166 IX. PSELAPHIDAE. - ByTHINUS. 



Oogen bij liet $ zeer veranderlijk in grootte, van klein tot groot ^), met overgangen; 

 bij het (J tamelijk klein -). Kaaktasters en sprieten bij het $ met kleine, korrelige verhe- 

 venheden bezet. Eerste sprietlid lang, schaftvormig, meer dan drie maal zoo lang als 

 breed. Volgens Ganglbauer tot het sub-gen. B y t h o x e n u s Motsch. met de ge- 

 noemde kenmerken en het halsschild voor de basis met de normale boogvormige 

 dwarsgroef. — Baffray rekent deze tot een sub-gen. B y t h i n o p s i s. Glanzig geel- 

 rood, spaarzaam, maar lang afstaande behaard. Schedel, halsschild en dekschilden glad. 

 Pooten lang en dun, de schenen naar het uiteinde iets dikker, de achterschenen naar het 

 uiteinde flauw gebogen. Bij het (^ zouden, volgens J. Muller, de voor- en middelschenen 

 breeder en de dijen dikker zijn dan bij liet $ ; ook is bij het ^ eene, iets tot aan het midden 

 reikende, voorhoofdsgroef voorhanden, wier scherp-kielvormig verhevene parallele zij- 

 randen, aan het achtereinde der groef, zich boogsgewijze vereenigen; de twee schedel- 

 groefjes zijn geisoleerd, d.i. niet duidelijk met de voorhoofdsgroef verbonden. Bij het $ 

 daarentegen is een naar achteren gevorkte voorhoofdsgroef, met eenigszins divergee- 

 rende randen, aanwezig; de beide vorktakken verbinden zich duidelijk met de beide 

 voorhoofdsgroef jes. Lengte \\ mm glabratus Rye. 



B. Stussineri Reitter. Volgens Schilsky bij Hamburg, ook bij Lubeck. Deze soort is het 

 naast verwant aan B. v a 1 i d u s Aubé en daarvan in de tabel. Col. Neerl. I 382, bij 3, eerste 

 alinea aldus te onderscheiden: 



Lichaam gestrekter, roestrood, de dekschilden meestal donkerbruin. Het Ie sprietlid 

 bij (J en $ veel slanker, cylindervormig, de helft langer dan breed (bij v a 1 i d u s 

 kort, verdikt, naar binnen tegen het uiteinde iets bultig verbreed) het 2e lid rond- 

 achtig, iets smaller dan het Ie. Voor- en middeldijen iets minder verdikt dan bij 

 v a 1 i d u s. Lengte IJ mm. 



B. V a 1 i d u s Aubé (curvipes Hampe) (C.N.I.383). Deze soort zou aan den rand van hooge 

 venen, uit afgevallen beukenbladen, mos en S p h a g n u m verkregen zijn. Bij James Edivards 

 is validus = puncticollis Denny. 



B. B 11 r e 1 1 i Denny (laniger Aubé) (C.N.I.384 en L.VIII). Valkenburg (Limb.), Juli, $ en $ 

 bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. Ook bij Oisterwijk, Sept., een $. Zou ook toevallig in 

 mollennesten voorkomen. 



B. distinctus Chaud. (macropalpus Aubé) (C.N.I.384 en L.IX) heet bij Schilsky: m a- 

 cropalpus Aubé $ (securiger Aubé, globulipalpus Aubé $, distinctus Chaud.). Bij den Haag, 

 Mei, Leeuwen (Geld.), Maart en in Limburg bij Maastricht, Nuth en Valkenburg, April, Sept. 

 bij L a s i u s n i g e r L. en f 1 a v u s Fabr. Zij zou ook in mollennesten voorkomen. In 1848 

 werd door Snellen van Vollenhoven een exemplaar uit Leiden , als B. macropalpus Aubé 

 vermeld, wat later als B. B u r e 1 1 i Denny ^) gedetermineerd zou zijn. 



B. Curtisi Denny (non Leach) (Curtisianus Leach, $ clavicornis Denny) (C.N.I.384.7.3) is op 

 meerdere plaatsen in Limburg, in mos, rottend hout, achter eikenschors en bij mieren (Lasius 

 fuliginosus Latr. en Formica ruf a L.), ook bij Nijkerk en Velp aangetroffen. 



B. c o 1 1 a r i s Baudi (Manueli Sharp, germanus Reitt.). Deze soort komt, volgens Schilski/, 

 in West-Duitschland en in den Elzas voor. 



In de tabel, C.N.I.384, zou bij 10 het navolgende tusschen gevoegd kunnen worden: 

 10 Tweede sprietlid bij het ^ zeer groot, tweemaal zoo breed als het eerste, met convexen, 

 afgeplatten binnenrand en volkomen afgeronde binnenhoeken. Het eerste sprietlid 

 bij het (J zeer kort, naar het uiteinde sterker verbreed, aan den top even breed als lang, 

 met scherp en krachtig tandvormig uitgetrokken binnen-tophoek; voorschenen van 

 binnen, in het voorste derde gedeelte, met een tandje. Bij het (^ zijn de eerste twee spriet- 

 leedjes slechts iets verdikt, het eerste cylindervormig, H maal zoo lang als breed; het 

 2e weinig smaller, iets langer dan breed, kort-langwerpig, met afgeronde hoeken. 

 Donker kastanjebruin of lichter bruinrood, met donkerder kleur der dekschilden en 



') In Daliiiatië. 



-) Hij de groot-oogige B. glabratus Rye heeft men een meer oorspronkelijk, ininder gewijzigd type, 

 dat bij deze soort merkwaardiger wijze bij het ? optreedt, terwijl overigens bij B y t h i u n s zich juist de 

 <?(? door grooteie oogen ondersclieiden. Ilct verschil in grootte der oogen herinnert aan de merkwaardige 

 individueele verselicidciilicid. wat de grootte dov oogen betreft, bij het T r i c h o p t e r y g i d e n-geniis 

 P t i n e 1 1 a (zie: Fhir/i, in Wieii. Kut. Zeitg. Vlll. "218), waar overigens zoowel ê<S als $9 met normaal 

 ontwikkelde als met gereduceerde oogen voorkomen. 



") lidjfray rekent de laatste twee genoemde soorten, met B. s e e u r i g e r Reichb. ((? Burelli Aubé, 

 <S unicoruis Aubé), tot een genus B o 1 b o b y t h u s. 



