XII SiLPHiDAE. - Choleva. Nargus. Sciodrepa. 173 



„Col. Neerl." als (J van angustata F. opgegeven. Verbreid, maar niet algemeen, vooral in 

 mollennesten, in Duitschland ook in hamsterholen. 



Zij zou, met de aanverwante soorten, in de tabel C.N.I.401, bij 3, volgens Reuter, aldus beschre- 

 ven kunnen worden (L.VIII). 



3 Halsschild ver vóór het midden het breedst, overal zeer verspreid en fijn bestippeld, 

 glanzig. Pekbruin, de randen van halsschild en dekschilden bruinrood. Sprieten, tasters 

 en pooten geelrood. Lengte 4i— 5 mm. Dit is de in de „Col. Neerl." bedoelde an- 

 gustata F., welke, behalve op vele plaatsen in de meeste provinciën, bij Brummen, 

 Burgst bij Breda, Sittard en Valkenburg in mollennesten is waargenomen 



(rufescens 111., angustata St., lucidicoUis Reitt.) elongata Payk. 



Halsschild nabij het midden het breedst, dicht en fijn bestippeld. Dekschilden aan het 

 uiteinde afgerond, hoogstens met toegesjjitsten naadhoek 4 



4 Naadhoek der dekschilden bij het $ in eene korte, tandvormige spits uitstekende, bij 

 het cj afgerond. Achterdijen bij het ^ aan den onderrand, in het eerste derde gedeelte, 

 zwak en stomp verbreed, een zeer stomp tandje vormend. Dekschilden fijn neerliggend 

 en gelijkvormig geelachtig behaard. Bruin, kop en midden van het halsschild gewoon- 

 lijk donkerder; metathorax en het voorste gedeelte van het achterlijf zwartachtig. 



Lengte 5—6 mm Sturmi Bris. 



Naad- en buitenlioek der dekschilden aan den top afgerond. Achterdijen bij het ^ aan 

 den onderrand niet getand 5 



5 De bovenzijde vertoont op de fijne neerliggende beharing der dekschilden enkele, aan 

 het uiteinde dichter staande, langere, iets schuin opgerichte haartjes. Zijden van het 

 halsschild naar achteren breed afgezet, de achterhoeken in de ronding stomp aangeduid. 

 Licht roestkleurig- bruin, de kop en de metathorax zwartachtig, veelal het midden van 

 het halsschild wat donkerder. Sprieten, tasters en pooten licht roestrood. Lengte 5—6 

 mm. (Zie verder: „Col. Neerl." I, 401 bij 5, intermedia Kr.) . (intermedia Kr.) oblonga Latr. 

 De beharing der dekschilden gewoonlijk gelijkmatig, zeer fijn en neerliggend. Zijden 

 van het halsschild van achteren slechts smal afgezet. Bruinzwart, de achterhoeken van 

 het halsschild meestal iets lichter. Dekschilden pekbruin, aan de schouders meestal lich- 

 ter roodbruin, of roodbruin met donkerder uiteinde. Sprieten, tasters en pooten roest- 

 rood; het uiteinde der sprieten meestal berookt. Lengte 4^-5^ mm. De meest algemee- 



ne soort (agilis F., non Illig.; castanea St., angustata Thoms.) cisteloides Fröl. 



>'argus velox Spence (scitulus Thoms.) (C.N.I.402.2.1). De donkerste exemplaren zijn pekzwart 

 met roodbruine zijden van het halsschild, de lichtste roestbruin met zwarten kop en veelal ook 

 met zwarte langsvlek op het midden van het halsschild. Onuitgekleurde zijn geheel roestbruin. 

 Een exemplaar uit Burgst bij Breda, Mei, is zeer opvallend en maakt den indruk eene andere soort 

 te zijn; de kop en de dekschilden (aan den top iets lichter) pekzwart, het halsschild geheel rood, 

 het donker midden is zoo goed als geheel uitgewischt; ik noemde deze: r ii f i c o 1 1 i s nov. ab. 

 (B.112). 



N. b r u n n e u s Sturm. In West- Duitschland (Hessen, Nassau); ook in Mecklenburg. O.a. on- 

 der steenen in kalkgroeven. Deze soort is het naast verwant aan N. anisotomoides Spence 

 en daarvan onderscheiden door meerdere grootte, minder kort en veel dichter bestippeld hals- 

 schild, minder korte, dichter en veel ruwer bestippelde dekschilden en door de sterk verbreede voor- 

 tarsen bij het ^, welke even breed zijn als-, bij anisotomoides veel smaller dan de top der 

 schenen. Roodachtig-pekbruin, de kopen meestal ook het halsschild over het midden donkerder; 

 sprieten, tasters en pooten bruingeel. Lengte 2\—2h mm. 



N. Wilkini Spence (praecox Erichs.) (C.N.L402.2.2) is nog in hetHaagsche bosch onder dorre 

 bladeren, in groot aantal bij Burgst nabij Breda, Dec, Januari, en op meerdere plaatsen in Gelder- 

 land en Limburg gevangen, o.a. in aantal bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. 



N. anisotomoides Spence (C.N.I.402, 2.3) is o.a. op meerdere plaatsen in Limburg, bij L a s i u s 

 brunneus Latr. en fuliginosus Latr., bij Formica r u f a L. en in een dassenhol 

 gevangen; zou ook in konijnenholen voorkomen. 



Sciodrepa alpina Gylh. (subfusca Kelln.) (C.N.I.402.3.1) is zeer verbreid en op sommige plaatsen 

 algemeen in Zuid-Limburg, o.a. in konijnenholen, mollennesten, bij Lasius fuliginosus 

 Latr. en aan aas ; zij zou ook in dassenholen voorkomen. Reuter brengt deze soort tot een sub-genus 

 Lasiocatops van C a t o p s Payk. 



S. Watsoni Spence (agilis Fabr., fumata. Er., curticornis Fairm.) (C.N.I.403.3.3). Exemplaren, 



