IX. PsELAPHiDAE. - Bythinus. Pselaphus. Chennium. Ctenistes. Tyrus. Cla\t:ger. 167 



van het achterlijf; sprieten, tasters en pooten geelrood. Kop smaller dan het halsschild, 

 iets rimpelig. Halsschild weinig breeder dan lang, zeer fijn en verspreid bestippeld. Dek- 

 schilden even lang als te zanien breed, met krachtige schouder buil ; matig sterk en matig 



verspreid bestippeld. Lengte 1^— bijna If mm collaris Baudi. 



Tweede sprietlid bij het c? hoogstens even breed als het eerste. Zie verder in de tabel, 

 l.c. wat achter 10 volgt. 



B. clavicornis Panz. (glabricoUis Reichenb., laevicollis Fairm., nigrinus Muls. et Rey) 

 (C.N.I.385 en L II). Een S bij Wageningen, Sept. Bij het type zijn de dijen niet verdikt, bij var. 

 *inflatipes Reitt. sterk verdikt en ook de achterschenen verbreed. 



B. bulbifer Reichb. (glabricoUis Gyll., tauricus Motsch., flavipes Motsch., cribrum Rey) (C.N.I. 

 385.7.4). Exemplaren bij welke de dijen en schenen zwart zijn, behooren tot a. cxtremitalis 

 Reitt. (B.106); met het type. 



Pselaphus dresdcnsis Hrbst. (Hejssi Payk., longicollis Reichb.) (C.N.I.386.9.1) wordt door 

 Reitter tot een genus Pselapliaiilax gebracht, dat zich van Pselaphus onderscheidt door het 

 ontbreken der voorhoofds-ocellen, door het korte, aan de zijden van achteren kantige, aan de 

 basis dwarsgegroefde, halsschild, door de opgebogen randafscheiding van het achterlijf en de 

 gladde, niet gekerfde tasterknots. Bij Pselaphus (Hei s ei Hbst.) bevinden zich twee 

 ocellen op het voorhoofd tusschen de oogen, is het lange halsschild van achteren niet gegroefd, 

 is de randafscheiding van het achterlijf niet opgebogen, doch afgeplat en de tasterknots met eene 

 raspachtige sculptuur bezet en behaard. — De soort is nog bij Breda, den Bosch, Utrecht en bij 

 Steyl (Limb.), Dec, in aanspoelsel van de Maas gevangen. 



Chenniiini bitiiberculatum Latr. (C.N.I.386.10.1 en l.c. A. 669). De kevers zijn sedert 

 bij Exaeten nabij Baaksem (Limb.), Juni, verzameld. 



Ctenistes palpalis Reichenb. {^ Dejeani Le Pellet. et Serv.). Volgens Ganglbauer 

 in Zuidelijk-Middel- Europa, onder steenen en aardkluiten, o. a. op wijnbergen; volgens ^Sc/w'ZsA-;/ 

 in West-Duitschland. Het genus Ctenistes Reichenb. behoort tot den tribus C t e n i s t i n i 

 (C.N.I. 373. VII) en onderscheidt zich aldus van de aanverwante genera: 



1 Kaaktasters opvallend klein, de leedjes zonder aanhangsels. Clypeus aan weerszijden in 

 een spits bultje uitgetrokken. Kop van voren met eene langsgroef, achter de voor- 

 hoofdsgroeven met eene buil bij het (^, een driehoekig bultje bij het $ . . . Chenuiuni. 

 Kaaktasters langer, de laatste verdikte korte leedjes naar buiten met lange spitse aan- 

 hangsels. Schedel in het midden zonder bultje 2 



2 Kop breed, tusschen de oogen met twee groeven, aldaar driemaal zoo breed als de 

 gegroefde en sterk ingesnoerde voorkop. Halsschild iets breeder dan lang. Sprieten 



dik Centrotoma. 



Kop smal, tusschen de oogen met twee stijipen en bij het ^ even breed als de zwak 



af gesnoerde voorkop, bij het $ wordt het voorhoofd naar achteren geleidelijk iets bree- 

 der; de slapen van achteren met zeer dichten gelen viltbundel. De dunne sprieten bij 

 het $ normaal, de laatste drie leedjes aanzwellend grooter; bij het (J de laatste leedjes 

 sterk verlengd, de voorafgaande vijf klein en verkort. Pooten, vooral de schenen, dun. 



Lichaam naar voren sterk versmald Ctenistes. 



De soort palpalis Reichb. is roodgeel, fijn licht schubachtig behaard, de slapen, de ach- 

 terrand van het halsschild, de dekschilden en het eerste tergiet dichter viltig. Kop met twee-, 

 halsschild aan de basis met drie groef jes. Dekschilden met doorloopende naad- en rugstreep. Het 

 eerste tergiet iets korter dan het tweede. Langte 1|— 2 mm. 



Tyrus mucronatus Panz. (sanguineus Thoms., insignis Reichb., costatus Fleisch., cal- 

 caratus Schauf., sexspinosus Schauf., Tillyi Schatzmayr) (C.N.I.387 en l.c.A.669). Door Fügner 

 in groot aantal in Westfalen (Witten a. d. Rulir), bij L a s i u s b r u n neus Latr. in oude 

 eikenstronken gevangen; ook a. *niger Fügner, bij welke de geheele bovenzijde zwart is. 



Claviger longicornis MüU. (divergens Rey) (C.N.I.388 en L.V). Maastricht, April, bij 

 Lasi us umbratus Nyl.; ook bij Sittard en Waubach (Limburg). Zie ^. Schmitz: „Claviger 

 longicornis MüU., sein Verhaltniss zu L a s i u s umbratus Nyl. und seine interna- 

 tionalen Beziehungen zu anderen Ameisenarten, in: „Zeitschr. f. wissenschaftl. Insektenbiologie 

 Bd. IV, 1908". De normale gastmier is L a s. u m b r a t u s , doch komt zij ook wel bij Las. 

 n i g e r L. voor; Forel vermeldt die eenmaal bij M y r m i c a 1 a e v i n o d i s Nyl. en Gangl- 

 bauer noemt ook nog Las. brunneus Latr. 



