168 IX. PSELAPHIDAE. - ClAVIGER. - X. SCYDMAENIDAE. - EUTHIA. CePHENNIUM. NeTJRAPHES. 



C. testaceus Preyssl. (foveolatus Müll.) ^) (C.N.388.11.1) werd nog bij Maastricht, Sittard 

 en Wylre (Limb.)^ij Lasius flavus F. gevangen. Ook in België bij Vieuxville bij Bomal- 

 sur-Ourtbe. 



X. Familie SClDMAEiMDAE 2). 



Eutliia (Eutheia) linearis Muls. (clavata Reitt.) (C.N.1. 390.1). Deze soort leeft bij 

 Lasius brunneus Latr. in den molm van oude vruchtboomen, ook in den molm van boom- 

 stronken en in moslagen op oude boomen, door Myrmi ca bewoond. Frankiijk en Duitschland. 



E. D e u b e 1 i Ganglb. In Oostenrijk, maar ook in West-Duitschland. Volgens Schüsky = 

 linearis Muls. In het najaar achter de schors van afgestorven boomen. Volgens Reitter in 

 aanspoelsel langs staande wateren. 



De soorten van het genus Eutliia Steph. zijn aldus te onderscheiden: 



1 De minder groote oogen reiken zijdelings niet geheel tot aan de afsnoerings-groef. Zie 



verder: C.N.I.390 plicata Gyll. 



De groote oogen reiken zijdelings tot aan de afsnoerings-groef. Kleiner 2 



2 Sprieten slank, het 4e tot 8e lid even lang als breed 3 



Sprieten korter, de 3-ledige knots sterker afgescheiden, het 4e tot 8e lid verbreed. 

 Bruinzwart. Sprieten en pooten roodgeel, de sprietknots veelal donker 4 



3 Kop zwart, halsschild pekbruin met roodachtige randen; dekschilden roodachtig-geel- 

 bruin. Sprieten en pooten eenkleurig roodgeel. Lengte IJ— 1| mm. Deze soort, en 

 scydmaenoides, leven onder rottend gras in weilanden; ook in aanspoelsel van 

 overstroomde weilanden, gedurende den winter en laten herfst. . . . S c h a u m i Kiesw. 

 Bruinachtig-zwart, sprieten en pooten rood, de sprietknots donkerder. Lengte ruim 



1 — IJ mm Deubeli Ganglb. 



4 Meer gewelfd. Dekschilden aan de zijden iets afgerond. Bovenzijde donkerder ge- 

 kleurd. Sprietknots hoogstens zwak berookt. Lengte ruim 1 mm. Is nog bij Valkenburg 

 (Limb.), Juli, onder vogelmest gevangen. Ook onder rottende graszoden 



(abbreviatellaEr., flavipes Motsch.) scydmaenoides Steph. 



Vlakker. Dekschilden langer en met nagenoeg parallele zijden. Bovenzijde lichter 

 kastanjebruin ; sprietknots berookt. Lengte ruim 1 mm linearis Muls. 



Cepiienniiiin g a 1 li c u m Ganglb. (B.112). Deze soort, welke, volgens Ganglbauer, i n vee 

 fransche collecties, onder den naam van thoracicum Mtill. et Kunze staat, onderscheidt zich 

 van deze laatste door de iets langere dekschilden, met de slechts zeer s p a a r z a m e, als 

 bijna uitgewischte bestippeling en door de seksueele kenmerken van het c^, bij hetwelk de voor- 

 schenen nagenoeg recht en aan den binnenrand, achter den top, slechts zeer oppervlakkig uitge- 

 bogen zijn. Bij thoracicum Müll. et Kunze (pimctipenne Fauv., Argodi Croiss.) (C.X.I. 

 391.2. 1 ) zijn de dekschilden zeer d u i d e 1 ij k, v r ij dicht en e e n i s g z i n s ruw be- 

 stippeld ; bij het (J de voorschenen, aan den binnenrand achter den top, met eene kleine hoekige 

 insnijding, tusschen deze en den top van binnen recht afgeknot, van buiten naar den top gebogen; 

 het metasternum bij het ^ over de lengte breed en matig diep ingedrukt; aan de basis met twee 

 uiterst korte en fijne, aan den top van den mesosternale kiel hoekig samenkomende, soms ternau- 

 wernood aangeduide plooien. Bij g a 1 1 i c u m schijnt de indruk op het metasternum zwakker 

 aangeduid te zijn. Beide soorten 1 mm. lang. Volgens Schilski/ is de synonymie der beide soorten 

 anders: thoracicum Müll. et Kunze (= gallicum Ganglb.) in geheel Duitschland en p u n c- 

 t i p e n n e Fauvel (= thoracicum Ganglb. nee Müll. et Kunze.) in West-Duitschland; wat met 

 betrekking tot de geographische verbreiding m. i. juist omgekeerd is. De in ons land zeer verbreide 

 (vooral in de provinciën Gelderland, N.-Brab., Limburg en ook bij Rotterdam) soort zou dan 

 punctipenne Fauv. moeten heeten, wat m. i. toch synoniem met thoracicum Müll. 

 et Kunze is. Van C. gallicum Ganglb. bezit ik eenige exemplaren uit Burgst bij Breda, 

 Maart en Juni; ook een onuitgekleurd exemplaar uit België (Bois de la Cambre). Zie hierover ook 

 eene mededeeling van Riehn. ^). 



Neuraplies^) clongatiilus Müll. et Kunze (Grimmeri Grimm.) (C.N.I.392. 3.3) is nog op meerdere 

 plaatsen in de provinciën Gelderland, Noord-Brabant en Limburg gevangen, o.a. bij Lasius 

 fuliginosus Latr. (Aalbeek). 



') Zie : Erich Krüger, Beitriige ziir Anatomie und Biologie des Claviger testaceus Preyssl. 

 (Mit 2 Tafeln und 33 Figuren ini Text); in: Zeits. f. wissensch. Zoölogie, 95 Bd. 1910. 



*) E. Csiki. S e y d ni a e n i d a e, Coleopter. Catalog., Junk-Schenkling, Pars 70. 1919. 



•) H. Riehn, Ein Beitrag zur Kenntnissdergeographischen Verbreitung der C e p li e n n i u ni-Arten 

 in Deutschland, in: Deutsche Entoniol. Zeitschr. 1914 blz. 220. — Niet C. punctipenne Fauv., 

 maar wel gallicum Ganglb. heeft een slankeren vorm (1. c. blz. 222). 



*) In Col. Neerl. I. 391, op regel 2 v. o. voor 2 bijvoegen: (sub-gen. Neuraphes s.str.) — Op 

 regel 1 V. o. voor 4 bijvoegen: (sub-gen. Scydmoraphos Reitt.) (C.N. II. A. 773). 



