218 XXI. NiTiDULiDAE. - Epurae. Micrurula. 



E. abietiiia J. Sahlbg. (C.X.I.475.5.6) is zeer verbreid in Gelderland en Limburg, ook bij Hil- 

 versum, Doorn en Eindhoven. 



E. t c r ni i n a I i s Mannh (immunda Sturm, infuscata Makl , terminata Schilsky) (C.N.I.475 

 en B.88). Het type bij Huis-ter-Heide (prov. Utrecht), Mei. 



E. rufoiiiarginata Steph. (limbata Sahlbg., par\Tila Sturm, contractuia J. Sahlbg.) (C.N.I.476. 



5.7) is nog gevangen bij Winterswijk, Breda, Utrecht, Weert en Epen (Limb ). 



E. obsoletaEr. 1) (incompletaMotsch.,bipunctata Heer, Heeri Tourn.) (C.N.I.476.5.8). Bij Grou- 

 velle heet deze soort: u n i c o 1 o r Oliv. (aestiva Kugel., ? biguttata Thunb., bipunctata Heer, 

 Heeri Tourn., Hilleri Reitt., incompleta Motsch., maculata DaUa Torre, obsoleta F., pellax Reitt., 

 subangulata Motsch., trapezicollis Motsch.). Bij Loosduinen, Oct., werd een exemplaar gevangen 

 met bijna geheel bruinzwarte dekschilden (behalve de uiterst smalle zijraiid) en bruinzwart mid- 

 den van het halsschild. Ganglbaner duidt deze kleur-ab. aldus: „Bei den dunkelsten Stücken 

 die Scheibe des Halsschildes und die Flügeldecken bis auf den Aussenrand und einen helleren 

 Fleck hinter der Mitte braunschwarz oder braun. Doch kann auch der helle Fleck verschwinden", 

 wat bij ons exemplaar het geval is; bij goed opvallend licht ziet men nog een uiterst f lauwen 

 schijn van een licht vlekje. Deze ab. is door Dalla Torre als m a r g i n a t a beschreven (hals- 

 schild en dekschilden bruin, geel gerand) (B. 112). Volgens Hubenthal is E. excisicollis 

 Reitter een extreme vorm van obsoleta, met zeer groote, diepe uitranding der zijden van 

 het halsschild voor de, naar binnen afgeronde, achterhoeken (in Hannover). De a. *x-rubrum J. 

 Sahlb. duidt op exemplaren met x-vormige lichte teekening op de gemeenschappelijke schijf 

 der dekschilden. 



E. pygmaca Gylh. (carpathica Seidl., non Reitt., rubromarginata Reitt. ) (C.N.I.476.5.9.) is nog 

 bij Hilversum en Velp, Aug., gevangen ^). 



E. angustula Er. (parallela Reitt.) (C.N.I.476). Bij Ganglbaner en Schilsky is de auteur van 

 angustula: Sturm. Deze soort leeft in de gangen van Trypodendron lineatum Oliv. 

 in doode dennenstammen. In Engeland ook in beuken en berken, in de gangen van Trypoden- 

 dron domesticumL. Eenkleurig bruingele exemplaren zijn a. *parallela Reitt. 



E. pusilla Illig. (Bickhardti Bickh.) (C.N.I.476.5.10) is door het geheele land verbreid en vooral 

 in Gelderland, Utrecht, Noord-Brabant en Limburg algemeen. 



E. longula Er. (C.X.I.477.5.11). De a. o r n a t a Reitt. (L.VIII) bij Bergen (N.-Holl.). 



E. thoracica Tourn. (sericata Reitt.). In Noord- en Middel-Europa (o.a. in Noord-Duitsch- 

 land); achter dennenschors, in de gangen van meerdere grootere bastkevers. Deze behoort tot de 

 soorten met parallele zijden, bij welke het halsschild in het midden het breedst is, naar voren 

 niet of ternauwernood meer versmald dan naar de basis; dekschilden met nagenoeg parallele zijden 

 en eerst in het laatste derde gedeelte veelal naar achteren versmald (behoort in de tabel C.N.I. 

 476, bij 15). Het halsschild is aan den voorrand duidelijk uitgerand. Bovenzijde met buitengewoon 

 dichte, microskopisch fijne, nagenoeg uitgewischte bestippeling, waardoor het voorkomen eenigs- 

 zins mat zijdeachtig is. Eenkleurig geel, veelal de sprietknots gedeeltelijk donkerder, bij het ,^ 

 veelal met vlakke oneffenheden op de schijf van het halsschild. Zeldzamer is de naad der dek- 

 schilden van eene donkere langsstreep voorzien en het halsschild over de lengte donker gekleurd 

 (a. *sutHralis Reitt., bij Hamburg). Sliddelschenen bij het (^ van binnen, aan den top, verbreed. 

 Lengte 2^— 3| mm. 



E. laeviuscula Gyll. In Noord-Europa; achter dennenschors, in de gangen van Trypo- 

 dendron lineatum Oliv. Door de zeer fijne, bijna uitgewischte, bestipjieling met tho- 

 racica overeenstemmende, doch onderscheiden door het veel smallere, parallele, meer gewelfde, 

 nagenoeg cylindrische lichaam, het aan den voorrand slechts zeer flauw uitgesneden, nagenoeg 

 afgeknotte halsschild, het kortere 4e en 5e sprietlid en de gewone middelschenen bij het ^. Licht 

 bruingeel. Halsschild weinig breeder dan lang, aan de zijden nagenoeg recht, smal gerand en op- 

 waarts gebogen. Dekschilden met parallele zijden, aan het uiteinde afgeknot. Lengte2f — 3^mm. 



Het genus Micrurula Reitter (C.N.I.477) wordt door Ganglbaner en in Beitter's Fauna 



') Volgens Orouvelle is Epuraea obsoleta F. (Nitidula) 1792 = nnicolor Oliv. 1790 (Xiti- 

 dula) = biguttata Thunbg. (Silpha ) 1794. 



^) In Nassau zou E. F u s s i Reitt. gevangen zijn, welke soort overigens uit Bohemen en Trans- 

 sylvanië bekend is. 



