184 Xlll. AxisoTO.MiDAE. - Hydnobics. Agaricophagus. Liodes. 



Kop kleiner. Halsschild ternauwernood zoo breed als de deksehilden, achter het 

 midden het breedst. Deksehilden meestal met even regelmatige hoofd- en tusschen- 



rijen en veelal met duidelijke dwarsrimpelige tusschenruimten 



De soorten: spinipes Gyllh.jpiinctatissinius Steph. en punctatus Sturm. 



II. punctatissimiis Steph. (tarsalis Riehl) (C.N.I.417.1.2). Ganglbauer en Reuter hQ&chouwen 

 deze als eene zwarte of bruinzwarte ab. van punctatus St., wat volgens Neresheimer en 

 H. Wagner niet juist is en wordt toegeschreven aan het geringe materiaal, waarover eerstge- 

 noemde auteurs beschikten. Een aantal exemplaren werd, in de Mark Brandenburg, op het laatst 

 van Sept. en begin October, bij zonsondergang, van gras langs de randen van korenvelden ge- 

 sleept ; deze waren allen constant van kleur, diepzwart, gemiddeld grooter dan punctatus. 

 De soort werd nog bij Eerbeek gevangen. 



H. spinipes Gyll. (spinula Zett.) (C.N.1. 417.1.4 en noot ')) is ook, volgens Reuter, eene var. van 

 punctatus Sturm. (Volgens Schilsky = p u n c t a t u s St.). Exemplaren bij welke de tand 

 der achterdijen groot en hakig gebogen is, zijn a. strigosus Thoms.; is deze tand kleiner, dunner 

 en spits dan is het a. *intermedius Thoms., welke laatste veel zeldzamer en niet inlandsch is. 



Agaricophagus ceplialotes Schmidt (C.X.I.418 en B.87). Bij Houthem (Limb.), 

 Sept. De var. *conjonnis Er., welke bij Hamburg voorkomt, is kleiner, korter-ovaal ; de tusschen. 

 ruimten der zeer fijne stippelrijen zeer dicht en fijn dwars ingekrast. Het t^^)e is grooter, meer 

 lang-ovaal; geelrood, bij a. *praeceUens Hampe bruin. Volgens Perris leeft deze soort in zwarte 

 truffels. 



Anisotonia Illiger (C.N.I.418.2). Dit genus moet heeten: Liodes Latr. (= Anisotoma Schmidt, 

 Er., non F.), terwijl het genus Liodes Latr. moet zijn: Anisotoma Illig. (= Liodes 

 Schmidt, Er., non Latr.). Zie hierover in: Ganglbauer' s Kafer von Mitteleuropa, IlI, 207*). Be- 

 langrijke studiën, zoowel over systematiek als over de levenswijze, werden gegeven door Decaux 

 (in: Notes pour servir a l'étude des moeurs de quelques Anisotoma Schmidt et Liodes 

 Latr. du bassin de la Seine, in: Le Coléoptériste No. 5, Février 1891, 65 — 70) en Fleischer : „Biolo- 

 gisches über L i o d e s-Arten" en Kritische Studiën über L i o d e s-Arten" ^) in: Wiener Entom. 

 Zeit. 1904-1905 en 1906). 



Het schijnt dat de L i o d e s-soorten slechts in enkele gevallen (c i n n a m o m e a Panz.) aan 

 truffels leven en dat het meerendeel der soorten in de daarboven gelegen humuslagen de voor- 

 waarden vinden voor hare ontwikkeling. 



Liodes p a r v u 1 a Sahlb. (brunnea Gyll., Gyllenhali Steph., badia Schmidt, cyrtusuIaReitt.) 

 (C.N.I.418). Volgens Decaux verschijnt deze soort van Juni tot Sept., tegen zonsondergang. 



Deze soort, benevens L. f lavicornis Bris. en ook L. b a d i a St. (laevicollis Sahlbg., moesta 

 Hampe) (C.X.I.420.2.6) worden door Ganglbauer tot een sub-genus O o s p h a e r u 1 a ge- 

 rekend, dat zich van de overige inlandsche L i o d e s-soorten aldus onderscheidt: 



Mesosternum hoog gekield ; de mesosternale kiel loopt naar voren horizontaal voorbij 

 de middelcoxae en helt dan steil tegen den voorrand van het mesosternum af. Metaster- 

 num kort. Achterhoeken van het halsschild recht of nagenoeg recht. Zeer kleine soorten 



van 1^ — bijna 2f mm (sub-gen. O o s p h a e r ui a Ganglbauer). 



Mesosternum niet hoog gekield, de mesosternale kiel helt geleidelijk tegen den voor- 

 rand van het mesosternum af. Achterhoeken van het halsschild slechts zelden, scherp 

 aangeduid, recht (sub-gen. Liodes s.str.). 



L. f 1 a V i e o r n i s Ch. Bris. Volgens Reitter in Finland, Frankrijk, Oostenrijk en zeker ook in 

 Duitschland inheemsch. Deze soort is naverwant aan p a r v u 1 a Sahlb., doch onderscheidt 

 zich aldus: 



Sprietknots zwartachtig. Achterdijen aan den top, bij het (^, in een klein, stomp, drie- 

 hoekig tandje verbreed. Roestrood of roestgeel. Lengte li — bijna 2f mm. parvula Sahlb. 

 Sprietknots geel. Achterdijen bij het cJ aan den top in een kleinen, spitsen, iets hakig ge- 

 kromden tand verbreed. Lichaam iets breeder, geelrood; met fijnere, uiterst fijne, 

 wijd uiteen staande bestippeling van het halsschild en duidelijker dwarsrimpelige sculp- 

 tuur der deksehilden. Lengte 1|— 2 mm f 1 a V i c o r n i s Bris. 



L. nigosa Steph. (armata Sturm) (C.N.I.418.2.1). Volgens Decaux verschijnt zij in het najaar, 

 tegen zonsondergang (C.N.II.A.773). Ik ving ze een enkele maal in het Haagsche bosch, Oct. en 



') Zie ook: Nor7nan II. Joy, A revision of the british species of Liodes Latr. (A n i s o t o iii a 

 Brit. Cat.). in: The Entom. Monthly Mag. 2d series. VoL XXII. 1911. 



