XXII. Cryptophagidae. - Cryptophagus. 229 



wespennesten, o.a. van V. g e r m a n i c a F. Zij zou ook in hamsterholen leven. Volgens Pater 

 Rüschkamp eet deze soort gaarne oiid stuifmeel uit bijennesten, waaruit zou blijken, dat zij, al- 

 thans het imago, niet van dierlijke stoffen leeft. Wellicht leeft alleen de larve van den detritus in 

 H y m e n o p t e r e n- en andere nesten. 



C. m i c a c c II s Rey ^) (L.IX). Deze soort, welke bij Parijs -), in de nesten van Vespa era- 

 fa r o L. werd aangetroffen, en ook in Engeland en Denemarken gevonden is, vond ik met C. p u- 

 b e s e e n s St., in twee exemplaren, tusschen eene menigte exemplaren van Vespa media 

 De Geer, in een fleschje met suikerbier, achter de schors van een eik verborgen, Sept. Volgens 

 Schilsky eene ab. van p u b e s c e n s. Zij is het naast verwant aan p u b e s c e n s St. en onder- 

 scheidt zich van deze aldus: 



Xecrende sprietlid (over de grootste breedte gezien) minstens tweemaal zoo smal als het 

 tiende en daardoor meer tot den funiculus dan tot de knots behoorende. De zijden van 

 het halsschild, over het grootste gedeelte van de lengte, rechtlijnig en slechts geheel aan 

 de basis convergeerende. Eenklevu-ig roestgeel of roodbruinachtig. Ook bij Vespa 



g e r m a n i c a F. en in hommelnesten 



(lapponicus Reitt ^), non Gylh.) pubescens St. 

 Negende sprietlid (over de grootste breedte gezien) opvallend breeder dan de helft van 

 het 10e lid en daardoor als 't ware deel uitmakende van de knots. De zijden van het 

 halsschild iets afgerond. Dekschilden donkerder gebruind (bij onze exemplaren op de 

 achterhelft iets donkerder dan op de voorhelft) ; de bestippeling dieper en minder dicht 

 en de beharing minder zijdeachtig en glanziger dan bij pubescens St. . . micaceiis Rey. 



C. dentatus Herbst (substriatus Rey, obtusidens Rey, tamaricis Rey, corticum Rey) (C.N.I.505.5. 

 13) werd nog in rozijnen gevonden. Èen zeer donker, melanistisch, exemplaar (a. n i g e r Bris.) 

 werd bij den Haag gevangen (B.114). 



C. p a I i i d u s St. (dentatus Er. en der meeste auteurs) (L.II). Deze soort, welke veelal met 

 dentatus verward werd, onderscheidt zich door het, vooral ten opzichte der dekschilden, 

 smallere halsschild, de minder verbreede voorhoeken, alsook door de iets kortere dekschilden. Ook 

 is de levens vWj ze anders, daar dentatus algemeen in kelders, onder schimmelende afgevallen 

 bladeren en achter schimmelende boomschors leeft, terwijl p a 1 1 i d u s, door het geheele land, 

 niet zeldzaam is op bloeiende struiken en heesters, o.a. op Prunus-soorten. Lengte 1|— 2^ 

 mm. (dentatus Herbst is 2— 2| mm. lang). 



€. saginatiis St. (agnathus Rey, solidus Rey) (C.N.I.506.5.14) werd in Amsterdam in rozijnen en 

 in Zuid-Limburg in verlaten duivennesten aangetroffen. 



C. subfiimatiis Kr. (Kraatzi Reitt.) (C.N.I.506.5.15) werd bij ons ook gevangen tusschen Ar a- 

 c h i d e n-noten en op schimmel van wijnvaten, ook eenmaal in honig en op vijgen aangetroffen; 

 ook in den Haag, Delft, Rotterdam en Heemstede. Reitter vond ze, in aantal, op honigkoeken, die in 

 een donkeren hoek van vochtige parterre-woningen neergelegd waren. 



C. subdepressus Gyll. (depressus Thoms., Reitt.) (C.N.I.506 en L.VIII). Zeer zeldzaam, 

 op sparren. Valkenburg (Linib.), Burgst bij Breda, Winterswijk en Huis ter Heide (Utrecht). 



€. Thomsoni Reit. (verrucifer Rey, convexus Rey, rugicollis Rey, subhirtus Rey, subinermis 

 Rey) (C.X.I.506.5.18) is nog op meerdere plaatsen in Zuid-Holland en Limburg, bij Ankeveen en 

 Oldenzaal gevangen. In België bij Brussel. 



C. scanicus L. (humeralis Steph., reflexus Rey, subdentatus Rey, nigrinus Rey) (C.N.I.506.5.19). 

 De a. cellaris St. {patmelis St.) moet heeten: patruelis St. {cellaris St.). De a. I a t e r a I i s Rey 

 (niet bij Ganglbaner en Reitter, wel in Schilsky' s „Verzeichnis" vermeld) (L.VIII) werd in één enkel 

 exemplaar in rottend graanstof te Rotterdam gevangen ; deze is zeer opvallend, zwartbruin met een 

 roodbruinen langsband op elk der dekschilden. Deze soort wordt soms in aantal in de nesten van 

 Vespa crabro L. aangetroffen. 



') Hiermede is ongetwijfeld synoniem de door Ganglbauer (Die kafer von Mitteleuropa) mt Dene- 

 marken beschrevene var. Lövendali van C. pubescens Sturm, welke den overgang vormt tusschen 

 Cryptophagus met2-enzulken met 3-ledige sprietknots. Zij gelijkt in kleur ook op den typischen 

 donkeren vorm van scanicus, doch is breeder, met grovere sciüptuur en iets minder verbreed 9e 

 sprietlid. In Frankrijk in holle boomen. 



-) Zie: Ste. Claire DeviUe, Contribution a la faune de France IV, l'AbeilIe XXXI, 1909. 



') C. 1 a p p o n i o u s Gyllh. schijnt eene andere, in Zweden en Lapland voorkomende, soort te zijn, 

 welke door Schilsky o. a. uit Hamburg vermeld wordt. 



