XXII. Cryptophagidae. - Cryptophagus. 227 



gezeefd werden. Dr. A'. Holdhans, te Weenen, was zoo vriendelijk mijne determinatie te verifieeren 

 met het type uit Oostenrijk. Volgens Schilsky komt deze soort vermoedelijk ook bij Hildesheim in 

 Hannover voor. Eeitter zegt: Oostenrijk en Hongarije, aan boomzwammen. Bij het sub-genus 

 M n i o n o m u s Wollast. is het lichaam gewelfd ; de zijrand van het halsschild nagenoeg gaafran- 

 dig, of slechts zeer onduidelijk gekerfd ; de voorhoeken zeer zwak ontwikkeld, naar voren zeer wei- 

 nig'uitstekende, nimmer naar achteren of zijwaarts hoekig verbreed, de voorrand meer of minder 

 uitgesneden; het zijtandje buitengewoon klein, veelal moeilijk zichtbaar. Vleugels rudimentair of 

 ontbrekende. Metasternum niet of ternauwernood langer dan het eerste sterniet. Bij het sub-genus 

 C r y p t o p h a g u s s. str. daarentegen is de zijrand van het halsschild duidelijk gekerfd, de voor- 

 hoeken zijn meestal ki-achtig verdikt, naar voren niet, maar wel zijwaarts of naar achteren uitste- 

 kende; de voorrand nimmer uitgebogen; altijd gevleugeld ; metasternum langer dan het eerste ster- 

 niet. Bij C. simplex Mill. vertoonen de dekschilden, tusschen de neerliggende beharing, lange, 

 schuin afstaande, haren; fijn en verspreid - van voren nog meer verspreid en iets fijner dan het 

 halsschild - naar het uiteinde geleidelijk nog fijner bestippeld. Halsschild zeer weinig breeder dan 

 lang, duidelijk smaller dan het breedste gedeelte der dekschilden, zonder duidelijke stipgroef jes 

 aan de basis. Lichaam lang-ovaal, bovenop iets vlak gedrukt; glanzig, licht bruinrood of roestrood; 

 bovenzijde fijn en weinig dicht bestippeld. Lengte 2|— 2J- mm. 



C. (]M n i o n o m u s) s i 1 e s i a c u s Gnglb. Volgens Schilsky in de Rijnprovincie. Mij onbe- 

 kend. 



Het sub-genus M n i o n o m u s Wollast., met de twee hierboven genoemde soorten, is in de ta- 

 bel C.N.I.502, bij 2 aldus te onderscheiden: 



2 Lichaam gewelfd. Zijrand van het halsschild nagenoeg gaafrandig of slechts zeer ondui- 

 delijk gekerfd, de voorhoeken zeer zwak ontwikkeld, naar voren zeer weinig uitstekende, 

 nimmer naar achteren of zijwaarts hoekig verbreed; de voorrand meer of minder uitge- 

 sneden, het zijtandje buitengewoon klein, veelal moeielijk zichtbaar. Vleugels rudimen- 

 tair of ontbrekende. Metasternum niet of ternauwernood langer dan het eerste sterniet. 

 (Volgens Reuter in bergstreken, onder lagen vochtige, afgevallen bladeren; Ganglbauer 

 zegt „m eest bergbewoners". Onze C. simplex ]\Iill. maakt allicht eene uitzon- 

 dering. (Sub-gen. Mnionomus Woll.) ," ■ ^ 



Zijrand van het halsschild duidelijk gekerfd, de voorhoeken meestal ki-achtig verdikt, 

 naar voren niet, maar wel zijwaarts of naar achteren uitstekende; de voorrand nimmer 

 uitgebogen. Altijd gevleugeld. Metasternum langer dan het eerste sterniet. (Sub-gen. 

 Cryptophagus s. str.). Zie verder de tabel bij 3. 

 2' Dekschilden, tusschen de neerliggende beharing, met lange, schuin afstaande haren bezet ; 

 lang-ovaal, bovenop iets vlak gedrukt; fijn en verspreid-, van voren nog meer verspreid 

 en iets fijner dan het halsschild — , naar het uiteinde geleidelijk nog fijner bestippeld. 

 Halsschild zeer weinig breeder dan lang, duidelijk smaller dan het breedste gedeelte der 

 dekschilden, zonder duidelijke stipgroefjes aan de basis. Glanzig, licht bruinrood of 

 roestrood. Bovenzijde fijn en weinig dicht bestippeld. Lengte 2i — 2| mm. . . simplex MilI. 

 Dekschilden nagenoeg gelijkmatig, gewoon neerliggend behaard. Halsschild verbreed, 

 met zeer fijnen zijrand en met een fijn zij tandje in het midden; met twee duidelijke stip- 

 groefjes aan de basis en, evenals het voorste gedeelte der dekschilden, dicht en grof be- 

 stippeld. Donker bruinrood. Lengte 2|—2| mm silesiacus Ganglb. 



€. pilosiis Gyllh. (productus Rev, subconvexus Rey, Marshami Steph., puncticoUis Luc.) (C.N.L 

 503.5.2). De door Ganglbauer (Die Kaf er von Mittelèuropa III. 1899) beschrevene C. p u n c t i- 

 p e n n i s blijkt eene andere te zijn dan die van Brisout en ook door Reitter, in zijne Fauna Germ. 

 III, als van p i 1 o s u s onderscheidene soort, waarom Huhenthal (Ent. Bliitt. Jalirg. 16. 1920 

 Heft 10—12) voor punctipennis Ganglb. den naam praefermissus invoert. Deze laatste is veel langer 

 en veel meer afstaande behaard dan p i 1 o s u s, met veel meer uiteenstaande, op het halsschild 

 veel fijnere, op de dekschilden veel grovere bestippeling; met naar verhouding tot de dekschilden 

 smaller halsschild en aan de zijden veel meer afgeronde, eenigszins buikige, maar lang gestrekte 

 dekschilden. De dekschilden zijn van voren ongeveer driemaal zoo grof bestippeld als het hals- 

 schild. Lengte 2— 2J mm. Bij Ryssel in Noord-Frankrijk. Door Ganglbauer als eene afzonderlijke 

 soort beschouwd. 



De var. punctipennis Bris. (L.VIII), welke o.a. ook in mollennesten en hamsterholen in Zuid- 

 Limburg werd aangetroffen, onderscheidt zich, volgens Reitter, aldus: 



Halsschild grof en zeer dicht bestippeld ; de bestippeling der dekschilden van voren aan- 

 merkelijk fijner, doch veel spaarzamer dan op het halsschild. Lengte 2— 2± mm. In 



kelders en schuren, onder schimmelend strooafval 



(Marshami Steph., puncticoUis Luc.) pilosiis Gyll. 



