232 XXII. Cryptophagidae. - Atomaria. 



planiuscula Reitt.) (C.N.1. 509.8.7) beschouwd wordt; subfasciata daarentegen wordt 

 in zijne „Fauna Germanica" in 't geheel niet meer genoemd. Zoowel exemplaren van subfas- 

 ciata als één exemplaar van W o 1 1 a s t o n i Sharp werden eertijds door Reitter als zoodanig 

 gedetermineerd. De typische A. al pi na Heer (elongatula Er.) werd door mij bij Leuvenum 

 (det. Holdhaus) gevangen. 



.4. u ni b r i n a Gylh. (fumata Er.) (C.N.I.509 en L.II). Bij Tegelen nabij Venlo, April, en 

 Valkenburg, Juni, bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. 



A. b e 1 1 a Reitter. Volgens Roeitgen in de Rijnprovincie. Deze soort is het naast verwant 

 aan u m b r i n a Gyll. en in de tabel, C.N.I.509. bij 8 aldus te onderscheiden: 



8 Bovenzijde, vooral het halsschild, dicht bestippeld. Sprieten kort, gedrongen ... 8' 

 Bovenzijde zeer spaarzaam, \Tij sterk bestippeld. Hetzij eenkleurig bruingeel of 

 donkerbruin; de dekschilden bruinrood, eenkleurig, of wel de naad, de zijden en het 



uiteinde donkerder. Zie verder l.c. (C.X.I.509.8.4) 



(nana Er., fimetaria Heer) nigriventris Steph. 

 8' Halsschild niet fijner bestippeld dan de dekschilden; de bestippeling van het halsschild 

 dichter dan op de dekschilden. Bruin of roodbruin, kop en halsschild iiieestal don- 

 kerder; of geheel zwart bruin. Zie verder C.X.I.509 umbrina Gyll. 



Halsscliild duidelijk fijner bestippeld dan de dekschilden; de bestippeling fijn, op het 

 halsschild weinig dichter. Roestrood ; dekschilden zwart, aan het uiteinde en aan de 

 schouderbuil roodachtig. Lengte 1| mm bella Reitt. 



.4. elongatula Er. (? alpina Heer, badia Er.) (C.N.I.509.8.7) heet, bij Gancjlhauer en Reitter: 

 alpina Heer (elongatula Erichs, jilaniuscula Reitt.). 



A. p u m i 1 a Reitt. Volgens Reitter bij Hamburg. Gelijkt zeer op Her m i n a e Reitt. (C.N.I. 

 510.8.6), doch is het halsschild wel tweemaal zoo krachtig bestippeld als de dekschilden. Ganör/èfl(<er 

 zegt dat deze soort, volgens de oorspronkelijke beschrijving, zeer gelijkt op nigriventris, doch 

 daarvan onderscheiden is door fijnere beharing, dichtere, fijnere bestippeling, meerdere welving 

 (in tegenspraak daarmede in de diagnose als „leviter convexa" geduid, terwijl nigriventris 

 als „convexa" geduid wordt) en meer afgerond halsschild, welks grootste breedte in het midden 

 ligt. Langwerpig, iets gewelfd, tamelijk glanzig, fijn grauw behaard ; bruin, de dekschilden bruin- 

 geel, om het schildje bruinachtig; sprieten en pooten roestrood. Sprieten tamelijk slank, het 7e 

 lid eenigszins langwerpig. Halsschild weinig smaller dan de dekschilden, matig verbreed; vrij 

 dicht en tamelijk fijn bestippeld; aan de zijden afgerond, naar voren en naar achteren gelijkmatig 

 versmald, met eenigszins stompe achterhoeken ; voor de basis met een vrij diepen dwarsindruk, 

 fijn en weinig dicht bestippeld. Later geeft Reitter het hierboven genoemde verschil met H e r- 

 minae. Lengte \\ mm. 



4. linearis Steph. (betae Macquart, pygmaea Heer) (C.X.I.510.8.5) werd in Zuid-Limburg ook 

 veehmldig in mierennesten en nestkastjes gevangen. 



.4. p r o e e r u I a Er. (longicornis Thoms.) (C.N.I.510 en L.IX). Bij Apeldoorn en Ommen, 

 Juni, uit vergane plantenresten. 



A. p r o 1 i X a Er. en p u 1 c h r a Mark. i. litt. (Erichs.) (elongatula Thoms.). Volgens Schilsky 

 twee afzonderlijke soorten. Volgens Gerhardt is p r o 1 i x a iets grooter dan p u 1 c h r a, het hals- 

 schild naar achteren meer versmald, de bovenzijde zwartbruin tot zwart, de dijen donkerder; 

 de zijden van het metasternum en de cpisternen, tusschen de krachtige bestippeling, fijn en zeer 

 dicht gechagrineerd. A. p u 1 c h r a is op de bovenzijde roodbruin, met iets donkerder zij- en 

 naadrand; de genoemde tusschenruimten der stippels zijn glad, bij onuitgekleurde exemplaren 

 eveneens gechagrineerd. Eene vroegere opgave van p u 1 c h r a (var. van p r o 1 i x a) uit 

 Breda was onjuist, ik bezit een exemplaar uit Westmalle (prov. Antwerpen, België). 



A. i ni p r e s s a Er. (C.N.I.510). Van deze soort, nieuw voor de fauna, werd bij Houthem 

 (Limb.), Mei, een totaal pekzwart exemplaar gevangen; behalve de geelroode sprieten en pooten, 

 bemerkt men op de dekschilden nog slechts, langs den zijrand en naar het uiteinde, iets van de 

 roodbruine tint, welke bij het type aldaar over de gehcele oppervlakte voorhanden is. Ik noemde 

 dezen donkeren vorm, naar den ontdekker de heer P. van der Wiel, V a n d c r >v i c 1 i nov. ab. 

 (B.119). Bij het type zijn kop en halsschild pekzwart of bruin, de dekschilden bruin of roodbruin. 



A. niiinda Er, (nigripennis Heer, non Payk., pulchella Reitt., non Heer) (C.N.I.510.8.9) werd 

 ook in kompost en bij L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. gevangen. 



