160 VII. Staphylixidae. - Axthobium. Pkoteinus. 



12' Kop en halsschild gechagrineerd, zeer dof, ternauwernood zichtbaar bestippeld. Dek- 

 schilden eveneens dof, bruin met lichtere randen, of geheel geelbruin (a. Hnteipenne 

 Er.), fijn bestippeld; de naadhoek bij het $ lang, stomp en geleidelijk verlengd, 

 niet als bij m i n u t u m zijdelings tot aan de verlenging uitgebogen. Lengte 2—2^ 



mm a 1 p i n u m Heer. 



Kop en halsschild gechagrineerd, zwak glanzig, ternauwernood zichtbaar bestippeld. 

 Dekschilden vi-ij sterk en dicht bestippeld, glanzig; bij het ^ 2i— 3 maal zoo lang als 

 het halsschild, aan het uiteinde te zamen afgerond; bij het $ langer, het uiteinde van 

 het achterlijf veelal ver overschrijdend (1 o n g u 1 u m Kiesw.), de naad lang, stomp en 

 geleidelijk, niet als hij m i n u t u m zijdelings, tot aan de verlenging uitgebogen. 

 Lengte H— 2i mm anale Er. 



Proteinus limbatus Makl. (crenulatus Pand., Maklini Fauv., oblongus Pétri, atomarius Er. var.) 

 (C.N.I.366. 115.1) is nog bij Wijk-aan-Zee, Muiden, Bergen-op-Zoom, Maartensdijk en op meerdere 

 plaatsen in Zuid-Holland en Limburg gevangen. 



P. atomarius Er. (clavicornis Steph.) (C.X.1. 366.115.5) heet bij Fauvel: P. claviconiis Steph. 

 (= atomarius Er.), bij Ganglbauer, Reiüer en Schilsky daarentegen: atomarius Er. (Olivieri Saulcy, 

 par\'nlus Lee, clavicornis Fauv.). De soort is nog bij den Haag, Leiden en Doorn gevangen. 



P. bracliyptcrus F. (ovatus Grav., nigricornis Steph., nitidus Steph., laevicollis Heer) (C.X.I. 

 366.115.3). Bij a. i i v i d i p e n n i s Reitt. zijn de dekschilden geelbruin; met het type, maar 

 zeldzamer (L.IX). 



P. macropterus Gyll. (C.N.I.367. 115.4). Exemplaren met geheel geelrooden funiculus der sprie- 

 ten zijn a. f a 1 1 a \ Muls. et Rey (B.106); zeldzamer dan het type. 



Reitter ^) geeft een meer praktische tabel der soorten, waarnaar de inlandsche soorten aldus on- 

 derscheiden worden. 



1 Basis van het halsschild uiterst fijn gerand. Sprieten bij uitgekleurde exemplaren don- 

 ker, meestal slechts het eerste lid roestrood of geel. Grootere soorten van 1^— ruim 



2\ mm 2 



Basis van het halsschild in 't geheel niet gerand, ongeveer even breed als de basis der 

 dekscliilden. Kleine soorten van H — IJ mm.; 3—4 tergiten onbedekt. Lichaam kort 

 en gedrongen. Dekschilden dicht en fijn bestippeld. Zwart of bruinzwart, de sprieten 

 aan den wortel meestal meer uitgebreid en de pooten geelrood 4 



2 Lichaam lang-ovaal. Halsschild opvallend smaller dan de basis der dekschilden, de ach- 

 terhoeken scherp aangeduid, iets meer dan rechthoekig, eenigszins stomp, maar scherp- 



kantig. Meestal 4 of 5 tergiten ondedekt 3 



Lichaam kort en breed-ovaal, gedrongen. Halsschild weinig maar duidelijk smaller 

 dan de basis der dekschilden, de achterhoeken meestal scherp aangeduid rechthoekig. 

 Dekschilden aan de zijden afgerond, naar het uiteinde verbreed, ongeveer even lang 

 als te zamen breed. Lengte 1^—2 mm. Zwart, halsschild meestal in de achterhoeken 

 of aan den achterrand roodachtig, de dekschilden pekzwart of pekbruin, bij a. lividi- 

 fennis Reitt. geelbruin, het Ie sprietlid en de pooten geelrood. De eerste twee voortarsen- 

 ieedjes bij het ^ verbreed, de middelschenen nagenoeg recht.lMeestal 4 tergiten onbedekt 



bracliypterus Fabr. 



3 Grootere soort, van 2— ruim 2\ mm. Bruinachtig- zwart, eenigszins glanzig ; dekschilden 

 veelal aan de schouders, zeldzamer de geheele schijf iets lichter. Sprieten slank, de 

 knots tamelijk breed. Dekschilden weinig langer dan te zamen breed. Bij het (^ de eerste 

 twee voortarsen-leedjes verbreed, middelschenen gebogen 



(subsulcatus Steph., brevicoUis Er.) ovalis Steph. 



Kleinere soort, van H mm. Diep zwart, sterk glanzig. Lichaam tamelijk smal. Sprieten 

 geheel zwart, of slechts het Ie lid roodbruin. Dekschilden ruim zoo lang als te zamen 

 breed, glanzig. Bij het ^ de eerste twee leedjes der voortarsen zwak verbreed, de middel- 

 schenen gebogen. Volgens Reitter in Istrien, Piemont, Frankrijk, Corsica, Zevenbergen 

 en naar het schijnt ook in Noord- Amerika. Ik bezit twee exemplaren (den Haag en 

 Breda) voor vele jaren door Fauvel als deze soort gedetermineerd . . . limbatus Miikl. 



4 Lengte \\ — IJ mm. Sprieten nagenoeg tot aan de basis van het halsschild reikende, de 

 voorlaatste leedjes verbreed maar normaal, de geheele funiculus der sprieten (a. fallax 

 Muls. et Rey, zeldzamer) of slechts de wortelleedjes geelrood. Halsschild sterk verbreed, 

 aan de basis ongeveer even breed als de basis der dekschilden,van af het midden der zijden 

 naar achteren ternauwernood, naar voren sterk versmald. Lichaam bruinzwart. 



') Edm. Reitter. t"fbersicht der Arten der Coleopteren-Gattung Proteinus Latr. aus Europa und 

 dem Kaukasus, in: Wien, Ent. Zeit. XXIV Jahrg. 1905. 



