174 XII. SiLPHIDAE. - SCIODREPA. CaTOPS. 



welke gewoonlijk kleiner zijn, met roode, op de achterhelft zwarte dekschilden, zijn a. a moe na 

 Reitt. (L.IX); vrij zeldzaam. Deze soort is ook in hamster-, konijnenholen en muizennesten ge- 

 vonden. 



S. funiata Spence (C.N.I.403.3.2) en Watsoni Spence worden, met Catops umbrinus Er. 

 {C.l!i.lAQ3i), door Gamjlbauer en Eeitter, tot eenze\ide sub-gen. Sciodrepa Thoms. van Ca- 

 tops Payk gebracht. 



Het sub-genus Sciodrepa onderscheidt zich van de overige C a t o p s-soorten en ook van 

 het sub-gen. Lasiocatops Reitt., doordat het halsschild aan de basis even zoo breed is als-, 

 of ternauwernood smaller is dan de dekschilden, slechts naar voren afgerond-versmald ; bij de 

 overige C a t o p s-soorten (Catops s. str. en Lasiocatops Reitt.) vertoont het lichaam 

 tusschen halsschild en dekschilden een inspringenden hoek. Het halsschild is verbreed, ook naar 

 de basis duidelijk versmald, aan de basis meestal smaller dan de basis der dekschilden. De drie ge- 

 noemde soorten zijn aldus te onderscheiden: 



1 sprieten dun, de knots onduidelijk afgescheiden, het 6e lid minstens even lang als breed. 

 IVIiddel- en achterschenen slechts met korte doorntjes bezet, welke niet half zoo lang 

 zijn als de schenen breed. Halsschild naar voren afgerond-versmald. Dekschilden naar 

 het uiteinde iets versmald. Lengte 3J— 4^ mm. Bij Lasius fuliginosus Latr., 



aan den voet van oude eiken umbrinus Er. 



Sprieten krachtiger, de knots duidelijk afgescheiden, het 6e lid verbreed. Kleinere soor- 

 ten van 2i— 3| mm 2 



2 Halsschild minstens evenzoo breed als de dekschilden, met spitse, naar achteren ver- 

 lengde achterhoeken. Sprietknots dunner, het 4e en 5e lid niet duidelijk verbreed . . 



(scitulus Er., ambiguus Heer, umbrinus Thoms.) f iimatus Spence. 



Halsschild hoogstens even zoo breed als de dekschilden, met rechthoekige, niet naar 

 achteren verlengde achterhoeken. Het 4e— 6e sprietlid duidelijk verbreed. Bij var amoe- 

 na Reitt., die gewoonlijk kleiner is, zijn de dekschilden rood, de achterhelft zwart . . 



Watsoni Spence. 



Catops niarginicollis Lucas (C.N.I.404.4.2). Onze inlandsche exemplaren behooren allen tot C. 

 n i g r i c a n s Spence (major Kr.). Ganglbauer {KM. v. Mitteleur. III. p. 131*) zegt: „Ob Catops 

 m a r g i n i c o 1 1 i s Luc. auf n i g r i c a n s Spence, Erichs. oder auf den in Sicilien und Spanien vor- 

 kommenden m e r i d i o n a 1 i s Aubé (andalusiacus Heyd. ) zu beziehen ist, könnte nur nachTypen 

 entschieden werden. Die von Lucas gegebene Abbildung erinnert mehr an n i g r i c a n s als an 

 m e r i d i o n a 1 i s, der sich von n i g r i c a n s durch viel f lachere, nur schwach gewölbte Kör- 

 perform, fast glanzlose Oberseite und feinere, ausserst dichte Punktirung, unterscheidet". Eene 

 var. *flavicornis Thoms. (longipennis Cliaud.) van C. n i g r i c a n s, met roodgele sprieten, met 

 zeer slanke knots, wordt uit Nassau vermeld, overigens in Zweden. 



C. fuliginosus Er. (nigricans var. minor Kr., nigricans Thoms) (C.N.I.404.3 en L.VII). 

 Deze, als een kleinen vorm van nigricans Spence vermeld, is, volgens Ganglbauer, Reuter en 

 Schilshy, eene goede soort, welke o.a. niet zeldzaam is in het Haagsche bosch en bij Loosduinen, 

 vooral in het najaar. Ik vond ze tusschen rottende plantenstofïen en vooral in fleschjes met suiker- 

 bier, tusschen boomwortels ingegraven. Ook bij Baarn, Prinsenhage en op vele plaatsen in Gelder- 

 land en Limburg (o.a. bij Valkenburg (L.) in een muizennest). Zij is veel kleiner, veel minder ge- 

 welfd, met kortere, naar het uiteinde nagenoeg altijd zwartachtige sprieten, wier 8e lid in beide 

 seksen veel korter is. Achterhoeken van het halsschild naar achteren minder spits uitgetrokken, de 

 basis aldaar minder uitgebogen. Dekschilden vlakker gewelfd. Voorschenen bij het ^ in het midden 

 der binnenzijde veel duidelijker bultig verbreed. Van n i g r i t a Er., bij welke ook exemplaren met 

 donker uiteinde der sprieten voorkomen, onderscheiden door de naar achteren eenigszins spits uit- 

 getrokken achterhoeken van het halsschild, de op de voorhelft der dekschilden zwakke langsstre- 

 pen en de bij het <^ bultige binnenzijde der voorschenen. Lengte 3i— 4J mm. (C. nigricans 

 daarentegen 4|— 5i mm.). 



C. D o r n i Reitt. (B.75 en L.IX). In Zuid-Limburg in aantal in mollennesten. Deze soort is het 

 naast verwant aan fuliginosus. Zie de beschrijving iets verder. 



C. fuscus Panz. (sericeus Payk., rufescens Fabr., festinans Gyllh.) (C.N.I.404.4.4) werd ook in 

 Limburg in hamsterholen en tegelijk met Choleva oblonga, Catops picipesen 

 g r a n d i c o 1 1 i s, in massa, in cichorei- bedden aangetroffen. 



€. morio Fabr. (dissimulator Spence, sericeus Gyllh.) (C.N.I.404.4.5) werd nog in Zuid-Limburg, 

 in mollennesten en hamsterholen aangetroffen. 



