164 IX. PsELAPHiDAE. - Amauroxyx. Batrisus. Bryaxis. Reichenbachia. 



Amaiironyx Markeli Aubé (sulcicollis Curtis) (C.N.I.378 en L.VII). Bij Valkenburg 

 (L.), Juni, tussclien M y r m i c a 1 a e v i n o d i s Nyl., waarmede zij echter niet in betrekking 

 staat. Bij Nuth, Aug. in een mollennest; ook bij Rotterdam, April. 



Batrisus ^) o c ii I a t u s Aubé (C.X.I.379 en L.VII). Bij Tiel en in Zuid-Limburg (Valkenburg, 

 Juni, Sittard, Febr. Juli, Voerendaal en Aalbeek) bijLasius fuliginosus Latr. en in mollen- 

 nesten. Het normale voorkomen is bij Lasius brunneus Latr. waar zij van A c a r i n e n 

 leeft, en wellicht daardoor ook bij mollen wordt aangetroffen. 



B. I> c I a p o r t e i (Laportei) Aubé. (puncticollis Tourn., Schwabi Reitt.) (C.N.I.379 en L. 

 VIII). Maastricht, c?$bij Lasius brunneus Latr., Juni, Juli. 



B. venustus Reichb. (Brullei Aubé, Buqueti Aubé, nigriventris Denny, piceus Muls. et Rey) 

 (C.X.I.379.4.2) is niet bij Tiel (deze is o c u 1 a t u s), maar bij Aalbeek (Limb.) Sept. en bij 

 Valkenbm-g, April, in een uilennest in een hollen boom, en (bij Lasius bicornis Förster) 

 op een gevelden, van binnen vermolmden stam van een Liriodendron aangetroffen. 



Het sub-genus Batrisodes Reitt., van Batrisus Aubé, wordt door Reuter en Schilsky als 

 een afzonderlijk genus beschouwd. Het onderscheid is als volgt: 



Eindlid der kaaktasters vóór het midden het breedst. Halsschild met drie langs- 

 groeven en voor de basis met drie, door eene fijne groef verbondene, groetjes. De epi- 

 pleurale lijn op de omgeslagen zijden der dekschilden naar voren sterk afgekort. Het 

 2e en 3e tergiet aan de zijden volkomen ongerand. Met de soort : f o r m i c a r i u s Aubé. 



Batrisus Aubé. 

 Eindlid der kaaktasters achter het midden het breedst. Halsschild met drie langsgroe- 

 ven en voor de basis met drie, door twee krachtige doorntandjes gescheidene, groefjes. 

 De epipleurale lijn op de omgeslagen zijden der dekschilden loopt van voren uit in een 

 groefje, dat veel dieper gelegen is dan de schouderbuil. Alle tergiten aan de zijden 

 schuin-lijnvormig gerand. De soorten: oculatus Aubé, Delaportei Aubé, 

 venustus Reichb. en adnexus Hampe Batrisodes Reitt. 



Bryaxis sanguinca L. (C.N.I.380.5.1). Deze soort zou moeten heeten: longicornis Leach ($ san- 

 guinea Leach et auct., non L. ; limnophila Peyi-on, formicariensis Gredl., albana Motsch.). De a. 

 nigropygialis Fairm. en de var. ^ 1 a m i n a t a Motsch., met het type, bij den Bosch, 

 Febr. (L.IV). Exemplaren met zwarte dekschilden werden als a. *nigri})ennis Gerh. beschreven. 

 De soort werd nog op meerdere plaatsen in Gelderland, Limburg (o.a. bij Sittard. Juni, in een mol- 

 lennest) en bij KoUum in Friesland gevangen. Raffray brengt deze soort tot het genus Rybaxis 

 Saulcy. 



Reichenbachia Leach 2) (C.N.I.380.6). De soorten in de tabel, onder 1 , eerste alinea, gerekend, 

 worden door Raffray en Schilsky tot een genus Brachygluta Thoms. gebracht; die van de tweede 

 alinea tot een genus Reichenbachia Leach. 



R. h a e in o p t e r a Aubé (xanthoptera Aubé, ? spinicoxis Motsch.) (C.N.I.380 en B.114). 

 Was vroeger (1870 en 1875) ten onrechte uit Nederland opgegeven, maar sedert bij Zeeburg (Am- 

 sterdam) gevangen. April. 



R. fossulata Reichb. (C.N.I.381.6.1). De licht- bruinroode a. r ut'esccns Reitt. (l.c. noot 1 

 en L.Vl) bij Tiel, Nov. en Houthem (L.). 



R. t i' i s t i s Hampe (Sartorii Redtb., nigricans Gredl., nigrescens Mars.). Volgens Ganglbauer 

 in Zuidelijk-Middel-Europa, volgens Wiepken in Oldenburg, wat echter zeer twijfelachtig is. Zij is 

 het naast verwant aan R. Lefebvrei Aubé en vooral onderscheiden door het geheel zwarte 

 lichaam. Dekschilden even lang als te zamen breed. De streepjes op het eerste tergiet matig diver- 

 geerend en minstens het midden ervan bereikende, aan de basis op meer dan J van de breedte van 

 de schijf van elkaar verwijderd. Bij het (J de trochanters der voorpooten gewoon, de middelschenen 

 van binnen, nabij den top, met een zeer klein schuin doorntje. Lengte 1| mm. 



R. G u i 1 1 e m a r d i Saulcy. Deze soort, uit Zuid-Europa, zou ook in den Elzas voorkomen. 

 Zij is door de bruin-roode sprieten en tasters het naast verwant aan R. Waterhousei Rye, 



') De Europeescho Ba tris us-soorten zijn alle, voor zoover bekend, Lasi u s-gasten; cenige soorten, 

 vooral B. v e n u s t u s, komen bij meerdere mierensoorten voor, de meesten normaal bij L.. b r ii n- 

 n e u s Latr. 



^) E. Reitter, Ueber die palüarktischen Coleopteren-Arten der Gattinig Reichenbachia s.str., 

 in: Deut. Ent. Zeit. 1905. 



