192 XVI. CoRYLOPHiDAE. - Orthoperus. - XVII. Trichopterygidae. 



der dekschilden. Sprieten en pooten geheel geelrood. De fijne onregelmatige mazen van 

 de grondsculptuvir zijn oj) de dekschilden grootendeels uitgewischt. Vrij sterk glanzig. 



Lengte 1 mm. In Oost-Duitschland (RogeriKr.) p u n c t a t u s Wankow. 



Kleinere soorten,\velke steeds onder de 1 mm. lengte blijven en wier dekschilden meest- 

 al, met eene sterke ioujie gezien, onduidelijk bestijjpeld toeschijnen 2 



2 Lichaam meer dan i mm., doch nimmer 1 mm. bereikende. Bestippeling der dekschil- 

 den eerst bij sterke microskopische beschouwing zichtbaar, de microskopische grond- 



sculptuur is een uiterst dicht en gelijkmatig schubachtig netwerk 3 



Lichaam zeer klein, ±: i mm. lang 4 



3 Lichaam rondachtig, zeer kort en breed-ovaal, de grondsculptuur eenigszins uitge- 

 wischt gechagrineerd, glanzig; diep zwart, de smalle zijden van het halsschild, het uit- 

 einde der dekschilden, de sprieten en pooten bruinrood, sprietknots zwartachtig, de 

 dijen bruin. Na verwant aan a t o m u s, maar onderscheiden door de breedere gedaan- 

 te, den vrij sterken glans, de diepzwarte kleur, de donkerder sprieten en pooten, het 

 naar voren veel minder versmalde halsschild en de nog hei'kenbare, uiterst fijne, ver- 

 spreide bestippeling der dekschilden. De microskojjische grondsculptuur der bovenzijde 

 als bij a t o m u s, doch zonder invloed op den glans. Lengte j% mm. Verbreid en niet 



zeldzaam briinnipes Gyll. 



Lichaam kort-ovaal, langwerpiger dan bij brunnipes; veel duidelijker, als een 

 uiterst dicht en gelijkmatig schubachtig netwerk gechagrineerd en daardoor op de dek- 

 schilden meer mat-, eenigszins \^etglanzig toeschijnende. Ook onderscheiden door de 

 uiterst fijne, oppervlakkige en spaarzame bestippeling der bovenzijde, welke slechts 

 door het microskoop bemerkbaar is, terwijl de bestippeling op de dekschilden van 

 brunnipes onder eene sterke loupe goed zichtbaar, uiterst fijn en verspreid is. Pek- 

 zwart, de zijranden van het halsschild en het uiteinde der dekschilden roodbruin; of 

 bruin tot roodbruin met zwartachtigen of donkerder kop; sprieten en pooten roodgeel, 

 de sprietknots veelal iets berookt. Onuitgekleurde exemplaren zijn bruingeel met don- 

 kerder kop en donkerder midden van het halsschild en van elk der dekschilden {cortica- 



lis Redt. ^) ), of wel geheel bruingeel. Lengte | — f\jmm atomiis G3il. 



4 Bovenzijde uiterst dicht en gelijkmatig gechagrineerd. Halsschild aan de zijden zeer fijn 



en onduidelijk gerand. Lichaam meestal zwart of pekbruin 5 



Bovenzijde niet gechagrineerd, zeer sterk glanzig, glad, onder het microskoop gezien, 

 met duidelijke, verspreide stipjes op de dekschilden. Halsschild aan de zijden zeer dui- 

 delijk gerand. Lichaam rondachtig-ovaal, ternauwernood h mm. lang, roodbruin, bruin- 

 geel of roodgeel, zoo ook de sprieten en pooten 



(punctum Kr., non Reitt.,? atomus Steph.) atoiiiariiis Heer, 



5 Vrij sterk gewelfd en tamelijk glanzig. Deze soort is veel kleiner dan a t o m u s, doch 

 iets grooter dan c o r i a c e u s en a t o m a r i u s. Kort-eivormig; pekzwart, de zij- 

 den van het halsschild en het uiteinde der dekschilden meestal in meerdere uitbreiding 

 bruinrood of bruingeel, sprieten en pooten roodgeel. De boA'enzijde is, onder het micros- 

 koop gezien, als een uiterst fijn en dicht schubachtig netwerk gechagrineerd. Halsschild 

 zonder herkenbare bestippeling; dekschilden zeer fijn en verspreid, met eene sterke 



loupe gezien, duidelijk bestippeld. Lengte ruim i mm pilosiiisculiis Jacq. DuV. 



Minder gewelfd, iets kleiner, mat en eenigszins vetglanzig; ook nog van p i 1 o s i u s- 



c u 1 u s onderscheiden, doordat de basis van het halsschild aan weerszijden breed en 

 oppervlakkig, maar toch duidelijk uitgebogen is. Pekzwart, sprieten en pooten roodgeel. 

 De bovenzijde, onder het microskoop gezien, uiterst fijn en dicht gechagrineerd ; de dek- 

 schilden, met eene zeer sterke loupe gezien, uiterst fijn en oppervlakkig verspreid be- 

 stippeld. Lengte | mm coriaceus Muls. et Rey. 



XVII. Familie TRI€HOPTERY<;iDAE 2) (PTILIIDAE). 



Fam. Trichopterygidae (C.N.I.432) 3), door Reuter en Csiki Ptiliidae*) genoemd, daar de naam 

 Trichopteryx reeds vooraf aan een vlindergenus gegeven is. Vele soorten van deze fami- 



') In de „Col. Neerl." ten onrechte als ab. o. van brunnipes Gyll. vermeld. M. i. is het niet 

 onwaarschijnlijk dat de door mij vermelde ? p i c a t u s Mrsh. tot c o r t i c a 1 i s Redt. moet ge- 

 rekend worden. 



") In C.N. 1.433 regel 2 v. o. staat: „of 3 tot 5 tergiten onbedekt"; dit vervalt. 



In C.X. 1.434 regel 1 v. h. staat: „3 Middelste sprietleedjes met twee haarkransen. . . . (zie bij N°. 2, 

 II. 1' t i 1 i i n i)". lees: „3 Middelste sprietleedjes met twee haarkransen. Hiertoe behooren eenige genera 

 van tribus II. P t i 1 i i n i, bij welke 3 — 5 tergiten onbedekt blijven. Deze vormen den overgang tot 

 tribus III. Trio hoptery gin i." 



') /. B. Ericson, Ucbersicht der bisher in Schweden angetroffenen Arten der Familie T r i e h o- 

 p t e r y gi d a e: in: Entomol. Tidskrift, 190S Bd. 29. 



*) S. Csiki, 1' t i 1 i i d a e, Coleopterorum Catalogus, JunkSchenkling, pars 32, 1911. 



