VII. SïAPHYLixiDAE. - Phloeostiba. Phloeonomus. Omaliu.m. 155 



Halsschild met twee diepe langsindiukken op het achterste gedeelte van de schijf. 



PhIoeoDomus Heer. 



Phloeostiba I a p po ii i c u Zetterst. (plana Zett., planipennis Mtikl., pineti Thoms., Ai'gus 

 Leconte, conformis Ki'., subtilis Kj'. )(L. VIII). Bij Rotterdam. Leeft waarschijnlijk achter denne- 

 schors. Zij is na verwant aan P. plana en aldus te onderscheiden : 



Grooter, halsschild en dekschilden fijn en dicht bestippeld. Voorrand van het halsschild 

 met duidelijke bultjes. Zwart, dekschilden bruin. Sprietwortel en pooten geel. Lengte 



2i— 3 mm. Zie verder in C.N.1. c plana Payk. 



Kleiner, halsschild en dekschilden uiterst fijn en verspreid bestippeld. Voorrand van 

 het halsschild zonder duidelijke bultjes. Bruinzwart, sprietwortel en pooten bruin- 

 geel. Lengte 2— 2i mm lapponica Zett. 



Pliloeononiiis piisilliis Grav. (foveolatus Steph., laesicollis Makl., granulatus Woll., abietinus 

 Thoms.) (C.X.1. 358. 110.2). De dekschilden zijn zeer fijn en wijd uiteen, nagenoeg uitgewischt-, bij 

 a. p II II c t i p e n n i s Thoms. (B.119) daarentegen zeer opvallend duidelijk bestippeld. Ik zag 

 exemplaren uit den Haag, Ai'nhem, Winterswijk, Valkenburg en EjDen (Limb.), Juni, Sept. 



P. m i n i m u s Er. (C.N.I.358) werd in Nassau, uit bundels eikenlooischors geschud. 



Oiiialiiini ') rugiilipennc Rye (C.N.1. 359.111.1) is nog in aantal bij IJmuiden, Sept., Oct. ge- 

 vangen. 



O. laeviusculum Gyllh. (fucicola Ka.) (C.X.I.359 en L.III). Bij Bergen-op-Zoom, op de 

 schorren, Sept., ook bij Vlissingen, Juni, onder zeewier. 



Naverwant aan O. ripariiiin Thoms. (C.N.I.359 111.2) is O. i m p a r Muls. et Rey, welke door 

 Fauvel als s_\^loniem van eerstgenoemde soort wordt aangemerkt, terwijl Ganfjlbauer deze als 

 soort van de Middell.-Zee-kust beschouwt. Zij onderscheidt zich van r i p a r i u m door het 

 kleinere, smallere lichaam, het naar voren minder versmalde halsschild, met van achteren smaller 

 afgezette, ternauwernood gechagrineerde, zijden. 



O. caesuui Grav. (impressum Heer, corticinum Motsch., rugatum Rey, minus Rey, oxj'acan- 

 thae Gyllh.) (C.N.I.359.111.7).De sprieten zijn in den regel aan den wortel zwartachtig en naar 

 het uiteinde bruinrood (a. apicicorne Solsky ^) (L.VIII), zeldzamer van af het 6e lid pek- 

 zwart (a. s ii b r ii f i c o r n e Bagnall (B.106). De in L.VIII vermelde O. li t o r a 1 e Kr. moet 

 zijn tricolor Rey (zie hieronder). 



O. I i t o r a 1 e Ki'. Eene bij Swinemunde en in Zuid-Zweden voorkomende soort, of vorm van c a e- 

 s u m; zij gelijkt zeer op kleine exemplaren van deze soort, doch is de zeer dicht bestippelde kop 

 bovenop glanzig en niet rimpelig en op de onderzijde aan de zeer zwak gerimpelde zijden duidelijk 

 bestippeld, bovendien zijn de dekschilden iets korter en iets fijner en dichter bestippeld. Lengte 

 2^ mm. 



O. rivulare Payk. (cursor Müll., incisum Grav., oxyacanthae J\lnnh., piceum Steph.) (C.X.I. 

 359.111.4). Bij a. *obscuricorne Poppius zijn de sprieten zwart en de dekschilden zwartachtig. Bij 

 a. *nitidicolle Poppius zijn kop en halsschild fijn, nagenoeg uitgewischt, bestippeld, de langsin- 

 drukken van het halsschild oppervlakkig; ook de dekschilden oppervlakkig bestippeld. Bij a. 

 *porosutn Scriba (uit Italië) zijn de eerste twee sprietleedjes roodgeel, kop, halsschild en dek- 

 schilden sterk en weinig dicht bestippeld. De larve van deze soort is door P. de Peyerimhoff be- 

 schreven (Buil. Soc. Ent. Fr. 1898). 



O. t r i c o I o r Rey (nigriceps Fowl., itahcum Bernh. (L.IX)). Deze, in C.N.I.359.111.7, 

 doelende op onuitgekleurde exemplaren van O. c a e s u m Grav. en in L.VIII, onder 

 den naam van O. c a e s u m Grav., forma litarale Kr., vermelde kleurvarieteit, is volgens 

 Bernhauer de door hem beschreven O. i t a 1 i c u m (in „Verhandl. zool. -bot. Ges. in Wien, LII, 

 1902, p. 704"). Zij heeft den habitus van c a e s u m, doch onderscheidt zich door de kleur en 

 de minder dichte, niet rimpelige bestippeling van den kop; door de kleur en bestippeling van den 

 kop gelijkt zij op, de niet in ons gebied voorkomende, O. f e r r u g i n e u m Ki'., doch is daarvan 

 onderscheiden door de naar het uiteinde donkere, kortere sprieten, het breeder, fijner bestippelde 



•) Volgens Oerhardt is bij het i van Omaliuni, Phloeonomiis, Xylodromus, Phy - 

 lodrepa, Acrolocha en Acrulia, het 6e sterniet in de meeste gevallen vlak uitgerand, het 

 7e sterniet tot aan het midden ingesneden; de randen van de insnijding gaan uiteen wanneer de penis te 

 voorschijn komt, overigens liggen zij evenwijdig aan elkaar. 



-) Volgens Luse is O. apicicorne Solsky eene goede soort uit Turkestan en den Caucasus, welke 

 zich van c a e s u m onderscheidt, doordat de dekschilden opvallend fijner (ongeveer half zoo sterk) be- 

 stippeld zijn; de voorhoeken van het halsschild zijn smaller afgerond en het lichaam opvallend vlakker. 



