XIX. HisTERiDAE. - Saprinus. Gnathoncus. Teretrius. 209 



gebogen en niet langer dan de naast bij gelegen binnenste strepen. Voorschenen aan 

 den buitenrand met 6 kleine tandjes rugit'rons Payk. ^) 



Onatlioncus rotiindatiis Kugel., non Illig. (jKmctatus Payk., conjugatus lUig., deletus Lee., inter- 

 ceptus Lee, Horn; nannetensis Mars. -), Reitt., Lew. ; ignobilis Woll., Schm.; Wollastoni Mars., 

 quadristriatns Woll., Le\v.( (C.N.1. 459.8.1). Deze soort komt vooral voor in de nesten van allerlei 

 vogels (kraai, duif, uil, musch, hop), in spreeuvvenkastjes, ook bij Lasius fuliginosus 

 Latr. en veelal aan aas. Bickhardt vond ze eenmaal, in groot aantal, aan een honden-cadaver. Ik zag 

 uit Nederland slechts exemplaren uit Eerbeek, Twello, Valkenburg, Aalbeek en Merkelbeek (Limb.), 

 uit duiven- en musschennesten en mollenwoningen. Zij schijnt ook in hamsterholen voor te komen. 

 De vorm conpigahis Illig. bij Valkenburg. 



(i. puuctulatiis Thoms. (rotundatus Mars., disjunctus Solsky) (C.N.I.459.8.2) is de overal voorko- 

 mende, algemeene soort, welke gemakkelijk te herkennen is aan de fijnere, niet genavelde, van vo- 

 ren iets in de breedte uitgetrokken, stippels op het pygidium; ook is het voorste gedeelte der dek- 

 schilden, om het schildje, nog meer of minder duidelijk, fijn en meer verspreid bestippeld ; de naad- 

 streep is, tot op een kort basaalstuk na, uitgewischt. De a. s u b s u t ii r a 1 i s Reitt., bij welke 

 de naadstreep tot over het midden doorloopt, is zeer zeldzaam (St. Pieter bij Maastricht) (L.VIII). 



Deze soort zag ik veelvuldig uit de nesten van duiven, steenuil, uit nestkastjes en verschillende 

 zoogdierholen; bovendien uit plantenafval, kompost en in aardappelkuilen in de duinstreek, aan 

 visch-afval en daarin opgewaaid. 



Volgens Bickhardt is p u n c t u 1 a t ii s Thoms. eene variëteit van rotundatus Kugel; 

 ook Auzat wijst erop dat, volgens Reuter, de kleine exemplaren van rotundatus Kugel. op 

 punctulatus Thoms. duiden, welke door laatst genoemde auteur als soort beschouwd wordt. 



«. u i (1 i c o I a Joy (Entom. Monthly Mag. 1909) (L.IX). Bij Harderwijk, Juli en Aalbeek (Z.- 

 Limb.), Juli, in het nest van een specht in een hollen boom. Deze soort werd in Engeland in oude 

 spreeuwennesten ontdekt en ook in Frankrijk, o.a. in nestkastjes, aangetroffen. Volgens Joy door 

 de ronde navelstipf)els op het pygidium aan rotundatus Kugel. verwant, doch onderschei- 

 den door de breedere voorschenen, welke van kleinere tandjes en flauw uitgebogen tusschenruim- 

 ten voorzien zijn; evenals bij rotundatus ontbreekt de bestippeling (welke bij de nieuwe 

 soort wat krachtiger is) nagenoeg geheel op het voorste gedeelte der dekschilden; ook is de top der 

 dekschilden minder glanzig, wat dichter en eenigszins langsrimpelig bestippeld. De forceps is bijna 

 recht, de toj) zeer scherp gebogen. Bij G. rotundatus zijn de voorschenen smaller en, even- 

 als bij punctulatus Thoms., van grootere, scherpere tanden en dieper uitgebogen tusschen- 

 ruimten voorzien; ook is de top der dekschilden wat glanziger en meer verspreid bestippeld; de for- 

 ceps is over de geheele lengte gebogen. Lengte 2J— 3 mm. 



G. Buyssoni Auzat (Buil. Soc. ent. France, 1917, p. 184 en 206; Revision des Gnathon- 

 cus frangais) (B. 98,99 en 100). Deze soort werd in Frankrijk ontdekt in oude, holle boomstam- 

 men, waar vogels (S t r i x f 1 a m m e a L., Y y n x t o r q u i 1 1 a L.e.a.) hun nest maakten; een 

 exemplaar werd ook gevangen onder een hoop beschimmeld hooi. Zij schijnt met n i d i c o 1 a Joy 

 zamen voor te komen. Door de verbreede, niet zaagachtig getande vooi'schenen, bij welke de 

 ruimten tusschen de tanden weinig ingesneden of zelfs onmerkbaar zijn, is zij het naast verwant aan 

 n i d i c o 1 a. Het onderscheid is, volgens A itzat, aldus : 



Voorschenen zeer verbreed, met kleine tandjes. Dekschilden op het uiteinde en vooral 

 nabij den top met tal van fijne langsrimpeltjes of langsgroef jes, welke aldaar de stippels 

 eenigszins in langsrijen verbinden; naadlijn tot een scutellair, haakvormig streepje ge- 

 reduceerd. Pygidium geheel en dicht van, ternauwernood verbreede, stippels voorzien; 

 de ruimten tusschen die stijspels fijn en dicht dwarsrimpelig. Lengte 2^ mm. . nidicola Joy. 

 Voorschenen verbreed, tusschen de kleine tandjes ternauwernood of niet ingesneden. 

 Dekschilden zonder die fijne langsrimpeltjes of langsgroef jes aan het uiteinde; naadlijn 

 van af het scutellum tot aan het midden der dekschilden doorloopende. Pygidium ge- 

 heel en dicht van grove, ronde navelstippels voorzien, waartusschen krachtig en dicht 

 rimpelig (veel meer dan bij nidicola). Lengte 2h mm. . . . Buyssoni Auzat. 



Teretrius picipes F. (C.N.I. 460; II A. 774 en B. 4). Bij Roermond en Valkenburg. Zij 



') Bij een afwijkend exemplaar, uit Hoog-Soeren, is de sciilptnur op den kop (met clypeus) zoo on- 

 duidelijk, dat zij nagenoeg glad schijnt. 



Bij een exemplaar uit Noordwijk, zet zich de buitenste der 4 rugstrepen op de dekschilden een eind 

 verder dan gewoonlijk voort, als eene rü stippeltjes, waardoor de sciüptuur eenigermate aan die van 

 S. metallicus Hrbst. herinnert, maar zij overigens van deze soort duidelijk onderscheiden is. 

 Is dit wellicht een hybridevorm van de beide hier genoemde soorten ? 



^)G. nannetensis Mars. is, volgens Dr. Auzat, eene goede soort. 



14 



