VII. Staphylinidae. - AcTOCHARis. Syntomiüm. Pseüdopsis. Boreaphilus. Eudectüs. 151 



n o b i u s overeen, welke zij, als 't ware, langs de zeekust vervangt. Zij is uiterst snel in hare 

 bewegingen en draagt bij het vluchten liet achterlijf niet opgericht, wat ook voor de O x y- 

 t e 1 i n i kenmerkend is, van welken tribus zij alle kenmerken vei'toont. ^) In de tabel, C.N.I.162 

 (XXIII Tribus), bij 1, als eene derde alinea, bij te voegen: 



Voor- en middeltarsen 4-, achtertarsen 5-ledig Genus Actocharis Fauv. 



De soort m a r i n a Fauv. heeft het voorkomen van P h y t o s u s, met den vorm en de 

 grootte van Atheta subtilissima Ki'. (C.N.I.2Ü1). Dof geelachtig, de kop donker; 

 achterlijf, behalve het uiteinde, pekzwart; uiterst fijn en dicht behaard, bijna onmerkbaar fijn 

 bestippeld. Kop en halsschild van gelijke breedte. Halsschild met breed ingedrukte schijf. Dek- 

 schildcn vlak, ^ korter dan halsschild. Bij het cj het 6e tergiet zeer verlengd, in het midden ingedrukt, 

 aan de randen opgericht, breed halfcirkelvormiguitgerand; bij het $ korter, aan den top verbreed, 

 het 7e tergiet aan den top boogsge wijze uitgerand. Lengte H mm. 



Syntoiniuiii aeneuiu MüU. (nigroaeneum Curtis) (C.N.I.347.99.1) is nog bij Maarsbergen, in 

 Sphagnum, Juni, bij Eerbeek en op vele plaatsen in Zuid-Limburg, soms in aantal, in grot- 

 ten, konijnen- en dassenholen gevangen. 



Pseüdopsis sulcata Newm. (columbica Fauv.) (C.N.I.349, B.55 en L.VII). Gedurende 

 drie jaren achtereen in het Haagsche boscli op twee plaatsen, in April en Juli tot October, in ver- 

 scheidene exemplaren, uit beschimmelde dorre bladen, takjes, stukjes hout en verdroogd gras 

 gezeefd; sedert niet meer waargenomen. Deze soort was bekend uit Engeland (o.a. Wight), 

 Frankrijk (volgens Sfe. Claire Deville o.a. bij Grevelingen en op vele andere plaatsen), Griekenland, 

 Caucasus, Algiers, Canada en werd in het laatst van 1910 voor het eerst in Duitschland (Thüringen) 

 gevangen. 



Volgens W. Hiibenthal (Die Gattung Pseüdopsis Newm, in: Entom. Blatter 1911 p. 97) 

 behoort de vorm uit Thüringen tot eene var. *Oravei Hubenth., welke zwartbruin is, met lichtere 

 randen, en naar verhouding breeder gebouwd dan gewoonlijk; de ribben der dekscliilden zijn 

 krachtig, naar voren iets naar buiten, naar het uiteinde weder naar binnen gebogen. Dekschilden 

 J langer dan het halsschild; bestippeling tusschen de ribben veel sterker en meer rimpelig dan 

 gewoonlijk. Uit bundels rijshout, ook uit hoopen oud hooi, in den zomer. De exemplaren uit 

 Engeland komen (volgens Hubenthal) meer overeen met die uit het Zuiden dan met die uit den 

 Haag. 



Boreaphilus v e 1 o x Heer (angulatus Fairm. et Lab., angustatus Jacq. DuV.). Volgens 

 Ganglbauer in Xoord- en Middeleuropa. In den laten herfst, den winter en het eerste voorjaar, 

 onder vochtig mos en afgevallen bladen; volgens Reuter niet in het duitsche gebied. 



Eudectüs G i r a u d i Redtb. Volgens Oanglbauer in Duitschland, Schotland, Zweden 

 enz., volgens Reuter onder mos en achter ahornschors. 



Beide genera en soorten zijn in de tabel, C.N.I.I63 (XXVII. Tribus O m a 1 i i n i) bij 1, eerste 

 alinea aldus met C o r y p h i u m samen te voegen: 



1 Kop groot, breeder, even breed alsof slechts weinig smaller dan het halsschild, dit sterk 

 gewelfd, langwerpig of slechts weinig breeder dan lang. In habitus aan Anthopha- 



g u s herinnerde Boreaphilus Sahlbg. 



De soort v e 1 o x Heer is gevleugeld. Dekschilden veel langer dan halsschild en aan 

 de uitpuilende schouders veel breeder dan de basis van laatst genoemde. Lichter 

 of donkerder roodbruin, spaarzaam behaard; mond, sprieten en pooten roodgeel. 

 Sprieten naar het uiteinde verdikt, de twee voorlaatste leedjes veel breeder dan 

 lang. Kop zeer groot, veel breeder dan het halsschild; van voren met twee groef achti- 

 ge indrukken, vrij sterk en dicht bestippeld; met zeer duidelijke ocellen. Halsschild 

 aan den zijrand fijn gekorven, krachtig en vrij dicht bestiijpeld, voor het midden 

 met een kort groetje, voor de basis met twee groef achtige, veelal met elkaar ver- 

 smolten, indrukken; aan de zijden, iets achter het midden, met een tamelijk groot 

 groetje. Dekschilden tweemaal zoo lang als het halsschild, grof en dicht bestiisjield. 

 Achterlijf uiterst fijn en spaarzaam bestippeld. Lengte 2—3 mm. 



Kop matig groot, opvallend smaller dan het halsschild, dit verbreed 1' 



1' Halsschild breed-hartvormig, voor het midden afgerond- verbreed 



Corypliium Stejih. 

 Halsschild breed-zeshoekig, met zeer sterk hoekig verbreede, zeer duidelijk gekorven 



zijden. In habitus aan O m a 1 i u m herinnerende Eudectüs Redt. 



De soort G i r a u d i Redtb. is roestrood, glanzig; achterlijf geheel of gedeeltelijk 

 donkerder, de naad der dekschilden veelal voor een deel iets donkerder; spaarzaam 



') Schilsky brengt dit genus tot den tribus B o 1 i t o c h a r i n i, in de verwantschap van P h y- 

 t o s u s. 



