176 XII. SiLPHiDAE. - Catops. Ptomaphagus. 



leeft in mollennesten, maar werd, door Reuter, ook daarbuiten, onder rottende beuken- 

 bladeren verzameld, wellicht dat ze daaronder in mollennesten leefde. . . Dorni Reitt. 



8 Meer dan de twee wortelleedjes der sprieten rood 9 



Slechts de twee wortelleedjes der sprieten rood, het uiteinde van het laatste lid geel. 

 Voorschenen bij het cj gewoon. Zie verder de beschrijving in C.N.I.404.4.5. . . morio F. 



9 Halsschild groot en breed, aan de zijden sterk afgerond en in de grootste breedte even- 

 zoo breed als de dekschilden achter de schouders. Lichaam kort en breed eivormig. 



Zie verder de beschrijving in C. N.I.404.4.6 (festinans Spence) grandicollis Er. 



Halsschild minder omvangrijk. Lichaam meer gestrekt 10 



10 Eindlid der sprieten geel (bij a. *nignclavis Gerh. is de sprietknots zwart); het hals- 

 schild is echter breeder en grover bestippeld dan bij c o r a c i n u s Kelln.). Voor- 

 schenen bij het (J aan de binnenzijde zonder bultje. Zie verder de beschrijving van a f- 



f i n i s Steph. in C.N.I.405.4.7 nigrita Er. 



Eindlid, evenals de rest van de sprietknots, donker. Halsschild smaller en fijner 

 bestippeld dan bij nigrita Er. ; de basis, naast de achterhoeken, niet duidelijk uitge- 

 bogen. Dekschilden slechts aan het uiteinde met flauw aangeduide strepen. Voortarsen 

 zwakker verbreed dan bij de naast verwanten, f u 1 i g i n o s u s en Dorni, niet 

 volkomen zoo breed als de top der schenen ; de voorschenen aan de binnenzijde bij het 

 (J, vanaf het midden tot aan de basis, geleidelijk versmald, gewoon ^). Dijen in 

 den regel, de achterschenen eveneens, donker gekleurd. Eene kleinere soort, 3— Si^ 

 mm. lang coracinus Kelln. 



11 Sprieten dun en slank, bruinrood, meestal aan den wortel geel; de knots weinig afge- 

 scheiden, met parallele zijden. De stippels op het halsschild volkomen gelijkmatig, niet 



van achteren naar voren ingestoken 12 



Sprieten met duidelijker afgescheidene knots, welke meer of minder donker gekleurd 



is. Halsschild, als gewoonlijk met als 't ware ingekraste, zeer fijne bestippeling, de 

 stippels schuin van achteren ingestoken 13 



12 De bestippeling van het halsschild is naar verhouding krachtig, wel driemaal zoo 

 sterk als die der dekschilden en dicht opeengedrongen; de stippels rond en volkomen 

 gelijkmatig. Halsschild aan de zijden sterk afgerond, niet volkomen zoo breed als de 



dekschilden. Lengte 3i— 4 mm neglectus Kr. 



De bestippeling van het halsschild niet duidelijk verdiept, uit zeer dichte, microsko- 

 pische korreltjes bestaande, allen gelijkmatig dicht en sterk. Halsschild aan de zijden 

 zeer sterk afgerond, in de grootste breedte ongeveer even breed als de dekschilden. . 



Kirbyi Spence. 



13 Het laatste lid der sprietknots aanmerkelijk smaller dan de andere leedjes en ruim 

 zoo lang als de beide voorafgaanden te zamen; het 6e sprietlid verbreed, ternauwer- 

 nood langer dan het 8e. Bovenzijde, vooral de dekschilden, nagenoeg zwart behaard. 



chrysomcloides Panz. 

 Het laatste lid der sprietknots aanmerkelijk korter dan de twee voorafgaande leedjes 

 te zamen 14 



14 Het 8e sprietlid slechts zwak verbreed en ternauwernood korter dan het 6e. Lichaam 

 \Tij groot en zeer lang gestrekt. In Frankrijk, in konijnenholen. Zie verder de beschrij- 

 ving in C.N.I.404 (pilicornis Thoms.) longulus Kelln. 



Het 8e sprietlid verbreed en ongeveer tweemaal korter dan het 6e. Sprietknots slechts 

 matig sterk verdikt. Halsschild veel smaller dan de dekschilden, dicht voor het midden 

 het breedst; de zijden, voor de scherp aangeduide rechte achterhoeken, duidelijk uit- 

 gebogen. Zwart, dekschilden donkerbruin, zeldzamer zwart. Halsschild glanzig, 

 ternauwernood sterker bestippeld dan de dekschilden. Sprietknots bruin of zwart. 

 Volgens Oanglbauer duidt C. ventricosus Weise op exemplaren met abnormaal 

 klein halsschild tristis Panz. 



Ptomaphagus colonoides Kraatz (C.N.I.406 en L.VIII). Bij Eerbeek, Juni, in een kauw- 

 nest; bij Valkenburg (Limb.), Nov., in een zangvogel-nestkastje. Ook bij Aalbeek, Juli, eenige 

 exemplaren in een spechtnest, in een hollen boom. Zij zou ook als commensaal van V e s p a 

 c r a b r o L. gevangen zijn. 



Het sub-gen. N e m a d u s Thoms., waartoe deze soort behoort, wordt door Oanglbauer en 

 Reuter als een zelfstandig genus beschouwd. 



