IX. PSELAPHIDAE. - ReICHENBACHIA. ByTHINUS. 165 



en gelijkt ook zeer op Lefebvrei Aubé, doch is van deze laatste onderscheiden door het meer 

 gewelfde lichaam, de iets kortere, meer helder roodgekleurde dekschilden, de brui m'oode sprieten, 

 tasters en pooten, de iets langere en aan de basis iets minder ver uiteenstaande streepjes 

 van het eerste onbedekt tergiet, door den bij het <$ kortere n, scherp tandvormi- 

 g e n doorn der trochanters der voorpooten en door den niet gedoornden top der voorschenen ; 

 bij W a t e r h o u s e i zijn de streepjes op het eerste onbedekt tergiet nagenoeg als bij L e f eb - 

 V r e i, maar de trochanters der voorpooten gewoon en de middelschenen van binnen aan 

 den top met een zeer fijn, kort doorntje. Lengte 1^ mm. 



R. Schüppeli Aubé. Volgens Scfiilsky in den Elzas. Ook uit Hamburg opgegeven, maar 

 twijfelachtig. Deze soort is het naast verwant aan H e 1 f e r i Schmidt (pulchella Schaum) en 

 onderscheidt zich van deze aldus: 



Donkerbruin; de dekschilden, sprieten (behalve de donkere knots), de tasters en 

 pooten geelrood. Kop even breed als het halsschild. De streepjes op het eerste tergiet bij 

 het (^ kort en aan de basis nagenoeg de halve breedte van de schijf insluitende. Bij het 

 (^ is het eerste tergiet naar achteren iets versmald, het 2e in het midden met eene, door 



eene plooi gedeelde, groef. Lengte 1^ mm Schüppeli Aubé. 



Zwart of donkerbruin, dekschilden bruinrood. Sprieten en tasters donkerder; pooten 

 roodbruin. De streepjes op het eerste sterniet kort, divergeerend, bij het $ |, bij het ,$ 

 J van de breedte van de schijf insluitende. Bij het (J het tweede tergiet met een klein 

 halvemaanvormig groef je. Lengte IJ mm (pulchella Schaum.) Helferi Schmidt. 



R. haeniatica Reichb. (emarginata Forst.) (C.N.L38L6.3). Volgens Reuter (Faun. Germ. II) 

 zijn s i n u a t a Aubé en bidenticulata Aubé synoniem met haematica, maar 

 is bij het (J veelal het Ie tergiet ook aan de zijde uitgebogen en het 2e daarachter van een geel 

 behaard groef je voorzien (v. (^ perforata Aubé = palustris Reitt.) (L.VIII), bij Amsterdam, 

 Octob. — Het normale (J (s i n u a t a Aubé, bidenticulata Aubé, emarginata Forst., tuberiventris 

 Raffr.), zag ik alleen uit Maastricht (ook bij Brussel) (vergelijk ook: Oanglbauer „Die Kafer von 

 Mitteleuropa IL 1895, 811" en L.VI). Of R. s i n u a t a Aubé (L.VI) en bidenticulata 

 Aubé synoniem zijn, is nog twijfelachtig. Ganqïbauer beschrijft de var. ^ perforata Aubé als een 

 grooten, in het Middell. zee-gebied voorkomenden vorm. 



R. antennata Aubé. (serricornis Schmidt, serrata Gredl., caucasica Saulcy). Volgens 

 Schilsky in West Duitschland, volgens Oanglbauer in Zuidelijk-Middel-Europa en in het Middell. 

 zee-gebied; volgens Reuter nog niet in Duitschland waargenomen. Op moerassigen bodem. Deze 

 soort is het naast verwant aan R. i m p r e s s a Panz. en daarvan aldus onderscheiden. 



Dekschilden, met het achterlijf, kortovaal; de beide streepjes op het eerste tergiet 

 kort en ternauwernood |- van de dorsale, basale breedte van het tergiet insluitende. Poo- 

 ten in den regel zwart, tarsen rood. Sprieten in beide seksen gewoon. Lengte H— 1§ 



mm inipressa Panz. 



Dekschilden, met het achterlijf, lang-ovaal; de twee streepjes op het eerste tergiet 

 kort en nagenoeg J van de dorsale, basale breedte van het tergiet insluitende. Pooten 

 in den regel rood. Het 7e tot 9e sprietlid bij het ^ sterk verbreed en naar binnen spits 

 uitgetrokken. Lengte 1| mm antennata Aubé. 



Bythinus^) puncticollis Denny (^ Chevrolati Aubé, ^ regularis Schmidt, ? rugicollis Leach, 

 ? punctipennis Rey) (C.N.I.382.7.1) werd nog in de omstreken van Breda en bij Utrecht 

 gevangen. 



B. glabratus Rye (Ludyi Reitt., Falesiae Fauv.). Vergelijk J. Sainte-Claire Deville; ,,Sur 

 Ie Bythinus glabratus Rye, in: l'Abeille, vol. XXXI 1909) ^). In België in de vallei 

 van de Sambre, bij Landehes gevangen {J. Bondroit); ook in Noord-Frankrijk, Engeland, Italië 

 en Tirol. Ik zag het belgisch exemplaar. In de tabel, Col. Neerl. I 382, vóór 1 aldus bij te voegen: 

 Oogen van normale grootte of slechts matig klein. Kaaktasters zonder korrelige ver- 

 hevenheden. Eerste sprietlid zelden lang schaf tvormig (sub-gen. Bythinus s.str.). 

 Zie verder bij 1. 



>) Zie: James Edirards, On the British Species of Bythinus Leach, in: The Entom. Monthly 

 Mag. 2nd series. Vol. XXIV, 1913. 



Raffray brengt de B y t h i n u s-soorten, met uitzondering van die der door hem genoemde genera 

 Bythinopsis en Bolbobythus (zie hieronder) tot een genus B r y a x i s Kugel. ( = By 

 thinus Leach, Arcopagus Leach, Kunzea Leach, Bythobletus Reitt.). 



') Volgens J. Sainte-Claire Deville (1. e.) is de synonymie aldus: Bythinus glabratus Rye, 

 1870 (? microphthalm) Ludvi Reitt., 1881 (<^), Falesiae Fauv, 1883 i<S en ? microphthalm), Eppels- 

 heimi Reitt., 1884 (5 microphthalm), Abeillei Guillel., 1888 (? megalophthalm), curvicornis (Saulcy in 

 litt.) Croiss.. 1891 (? microphthalm). 



