aantal, 

 in den Haagschen Dierentuin, uit kompost gezeefd. 



T. subtilis Er. (indigens Casey) (C.N.I.343 en L.IX). In den Haagschen dierentuin uit 

 kompost, Aug.; ook bij Loosduinen, Denekamp en bij Sittard in een mollennest, Maart; zeer 

 zeldzaam. 



') T. m e 111 11 ü n i u s Er. is eene soort, welke alleen in Egypte voorkomt. 



