XXI. NiTIDULIDAE. - INIlCKTJRULA. NiTIDULA. SOROXIA. OmOSITA. IpIDIA. MeLIGETHES. 219 



Germanica als sub-genus van E p u r a e a Erichs. beschouwd. De benaming wordt, door 

 Reitter, als vooraf, weder in M i c r u r i a Reitt. veranderd. 



Xitidula carnaria Schaller (quadripustulata F., guttalis Herbst) (C.N.I.477.6.3). Bij Wijk aan 

 Zee werd een exemplaar gevangen dat geheel donker, bruinzwart, gekleurd is, bij hetwelk van de 

 geelroode teekening op de dekschilden nog maar een tamelijk smalle, schuine dwarsvlek, achter 

 het midden, overgebleven is; deze bereikt noch den naad, noch den zijrand en vertoont nabij den 

 zijrand eenige neiging om zich in te snoeren. Ik noemde deze: b if a s c i a t a nov. ab. (B.94). 



N. bipustulata L. (C.N.I.477.6.1) heet bij Oanglbauer, Reitter en Grouvelle: bipunctata L. (bipus- 

 tulata L., scarabaeoides Scop.). De a. i m p u s t ii I a t a Ganglb. (C.N.II.A.774) werd bij Dene- 

 kamp en Ai-nhem (een onuitgekleurd ex.) gevangen, zoo ook een klein ex. bij Winterswijk, bij het- 

 welk de vlek op de dekschilden bijna verdwenen is. 



N. obscura F. ( ? rufipes L.) (C.N.I.477. 6.2 en l.c.II.A.774) heet bij Oanglbauer, Reitter en Grov- 

 veUe: niïipes L. (obscura Oliv., fulvipes Fourcr., ossium Kirby). Nog bij Otterlo gevangen. 

 De beide laatstgenoemde soorten zijn nog scherper aldus te onderscheiden: 



Halsschild ver achter het midden het breedst, naar voren veel sterker versmald, de 

 schijf aan weerszijden zonder ingekraste langslijn. Dekschilden met afgestompte schou- 

 derhoeken, de schijf in 't midden met — , of, zeer zelden, zonder roode ronde vlek 

 achter het midden (a. impusttdata Ganglb.). Zie verder l.c. Lengte 3i mm. . . . 



bipunctata L. 

 Halsschild ongeveer in het midden het breedst, de zijden regelmatig afgerond, naar 

 voren rondom sterker versmald, voor de basis niet uitgebogen; de schijf aan weerszij- 

 den met eene, meer of minder duidelijke, ingekraste langsstreep. Dekschilden eenkleu- 

 rig zwartbruin, de schouderhoeken meer spits ; siirietwortel en pooten bruinrood. Zel- 

 den (a. *castanea Sahlb.) het geheele lichaam eenkleurig roodbruin. Lengte 2—4 mm. 



rufipes L. 



Soronia punctatissima Illig. (ferruginea Laich.) (C.N.I.478.8.1) werd in het Haagsche bosch, in 

 groot aantal, in fleschjes suikerbier achter boomschors, gevangen; ook in aantal bij Valkenburg; 

 overigens zeer verbreid door het geheele land. 



S. grisea Linn. (colon Oliv., ferruginea Scop., ? maculata De Geer, varia Fabr., variegataOliv.) 

 (C.N.I.478.8.2). Bij Valkenburg (Limb.) werd een buitengewoon klein exemplaar (3^ mm. ) gevangen. 



Oniosita discoidea F. (inversa Leconte) (C.N.I.479.9.2) is ook in mollennesten waargenomen. 

 Uiterst kleine exemplaren, met zeer groote gele dorsale vlek op de dekschilden, zijn a. c i n c t a 

 Heer (L.VIII). Deze soort, en ook O. colon L., worden tot het sub-gen. S a p r o bia Ganglb. ge- 

 rekend. De larve en pop van O. Colon zijn door Dr. F. Eichelhautn (AUgem. Zeit. f. Ent. 

 1902) beschreven. 



I p i d i a q u a d r i n o t a t a F. (C.N.I.479) heet bij Ganglbauer en Reitter: q u a d r i m a- 

 c u 1 a t a Quens. (= quadrinotata F.). 



Meligethesi) subrugosus Gyll. (C.N.L480.11.4). De a. substrigosus Er. (L.II) met het 

 type, doch zeldzamer. 



M. rufipes Gyllh. (C.N.I.481.11.1) heet thans, volgens Reitter, atratus Oliv. (rufipes Gyll.). Op 

 meerdere plaatsen in Limburg, soms in aantal, gevangen. 



M. Försteri Reitt. (C.N.L481.11.3) is nog bij Epen in Limburg gevangen 



M. c o r V i n u s Er. (ventralis Baudi) (C.N.L481,L.VII en B.51). In Zuid-Limburg bij Valken- 

 burg, Juni. 



M. nanus Er. (marrubii Bris., rugicollis Rey, spinipes Reitt.) (C.X.I.481.11.5) is nog bij Ommen 

 gevangen. O. a. op Knautia ar ven sis L. en Taraxacum officinale Moench. 



M. moestus Er. (nigerrimus Rosenh.) (C.N.I.482.11.8). Deze is nog bij Oosterbeek en op vele 



») Zie: Frans Heikertinger, Unteisnchungen über die Stand pflanzen derBlütenkafergattungen M e 1 1- 

 gethes, Brachvpterus und Brachypterolus (Heterostomus), m: Entom. Blatter, 

 16 Jahrg. 1920, 31 AÜg. Heft 4 — 9. Voor vele soorten is het aantal plantensoorten, waarop zij waarge- 

 nomen zijn, legio, behoorende tot de meest uiteenloopende families. 



