156 VII. Staphylixidae - Omalium. 



halsschild en de veel langere, A'eel dichter, doch fijner en duidelijk rimpelig bestippelde dekschil- 

 den. Lichaam tamelijk glanzig; kop zwart, halsschild rood, dekschilden geelbruin met lichte schou- 

 ders. Achterlijf bruin met gele zijden en geel uiteinde. Sprieten rood, de laatste 4 leedjes bruin; 

 pooten roodgeel. Kop veel smaller dan het halsschild, tamelijk fijn en zeer dicht, doch niet rimpelig 

 bestippeld, de tusschenruimten glanzig; de slapen korter dan de langsdoorsnede der oogen. 

 Halsschild de helft breeder dan lang, glanzig, met iets naar buiten uitstekende achterhoeken. 

 Dekschilden even lang als bij c a e s u m, doch veel langer dan bij f e r r u g i n e u m Ki'. ; ook 

 door de sculptuur met c a e s u m overeenkomende, krachtig en zeer dicht rimpelig bestippeld, 

 glanzig. Achterlijf onduidelijk bestippeld, mat gechagrineerd. Bij een ex. uit Valkenburg, Juni, 

 zijn de dekschilden pekzvvart, slechts op de schouderbuilen iets lichter schijnende; ik noemde 

 deze: V a n d e r >v i e I i nov. ab. (B.112). Lengte bijna 3 mm. Bernhauer beschreef deze soort 

 naar exemplaren uit Noord- en Middel-Italië (van Genua tot Rome); ook in Zuid-Frankrijk. 

 Merkwaardig dat deze ook in Nederland voorkomt en zelfs op enkele plaatsen, o.a. Haagsche 

 bosch en in stadstuinen van den Haag en Voorburg niet zeldzaam is. Bernhauer bepleit later (in 

 „Münchener Koleopt. Zeits.", Band IV, I. Liefr. 1915, p. 270) de prioriteit van de benaming 

 i t a 1 i c u m. De benaming tricolor^) Rey (Ann. Soc. Lin. Lyon 1880) kan, volgens hem, niet 

 behouden blijven, aangezien Wolïaston eene Phloeonomu s-soort als Omalium t r i c o- 

 1 o r (Col. Atlant. 1865, App. p. 75) beschreef. Aangezien ook Fowler\s Omalium n i g r i- 

 c e p s als „nomen praeoccupatum" niet voor deze soort kan gelden, moet de soort derhalve, volgens 

 Bernhauer, heeten: i t a 1 i c u m. In den Catal. Coleopt. Europae etc. 1906, werd deze ten on- 

 rechte als var. bij c a e s u m Grav. geplaatst. 



Eene vroegere onjuiste opgave van O. f e r r u g i n e u m Kr. uit Amsterdam (Kinker), welke 

 ik als O. c a e s u m Grav. v. litorale Kr. duidde, is nu ook tricolor Rey. Nog komt zij voor 

 bij Burgst nabij Breda en is bij Valkenburg (L.) in een dassenhol gevonden. 



In de beschrijving van 0. 1 i t o r a 1 e Kr. (Naturges. d. Ins. Deutschl. 1858, Coleopt. II, p. 980), 

 door Schaum bij Swinemünde ontdekt, zegt Kraatz „Dem O. fossulatum Er. tauschend 

 ahnlich, fast ganz ebenso gefarbt, gebaut und punktirt, jedoch nur halb so gross, sehr leicht durch 

 die Bildung der Stirn zu unterscheiden, welke fast ganz eben, vor den Ocellen mit einem kauni 

 bemerkbaren kurz-linienförmigen Eindrucke versehen ist. Das Halsschild ist ein weinig langer 

 und schmaler, die beiden Eindrucke auf seiner Oberseite weniger tief. Die Punktirung des Hinter- 

 leibes ist et was deutlicher als beim fossulatum. 



Ganglbauer („Die Kafer von Mitteleuropa II, 1895, p. 736) zegt van O. litorale Kraatz: 

 „Sehr kleinen Stücken des caesum aussert ahnlich, doch ist der sehr dicht punktirteKopfoben 

 glanzend und nicht gerunzelt und auf der L^nterseite an den sehr schwach gerunzelten Seiten 

 deutlich punktirt, ausserdem sind die Flügeldecken etwas kürzer und etwas feiner und dichter 

 jjunktirt als bei caesum. Long. 2.5 mm. (Ook nog in de Zweedsche prov. Schonen gevangen). 



Bij Reuter (Fauna Germanica II, 1909, p. 192) is O. litorale „eine kleinere, glanzendere 

 Form dieser Art (caesum Grav.), heller gefarbt". 



O. Allardi Fairm. et Bris. (genistarum Coquer., Salzmanni Saulcy) (C.N.I.359.111.3) is nog bij 

 Scheveningen, L^trecht, Aalbeek en Exaeten (Limburg); o.a. in duiven- en kippenhokken, waarin 

 de larven zich ontwikkelen. 



O. septentrionis Thoms. (clavicorne Motsch., impressum Ki'., languidumMakl., rivulare 

 Zett.) (C.N.I.360 en L.IX). Bij Valkenburg en Aalbeek, Aug., Sept., in hamsterholen. 



O. brevicolle Thoms. (lagopinum J. Sahlb., strigicolle Wankow.). Volgens Reitter = 1 a t i- 

 c o 1 1 e Kr. ? Bij Luze zijn brevicolle Thoms. en 1 a t i c o 1 1 e Kr. (cordicolle Fauv.) twee 

 afzonderlijke soorten; ook bij Schilsky, nl. : f o r a ra i n o s u m Makl. ^) (= brevicolle Thoms., 

 = lagopinum J. Sahlb.) o.a. uit West-Duitschland, Nassau, Mecklenburg, en 1 a t i c o 1 1 e Kr. 

 (= cordicolle Fauv.) uit het Rhöngeb. en Thüringen (ook bij Düsseldorf). G'a/iör?&awer vermeldt 

 alleen O. 1 a t i c o 1 1 e Kr. 



In de tabel, C.N.I.360, bij 9, aldus van oxyacanthae Grav. (caesum Lac., subdepressum 

 Rey) en e x i g u u m Gyll. te onderscheiden: 



9 Halsschild naar achteren niet sterker dan naar voren versmald, nagenoeg in het midden 



het breedst 9' 



Halsschild naar achteren sterk versmald, ver voor het midden het breedst, nagenoeg 

 hartvormig. Kop, halsschild en achterlijf zwart; dekschilden roodbruin of donker- 

 bruin; spriet wortel, pooten en uiteinde van het achterlijf roodgeel. Halsschild sterk ver- 

 breed, met twee diepe langsindrukken ; over het midden iets gegroefd, iets sterker en wij- 

 der uiteen dan de kop bestippeld. Dekschilden nagenoeg tweemaal zoo lang als het hals- 



*) Luze (1. c. 541, 1906) uocmt de soort, ni. i. zeer tereclit, O. tricolor Rey ( = nigriceps Fowl., = 

 italicum Bernh.). 



-) Volgens Luze is O. f o r a ni i n o s u in Miikl. zeker niet identiek met O. brevicolle Thoms. 



