VII. Staphylinidae. - Lesteva. Acidota. Olophrum. Arpedium. 153 



Leste va >) piibescens Mannh. (C.N.I.351. 104.1) is ook in Zuid-Limburg gevangen. Volgens 

 Ganglbaner doelt de var. *subaptera Rey op een exemplaar met kortere, vlakkere dekschilden. 



L. longelytrata Goeze (macroelytron Fourc, bicolor F., punctulata Latr., obscura Payk., 

 intermedia Grav., longuia Mannh., dimidiata Panz., staphylinoides Marsh., alpina Steph., rufi- 

 tarsis Steph., nigripes Steph., impressa Steph., planijjennis Steph., oblonga Motsch., major Rey) 

 (C.N.I.352. 104.2). De var. in a ii r a Er. {niiicola Fauv. i. 1.) (L.I) bij Hilversum, Juli, en in 

 Limburg bij Vlodrop, Bmide en Valkenburg; ook in België. Bij het ^ van alle L e s t e v a-soorten 

 is het 7e sterniet dieji driehoekig uitgesneden. 



L. piinctata Er. (riparia Heer, muscorum Jacq. Du Val, villosa Waltl) (C.N.I.352. 104.3) is nog bij 

 Schiedam, Spijkenisse en in Limburg bij Bunde en Meerssen gevangen. 



L. sicula Er. (Heeri Fauv., punctata Jacq. DuV.) (C.N.I.352. 104.4), ook aldus bij L«ze geduid. 

 Volgens Schilsky en den „Gat. Col. Junk-Schenkling, Pars 19" moet deze soort heeten: Hceri 

 Fauv. (punctata Jacq. DuV., sicula Ganglb.). 



Acirtota ■^) crenata F. (castanea Gravh., rufa Gravh., seriata Lee, pulchra Motsch.) (C.N.I. 

 352. 105. 1 ) is nog bij Rotterdam, Hilversum, Bosch-en-Duin (Utrecht), Dieren en de Steeg gevangen. 

 Licht roode exemplaren werden als a. rufa Grav. (B.115) geduid (Oud-Valkenburg). 



A. criieiitata Mannh. (rufa Grav.,ferrugineaBoisd. et Lac.) (C.N.I.353. 105.2) is nog in lietHaagsche 

 bosch, Xov., en op meerdere plaatsen in de provinciën Utrecht, Gelderland en Limburg gevangen. 

 Volgens Fleischer bereiken vele $$ de grootte van 6 mm. en zijn dan even groot als de middel- 

 groote exemplaren van A. c r e n a t a F. en zelfs grooter dan de ^(^ dezer soort. Nog grooter is de 

 veranderlijkheid in kleur. Geelrood of roodgeel; doch komen ook exemplaren voor die even zoo 

 donker, of nog donkerder gekleurd zijn dan crenata, vooral $$. Beide soorten gelijken dan 

 zeer op elkaar, maar de slankere sprieten, met langer 4e lid, en vooral de bultig gerande voorrand 

 van het voorhoofd, alsmede het breed afgezette, met diepere groef omgevene, breedere en kortere 

 halsschild en de grover en in regelmatiger strepen bestippelde dekschilden doen crenata 

 gemakkelijk herkennen. Fleischer noemt exemplaren met geelbruin halsschild en dekschilden, 

 met zvvartbruinen of zwarten kop en achterlijf, bij welke alleen de randen der tergiten meer of 

 minder geelrood omrand zijn: a. *nigrescens (Brünn in Moravië). 



Olophrimi^) piceiiui Gyllh. (blattoides Ahr.) (C.N.I.354.106.1). Van deze soort zouden in het 

 buitenland ook melanistische exemplaren bekend zijn, welke op boven- en onderzijde, benevens 

 de pooten, volkomen anthracietzwart gekleurd zijn. 



O. fuscum Grav. (latum Makl., laticolle J. Sahlb.) (C.N.I.354) werd in 1870 door Snellen 

 van Vollenhoven, ten onrechte, uit Nederland opgegeven. Bij het genus Olophrum zijn bij het 

 o het 6e sterniet gewoon, het 7e diep uitgerand. 



O. c o n s i m i 1 e Gyll. (boreale $ Payk., limbatum Makl., minor J. Sahlb.). Deze soort komt, 

 volgens Ganglbaner, voor in Noord-Eurojm, Engeland en Duitschland, o.a. langs het strand der 

 Oostzee. Zij is aldus in de tabel (C.N.I.353) bij te voegen: 



Halsschild slechts iets fijner en weinig dichter dan de dekschilden bestippeld, sterk 

 verbreed. De soorten: piceum Gyllh., fuscum Grav. en a s s i m i 1 e Payk. 

 Halsschild dicht en fijn bestippeld, de bestippeling slechts aan den uitersten zij- en 

 achterrand minder dicht; met nagenoeg rechte achterhoeken, daarvoor de zijden uit- 

 gebogen. Donkerbruin. Lengte 4i— 5 mm c o n s i m i 1 e Gyll. 



Arpedium Gyllenhali Zett.*)(brunnescens J. Sahlb.) (Sub-gen. EucnecosumReitt.). 

 Deze soort, welke langs de Oostzee-kust voorkomt, is ook in de omstreken van Hamburg aan- 

 getroffen. Reit f er onderscheidt deze aldus: 



Voorlijf kaal, krachtig bestippeld. Kop met evenwijdige slapen en diepe schedelgroe- 

 ven; dekschilden lang. De soort q u a d r u m Grav. (C.N.I.353). (subgen. Arpedium 



s.str.). 



') G. Luze, Revision d. palaarktischen Arten der S t a p h y 1 i n i d e n Gatt. Lesteva Latr. (Verh. 

 Zool. bot. Ges. Wien LUI, 1903. 



*) G. Lxize, Revision der palaarktischen Arten der S ta p h yli ni den-Gattung Acidota Steph.. 

 1. e. LV ; 1 905. — Bij de genera Acidota, Arpedium, P h i 1 o r i n u ni, M i c r a 1 y m m a eu 

 Coryphiuni is bij het ê het 7e sterniet diep uitgerand. 



^) G. Luze, Revision der palaarktischen Arten der Staphylinide n-Gattung Olophrum Er., 

 1. c. LV; 1905. 



*) Met deze soort is, volgens Reuter, niet synoniem A. brachypterum Grav. (vergelijk Gangl- 

 bauer's, die Kiifer von Mitteleuropa II 1895. 718 en Reitte.r's Fauna Germanica II 187). 



