212 XX. Phalacridae. - Phalacrus. Ülibrus. 8tilbus. 



weinige eu fijne, slechts microskopisch herkenbare stippeltjes. P. s t r i a t o p u n c t a t u s 

 Tourn. (Westelijk Zwitserland) is A^er moedel ijk eene ab. met roodgele sprieten en pooten. Lengte 

 1 1_3 1 mm. Aan de, met brandzwammen bezette, aren van B r a c h y p o d i u m p i n n a t u m L. 



P. Championi Guilleb. (brunnipes Rye, nee Bris.). In Engeland (Sheerness, Cambrid- 

 ge). Terwijl bij de soorten hybridus, coruscus, caricis en substriatus het 

 halsschild voor het schildje gerand is, is zulks bij Championi niet het geval. Het halsschild is 

 niet-, de dekschilden zijn slechts zeer spaarzaam gechagrineerd. Het lichaam is kort, breed en ge- 

 welfd ; sprieten en jDOoten soms wat roodachtig. Overigens in vorm met substriatus en met 

 kleine exemplaren van h y b r i d u s overeenkomende. De sterniten zijn iets roestkleurig. 

 Lengte 2 mm. 



P. earicis Strm. (millefolii Gyll.) (C.N.I.465.1.4) is nog bij Zeeburg, Soest, op Terschelling en op 

 meerdere plaatsen in Gelderland en Overijssel gevangen. Eveneens op, met brandzwammen be- 

 zette, aren van Care x-soorten (l.c). Exemplaren met roodbruine dekschilden zijn: a. *DeIahyi 

 Guilleb. Monstrueuse exemplaren, met groefachtige langsstrepen op de dekschilden, zijn: m. 

 *Flach,i Schilsky {Bonnairei Guilleb.). 



Olibrus B a 11 d u e r i Flach. (L.VIII). Op Artemisia c a m p e s t r i s L. Haarlem (Over- 

 veen) en Hilversum. Deze soort onderscheidt zich door de sterk glanzige bovenzijde; kop en hals- 

 schild zijn, door den microscoop gezien, niet gechagrineerd ; met zwak groenachtig-bronzigen weer- 

 schijn. Bij millefolii daarentegen is de geheele bovenzijde, door den microskoop gezien, fijn 

 gechagrineerd, daardoor minder glanzig; met zwak metallischen weerschijn. Bij a. *Peirisi Guilleb. 

 {Baudueri Tourn.) is de bovenzijde hoogstens zwak metaalglanzig. 



O. corticalis Panz. (C.N.I.465.2.3). Flach onderscheidt de a. *adiistus, bij welke de bovenzijde 

 bruin is, met kastanjebruine schijf op de dekschilden, alsook de eenkleurig lichtgele a. *assimiUs. 



O. bicolor F. (C.N.I.466.2.4). De a. a p i e a t ii s Guilleb. en a. o b s c u r u s Guilleb. (L.VIII) 

 met het type, maar zeldzamer. Bij eerstgenoemde is de roode tojivlek op de dekschilden verder uit- 

 gebreid en niet duidelijk begrensd, bij de tweede slechts zwak aangeduid. 



O. b i m a c u 1 a t u s Kust. (maculifer Waltl, -viennensis Guilleb., biplagiatus Guilleb., Abeil- 

 lei Guilleb.). Volgens Beiiter algemeen in Duitschland, volgens Ganglbauer in Zuidelijk-Middel- 

 Europa en Zuid-Eurojsa. Bij deze en bij bicolor zijn de twee hoof dstrepen, langs den naad der dek- 

 schilden, van achteren niet volkomen met elkaar vereenigd, hetzij zijn zij aldaar steeds breed ge- 

 scheiden en is de buitenste meestal iets verkort (b i m a c u 1 a t u s Kust.), of deze legt zich 

 dicht tegen de binnenste aan, zonder zich ermede te vereenigen (bicolor F.). O. b i m a c u- 

 1 a t u s is gemiddeld kleiner dan bicolor, korter, breeder, sterker gewelfd; de dekschilden ge- 

 heel ($) of ten minste op het achterste twee derde gedeelte ((J) microskopisch fijn netsgCAdjze ge- 

 chagrineerd. Glanzig zwart, veelal met duidelijken metaalglans, de dekschilden voor het uiteinde 

 met eene kleinei-e, donkerroode, onduidelijk begrensde, vlek, welke bij a. *biguttatus Bauer, evenals 

 bij b i c o 1 o r, duidelijk begrensd is, maar door de vorming der twee hoofdstrepen gemakkelijk te 

 onderscheiden is. Lengte 2|— 2|^ mm. (O. bicolor 2^— 3| mm.). 



O. liqiiidiis Erichs. (unicolor Tourn.) (C.N.1. 466.2.6) is nog bij Wageningen en op meerdere plaat- 

 sen in Xoord-Holland en Xoord-Brabant gevangen. 



O. ï I a V i c o r n i s Strm. (helveticus Rye) (B. 120). Deze soort werd, in aantal, bij Wassenaar, 

 Juli, verzameld. Zij is zeer naverwant aan bicolor, daarvan onderscheiden door kortere, breedere 

 en meer gewelfde gedaante, slechts aan den top ternauwernood gebruinde, microskojiisch nets- 

 gewijze gesculptureerde dekschilden en met van achteren vereenigde hoofdstrepen; door dit laatste 

 kenmerk tot de gi-oep van p y g m a e u s, 1 i q u i d u s en a f f i n i s behoorende. Van a f f i n i s 

 onderscheiden door kortere, breedere en meer gewelfde gedaante, de diep zwarte klem', het 

 krachtig en vrij dicht bestijjpeld metasternum en door de veel kortere en breedere intercoxale 

 voortzetting ervan. Mond, sprieten en pooten geel. Lengte 2|— 3 mm. 



Stilbus oblongiis Er. (C.N.I.466.3.3). Exemplaren bij welke de dekschilden geheel geelrood zijn, 

 kop en halsschild daarentegen zwartbruin, zijn: a. K a u t <■ r b o r g i Reitt. (L.VIII), met het 

 tyiie. 



S. atomariiis L. (piceus Stepli.) (C.X.I.466.3.2). Bij a. */«VaY»« Flach is het geheele lichaam 

 lichtbruin. Bij a. *sitkatHS Gerh. vertoont elk der dekschilden 2—4 gegroefde langsstrejien tus- 

 sohen het midden en den zijrand. 



