XII. SiLPHIDAE. - CaTOPS. 175 



C. c o r a c i n u s Kelln. (femoralis Thoms.) (C.N.I.405 en L.IX). In het Haagsche bosch, in 

 een fleschje met suikerbier. April; ook bij Arnhem, Nov. en Valkenburg (bij Mus sylvati- 

 c u s L.). Zeer zeldzaam. Wordt ook uit Engeland opgegeven: „in sugar traps in a wood". 



€. affinis Steph. (nigrita Er.) (C.N.I.405.4.7) moet heeten: nigrita Er. (morio Payk., tristis Gyll., 

 affinis Reitt.). Verbreid door het geheele land; in Zuid-Limburg ook in mollennesten. 



C. Kirbyi Spence (rotundicollis Kelln.) (C.N.I.405.4.8) is nog bij Maarsbergen, Arnhem, Eerbeek 

 en Valkenburg (Limb.) gevangen. Komt ook in konijnenholen voor. 



C. ncglectus Kr. (nigrita Thoms.) (C.N.I.405.4.9). Deze soort is zeer verbreid in Gelderland, ook 

 bij Bussum en in aantal bij Epen (Limb.) gevangen; zou ook in konijnenholen voorkomen. 



€. tristis Panz. (Leachi Spence, Spencei Steph., abdominalis Rosenh., montivagus Heer, uni- 

 vestis Guilleb.) (C.N.I.405.4.10). Deze soort is door het geheele land zeer verbreid; ook in wespen- 

 nesten, o.a. van V e s p a g e r m a n i c a F. en in Zuid-Limburg in konijnen- en hamsterholen. 



€. clirjsonieloides Panz. (sericeus Steph., clavicornis Steph.) (C.N.I.405.4.11). Deze soort komt 

 ook in konijnen-, muizen- en hamsterholen voor en werd bij Valkenburg (Limb.) ook in een dassen- 

 hol gevangen. 



Een tabel der soorten van het subgen. C a t o p s s.str. (benevens Lasiocatops alpi- 

 n u s Gyll.), met de twee nieuw vermelde soorten, volgens Reuter, volgt hierbij: 



1 Bovenzijde uiterst fijn neerliggend stofachtig of fijn donzig behaard, de beharing der 

 dekschilden onduidelijker en nog korter dan die van het halsschild, rijpachtig en ge- 

 woonlijk donkerder. (Sub-gen. C a t o p s s.str.) 2 



Bovenzijde langer behaard, overal gelijkmatig en van dezelfde kleur, meestal wat ruw 

 en iets opgericht, zeldzamer tegen het lichaam aanliggend. Halsschild veel smaller 

 dan de dekschilden (Sub-gen. Lasiocatops Reitt.). Zie verder de beschrijving 

 van Sciodrepa al pi na Gyll. in C.N.I.402.3.1 alpinus Gyll. 



2 Sprieten slank, met zwak afgescheidene knots, het 6e lid langer dan breed, of ten minste 



bij het cj iets langer dan breed, bij het $ veelal vierkant 3 



Sprieten met meestal scherper afgescheidene knots, het 6e lid breeder dan lang of 

 hoogstens bij het ^ even zoo lang als breed 11 



3 Halsschild in het achterste derde gedeelte het breedst 4 



Halsschild in of nabij het midden het breedst. Meest zwarte soorten, o.a. bij C. D o r n i 

 en soms bij C. n i g r i c a n s veelal pekbruin of roodbruin. Immature exemplaren 

 zijn altijd lichter gekleurd .5 



4 Achterhoeken van het halsschild zeer stomp, naar achteren niet uitgetrokken. Zie 

 verder de beschrijving in C.N.I.403.4.1) 



(striatus Duft., blapoides Germ., grandis Reitt. picipes F. 



Achterhoeken van het halsschild recht of scherphoekig, naar achteren iets uitgetrok- 

 ken. Zie verder de beschrijving in C.N.I.404.4.4 fuscus Panz. 



5 Dekschilden met zeer fijne, maar duidelijke langsstrepen. De basis van het halsschild, 

 vlak naast de achterhoeken, met eene kleine uitranding, waardoor die hoeken een weinig 

 naar achteren uitgetrokken toeschijnen. Voortarsen bij het ^ sterk verbreed, het eerste 

 lid even zoo breed als de top der schenen. Pooten grootendeels-, alle schenen geelrood. . 6 

 Dekschilden met zeer onduidelijk aangeduide, veelal slechts naar het uiteinde iets zicht- 

 bare langsstrepen 8 



6 Eene grootere soort, van 4|— Si mm. De uitranding aan de basis van het halsschild, 

 naast de achterhoeken, is duidelijk, de hoeken daardoor eenigszins spits naar achteren 

 verlengd. Voorschenen bij het (^ dik, aan de binnenzijde, vanaf het midden tot aan de 

 basis, sterk versmald, in het midden zonder bultige verhevenheid. . . nigricans Spence. 

 Kleinere soorten, van 3|— 4 mm. De uitranding aan de basis van het halsschild, 

 naast de achterhoeken, is gering 7 



7 Halsschild ongeveer tweemaal zoo breed als lang, de grootste breedte duidelijk ach- 

 ter het midden gelegen. Voorschenen bij het ^ aan de binnenzijde, vanaf het midden 

 tot naar den top, tweemaal zoo dik als vanaf het midden tot aan de basis, nabij het 



midden met eene duidelijke, kleine, bultige verhevenheid ïuliginosus Er. 



Halsschild opvallend minder verbreed, niet volkomen tweemaal zoo breed als lang, 

 aan de zijden meer regelmatig afgerond, nagenoeg in het midden het breedst. 

 Voorschenen bij het (J minder krachtig ontwikkeld, geleidelijk verbreed, aan de bin- 

 nenzijde niet uitgebogen en zonder bultige verhevenheid in het midden. Het lichaam 



is wat meer gestrekt dan bij f u 1 i g i n o s u s. Het $ is van dat der aanverwante 

 soort moeielijk te onderscheiden. Deze soort werd met fuliginosus verward; 



