XII. SiLPHiDAE. - Anemadits. Ptomaphagus. Colox. 177 



Anemadus strigosus Kj-aatz. Volgens Ganglbauer in Middel-Europa, zeldzaam; bij 

 Meitfer alleen uit Boliemen opgegeven, bij ScMIsky ook Thüringen. Door Wasmann (niet in Neder- 

 land) achter de losse schors en in den molm van oude boomen, bij Lasius brunneus Latr., 

 aangetroffen. Eivormig; pekbruin of roodbruin met donkeren kop, fijn neerliggend behaard. 

 Mond, sprieten en pooten roestrood, de sprieten naar het uiteinde donkerder. Halsschild aan de 

 basis het breedst, naar voren afgerond-versmald, de achterhoeken nagenoeg spits en de schouders 

 der dekschilden eenigszins omvattend. Lengte 2|— 3 mm. 



Bij 'de genera Anemadus Reitt., N e m a d u s Thoms. en Ptomaphagus Hellw. 

 zijn, in tegenstelling van de overige inheemsche C h o 1 e v i n i, de dekschilden duidelijk van 

 ingekraste dwarsstreepjes voorzien. Ook is het mesosternum meer of minder gekield (bij de andere 

 genera ongekield) en het eerste sterniet langer-, bij de andere genera ternauwernood langer dan 

 het 2e. Zij zijn van elkaar aldus te onderscheiden: 



1 Het 2e lid der middeltarsen bij het ^ verbreed. Clypeus van het voorhoofd door eene 

 dwarslijn afgescheiden. Halsschild zonder ingekraste dwarsstreepjes. Sprieten en pooten 



lang en dun Anemadus Reitt. 



Het Ie lid der middeltarsen bij het ^ zwak verbreed of gewoon. Halsschild ten 

 minste aan de zijden van ingekraste dwarsstreepjes voorzien. Si)rieten en pooten 

 korter, krachtiger 2 



2 Mesosternum zwak gekield. Tarsen niet samengedrukt, het Ie middeltarsen-lid iets 

 verbreed. Dekschilden, nagenoeg evenwijdig aan de basis van het halsschild, dwars 



ingekrast \emadus Thoms. 



Mesosternum sterk en lang gekield. De tarsen van middel- en achterpooten iets samenge- 

 gedrukt, het Ie middeltarsen-lid niet verbreed. Dekschilden met, in schuine richting 

 verloopende, dwarskrassen Ptomaphagus Hellw. 



Ptomaphagus v a r i c o r n i s Rosenh. (C.N.I.406 en L.VIII). Sittard, Dec. in een mollennest; 

 een tamelijk klein exemplaar, maar vooral te herkennen aan het zeer lange eerste lid der achter- 

 tarsen. Werd in Frankrijk in konijnenholen gevangen. 



P. ruthenus Reitt. Deze soort, welke in de Bukowina ontdekt is, werd door Künnemann in 

 Oostelijk-Holstein verzameld. Zij gelijkt opP. sericatus Chaud., welke laatste aldaar zeld- 

 zamer schijnt te zijn. Uit Nederland is mij P. r u t h e n u s niet bekend geworden. Zij is grooter, 

 met dikkere sprieten, van welke het 2e lid meer gestrekt, het 3e korter dan het 2e en I^ maal 

 zoo lang als breed is. Halsschild aan weerszijden van de basis iets uitgebogen, waardoor het midden 

 over het schildje sterker uitsteekt. De geheele oppervlakte is tweemaal zoo dicht en tweemaal zoo 

 fijn dwarsrimpelig en veel dichter, kort, zijdeachtig, grauwbruin behaard; de uiterst fijne dwars- 

 rimpels zijn slechts bij goede verlichting te herkennen. Voortarsen bij het ^ nog sterker verbreed 

 dan bij sericatus, middelschenen gebogen, achterschenen recht. Lengte ruim 3 mm. 



P. sericeus Panz. (C.N.I.406.5.1). Zou, volgens Bedel ^), Schilsky en den Cat. Col. Eur. 1906, 

 moeten heeten: subvillosus Goeze (1777) (= villosus Fourcr. 1789, = sericeus F. 1792); ook nog 

 = truncatus 111., = nigriclavis Guilleb. Deze soort is nog bij den Haag, Utrecht, op Walcheren 

 en op meerdere plaatsen in Gelderland en vooral in Limburg gevangen. 



P. sericatus Chaud. (sericeus Reitt., non Panz.; tenuicornis Rosenh.) (C.N.I.406.5.2) is in Zuid- 

 Limburg gevonden in mollen- en muizennesten, in dassenholen en bij Formica r u f a L. en 

 Lasius fuliginosus Latr. 



('olon 2) b i d e n t a t u m Sahlb. (C.N.I.407 en L.VIII). In het Haagsche bosch een ^ uit 

 dorre bladen gezeefd en een $ in een fleschje met suikerbier, tusschen boomwortels ingegraven, 

 Sept., Oct.; ook bij Eefde (Geld.), Aug, 



€. viennense. Herbst (serripes Sahlb., languidum Er.) (C.N.I.407). Dea. obscuriceps 

 Reitt. (nigriceps Fleisch. non J. Salilbg.), roestrood met zwartachtigen kop; bij Ai'nhem, Mei, 

 gevangen (L.VII). 



C. f usculum Er. (serripes Sahibg., brevicornis Sahlbg., simplex Thoms.) (C.N.I.407 en 

 B.118). In Valkenburg (Limb.), Juni, werd een $ tegen een venster gevangen. In België bij Torgny. 



C. puncticolle Kr. (dentipes Er.). In Duitschland, Frankrijk en Zweden. 



C. denticulatum Kr. In Duitschland en Frankrijk. 



■) Bedel, Synonymies de Coleopt. paléarct., in: Buil. Soc. Ent. Fr. 75. 1906. 



') Zie: Dr. A. Fleischer, Flugzeit von C o 1 o n und L i o d e s in Bilowitz und Adamsthal in der 

 Umgebung von Brünn (in: Wien. Ent. Zeit. XXII. 1903). 



12 



