X. SCYDMAENIDAE. - EUCONNUS. SCYDMAENUS. 171 



twee langskieltjes, in het midden een fijner langskieltje. Sprietknots groot, 4-ledig, het 8e en 9e lid 

 bij het (^ aan de binnenzijde hoekig uitstekende. Oogen groot, grof gefacetteerd. 

 De beide soorten onderscheiden zich aldus: 



Zwart; kop, haisschild, sprieten en pooten rood, de tasters geel ; bij a. *rufescens Ganglb. 

 {Kiesenwetteri Reitt. ) het geheele lichaam eenkleurig roestrood. Het 8e en 9e sprietlid bij 

 het (J op de binnenzijde afgeplat, concaaf, de binneste basaalhoek van het 8e en de bin- 

 nenste tophoek van het 9e lid iets uitstekende; het 8e lid meer dan de helft langer dan 

 breed, het 9e korter dan het 8e, maar langer dan breed; het 10e lid bij ^ en $ vierkant. 



Lengte 2 mm M o t s c h u 1 s k y i Sturm. 



Zwart; sprietwortel, schenen en tasters rood; tarsen geel, veelal de sprieten geheel rood. 

 Het 8e en 9e sprietlid bij het ,^ op de birmenzijde afgeplat, concaaf, de binnenste basaal- 

 hoek van het 8e en de tophoek van het 9e iets slipvormig uitstekende, het 8e lid iets lan- 

 ger dan breed, het 9e ternauwernood zoo lang of even lang als breed, het 10e lid bij het 

 ^ en $ zeer zwak verbreed. Lengte 1| mm denticornis Müll. et Kunze. 



E. riitilipennis Müll. et Kunze (C.N.I.394.5.1) is nog bij Ommen en in Limburg, bij Weert en 

 Exaeten (bij Baaksem), gevangen. 



E. Iiirticollis Illig. (minutus P., subtilis Grimmer) (C.N.L394.5.2). Bij a. *sangt(,inifennis^Q\it. 

 zijn de dekschilden en pooten bruinrood; komt meer in zuidelijker streken voor. 



De a. ï i lu e t a r i 11 s Chaud. (confusus Bris.) (L.VIII) wordt door Ganglhaueren Reitterah eene 

 goede soort beschouwd. Zij is van hirticollis onderscheiden door kortere sprieten en langere, 

 aan de zijden veel minder sterk afgeronde, smal-ovale dekschilden. Het 3e tot 7e sprietlid is korter 

 dan bij hirticollis, maar toch altijd langer dan breed, het 7e lid is opvallend dikker dan het 

 6e, de eerste 3 knotsleedjes zijn slechts zwak langwerpig of kogelrond. Dekschilden niet zoo glad als 

 bij hirticollis, doch met zeer fijne, verspreide stippels. Sprieten en pooten geheel vuilrood. 

 Lengte IJ mm. Onder plantenafval, rottend stroo, in kompost en mest, zeer zeldzaam; niet als 

 hirticollis 111. op moerassige plaatsen. Den Haag, Nootdorp, Katwijk en Exaeten bij Baak- 

 sem (Limburg). — Ook in Oldenburg en bij Celle in Noord-Duitschland. 



E. W e 1 1 e r h a 1 i Gylh. (quadratus Müll., hirtus Sahlbg.) (C.N.I.394 en L.VIII). Bij Sit- 

 tard, Nov., Dec, in mollennesten. Zeer zeldzaam. 



E. nanus Schaum (exilis Schaum., minimus Chaud., suturellus Motsch, gibbulus Motsch.) 

 (C.N.I.394 en B.111). Bij Valkenburg, April. Pekbruin, veelal met roodbruin haisschild of geheel 

 roodbruin of roodgeel; sjirieten, tasters en pooten geel. Zie verder C.N. l.c. 



Scydiuacnus tarsatus Müll. et Kunze (C.N.I.395.6.1) wordt door Oanglhmter en Reitfer tot een 

 sub-gen. S c y d m a e n u s s.str. gebracht. S. r u f u s Müll. et Kunze, H e 1 1 w i g i Herbst en 

 P e r r i s i Reitter, bij Ganglbauer en Schilsky, tot een sub-gen. C h o 1 e r u s Thoms., bij Reuter 

 tot een sub-gen. Heterognathus King. Van S. tarsatus Müll. et Kunze werd bij Aalbeek 

 (Limb.), laatst van Juli, een melanistisch exemplaar gevangen, bij hetwelk het geheele lichaam pek- 

 zwart is; de sprieten en pooten zijn donker kanstanjebruin, van de roode tint is hier nog iets te be- 

 merken. Ik noemde deze kleur-afwijking naar den ontdekker Fr. Rüschkamp S. J., die zich voor de 

 kennis der Zuid-Limburgsche Coleojstera zeer verdienstelijk heeft gemaakt: Rüsclikanipi 

 nov. ab. (B.115). 



S. nifus Müll. et Kunze (clavatus Sahlbg., Fleischeri Fleisch., agilis Motsch.) (C.N.I.395.6.2) 

 werd nog in den Haagschen dierentuin, uit kompost gezeefd. Maart tot October. 



S. P e r r i s i Reitt. Deze soort komt, volgens Ganglbauer en Reitfer, in Middel-Europa voor, o.a. 



in Noord -Frankrijk bij Compiègne, is echter in Duitschland nog niet met zekerheid waargenomen. 



Zij leeft in vermolmde boomen (o.a. berken) bij L a s i u s b r u n n e u s Latr. ; ook bij L a s i u s 



fuliginosus Latr. in den aardmolm van holle beuken. Zij is het naast verwant aan H e 1 1 w i - 



g i Hrbst. (C.N. 1.395) en aldus te onderscheiden: 



Kop in beide seksen smaller dan het haisschild en naar achteren duidelijk versmald, 

 met weinig afgeronde achterhoeken. Haisschild gewelfd, langer dan breed. Dekschilden 

 uiterst fijn bestippeld. Geelrood, fijn behaard. Kop op den schedel bij het (^ breed inge- 

 drukt, van achteren uitgerand en voor de uitranding in een zeer klein bultje opgericht. 



Lengte 1^—1 f mm Perrisi Reitt. 



Kop bij het $ even zoo breed als het haisschild, bij het ^ iets breeder. Haisschild langer 

 dan breed, gewelfd. Dekschilden zeer fijn bestipjield. Lichaam geelrood, fijn behaard. 

 Kop bij het (^ nagenoeg driehoekig, breed ; aan den achterrand het breedst, van achte- 

 ren diep uitgehold, de voorwand der uitholling vormt in het midden een scherp tandje; 

 de slapen lang, recht, naar achteren verbreed, de achterhoeken naar buiten uitstekende. 

 Lengte If — 1| mm Hellwigi Herbst. 



