XIII. Anisotomidae. - LioDES. Cyrtusa. Colenis. 187 



wijd uiteenstaande stippels bezet zijn. Voorschenen naar het uiteinde slechts matig verbreed de 

 buitenste tophoek der achterdijen afgerond; achterschenen recht. Lengte 2— 2i mm. 



L. n i g r i t a Schmidt (C.N.I.421 en B.115). Bij Valkenburg, Aug. 



L. f 1 a V e s c e n s Schmidt (C.N.I.42I) vliegt laat in den herfst. 



L. p a 1 1 e n s St. (C.N.I.421 ). Volgens Decanx is deze een duinkever, welke echter uit Nederland 

 nog niet bekend is. Door Fleischer tot een sub-gen. Pter o meruia gerekend. 



L. curta Fairm. etLaboulb. (C.N.I.422.2.12). Volgens Decawa; verschijnt deze soort, in September 

 en üctober, tegen zonsondergang, gedurende den winter, in de vroege namiddag-uren (C.N.II. 

 A.774). Bij a. *seminigra Fleischer zijn kop en halsschild zwart, het overige lichaam rood. Eene 

 dergelijke, gedeeltelijk donkere kleuring komt bij meer L i o d e s-soorten voor. De var. *Donis- 

 thorpei Fleischer onderscheidt zich van het type door de geringere grootte, door de kleur, vooral 

 echter door den opvallend korten habitus en afronding van den zijrand van het halsschild. Kort 

 ovaal, hoog gewelfd. Kop, halsschild en sprietknots zwart, de rest van het lichaam rood- 

 bruin; onuitgekleurde exemplaren geheel geelbruin. Het halsschild is naar de basis minder ver- 

 smald dan bij het tyjie. Dekschilden in de langsrijen meestal iets krachtiger bestippeld, de stippels 

 nog dichter opeenstaande ; ook de tusschenruimten meestal sterker bestippeld. De evenzoo ge- 

 vormde, kort gewelfde, kleine vorm van L. d u b i a, nl. subglobosa a. hicolor, onderscheidt zich 

 gemakkelijk door veel smallere en langere sprieten en veel fijnere sculptuur op het halsschild en de 

 veel minder dicht staande stippels in de langsrijen der dekschilden; kleine §5 van dit ras onder- 

 scheiden zich verder van evenzoo gekleurde $$ van calcarata a. nigrescens Fleisch. door veel 

 korteren habitus en breede voorschenen, alsook door de sculptuur. Lengte 2^—Zh mm. Fleischer 

 vermoedt dat deze korte vorm de typische curta van Fairmaire is, aangezien het niet is aan 

 te nemen dat deze auteur voor een „langwerpige" keverden naam „c u r t a" zou gekozen hebben. 

 De langwerpige vorm komt in duinstreken, maar ook in de bergstreken van Middel-Europa voor; 

 deze werd algemeen door de auteurs als type beschouwd. Typen van Fairmaire zouden de zaak 

 moeten ophelderen, wanneer zulke voorhanden zijn, zegt Fleischer. De var. Donisthorpei werd aan 

 de Engelsche kust in de duinen bij Hartlepool, in aantal, verzameld. 



L. s i 1 e s i a c a Kr. (arctica Thoms.). In Engeland, Holstein en Pruissen. Even groot of zelfs groo- 

 ter dan T riepkei en obesa; vooral opvallend door den lang-ovalen vorm, de krachtige spriet- 

 knots, het naar achteren ternauwernood versmalde, vrij krachtig en dicht bestippelde, halsschild; 

 de krachtige stippellijnen der dekschilden, de afwisselende tusschenruimten met opvallend tal- 

 rijke, grove stipjoels bezet; de naar het uiteinde sterk verbreede voorschenen en vooral ook door de 

 sterk verbreede voor- en middeltarsen bij het (^. Lichter of donkerder bruinrood, zeer zelden 

 zwartbruin; funiculus en pooten roestrood, sprietknots donkerder of zwartachtig.In de tabel 

 (C.N.I.421) zou deze soort bij 24 bijgevoegd moeten worden. Evenals bij 1 u c e n s Fairm. voor 

 het midden aan de basis van het halsschild met eenige, van de normale dwarsrij geïsoleerde, grootere 

 stippen; van deze vooral onderscheiden door het veel minder gestrekte 3e sprietlid, de breedere 

 sprietknots, het naar achteren ternauwernood versmalde halsschild, met de niet recht afgesneden 

 basis en de iets kortere dekschilden. Lengte Sh—i^ mm. 



L. lucens Fairm. (C.N.I.422.2.13) is nog bij Bosch-en-Duin (Utrecht), Oldenzaal, Putten en Eefde 

 (Geld.) en Sittard gevangen. 



fyrtusa subferruginea Reitt. In de Rijnprovincie en Nassau. Deze soort is het naast 

 verwant aan C. subtestacea Gyll. (C.N.I.422) en aldus te onderscheiden: 



Roestrood, kop en halsschild donkerbruin. Sprietknots donker. Dekschilden tusschen 

 de bestippeling slechts met zeer onduidelijke stippelrijen op de achterhelft. Lengte 



If — 1| mm subtestacea Gyllh. 



Eenkleurig licht roestrood, sprietknots niet donkerder. Dekschilden matig sterk, het 

 halsschild tweemaal fijner bestippeld. Stippelrijen der dekschilden als bij subtesta- 

 cea. Achterschenen, evenals bij subtestacea, smal, veel smaller dan de middel- 

 schenen, aan de buitenzijde niet duidelijk gedoomd . . . .subferruginea Reitt. 



€. niiiiuta Ahr. (femorata Schmidt) {C.N.I.422.3.1) is nog bij Denekamp, Bergen-op-Zoom, 

 Sittard en Bunde (Limb.) gevangen. 



e. paiixilla Schmidt (C.N.I.422.3.2) is nog bij Oldenzaal en Eefde (Geld.), Juli en Aug. gevangen. 



Colenis dentipes Gyll. (immunda Reitt., nee Sturm) (C.N.I.423.4.1) moet heeten: iiumiinda 

 Sturm (dentipes Gyll., aciculata Schmidt). 



