XXV. ErOTYL. - COMBOCER. TrIPLAX. TrITOMA. - XXVI. TrOGOSIT. - XXVII. COLYD. 237 



('omboccrus glaber Schall. (sanguinicollis F., quadrimaculatus Herbst, quadripus- 

 tulatus Panz., fasciatus Kolen.) (C. N. I. 525 en B.91). Bij Hilversum, Ommen en Valkenburg 

 (Limb.), Juni. 



Triplax b i e o 1 o r Gyll. (scutellaris Charp.) (C.N.I.526) heet bij Reuter en Kulmt: scutellaris 

 Charp. (bicolor GyW., Gyllenhali Crotcli). GV/Jij/Ziai/er beschrijft: *GyUenhali Crotc\i. (bicolor GyUh.) 

 als eene variëteit met veel grovere stippellijnen en veel sterker bestippelde tusschenruimten der 

 dekschilden; bij het type zijn de dekschilden van tamelijk fijne stiiJjïellijnen en fijn en spaarzaam 

 bestippelde tusschenruimten voorzien. 



T. m e 1 a n o c e p h a 1 a Lac. (ruficollis Steph., nigriceps Lac, collaris F.). In West-Duitsch- 

 land (Rijnprov.), Frankrijk en in Elzas-Lotharingen. Deze soort onderscheidt zich van de aanver- 

 wanten, door den zwarten kop. SiJrieten bruinrood, het 2e tot 9e lid kort en gedrongen, onderling 

 gelijk; knots breed, met evenwijdige zijden, zelden wat donkerder. Meso-, metasternum en buik 

 zwart; de schenen aan het uiteinde met naar buiten getrokken hoek. Lengte 3— 4| mm. 



Tritoiiia bipiistiilata F. (bimaculata Herbst) (C.N.I.526.3 1) is zeer verbreid in Gelderland en 

 Limburg, ook nog bij Baarn, Hilversum en Oldenzaal gevangen. 



XXVI. Familie TROGOSITIDAE. 



Fam. Trogositidae (C.N.I.527) heet, bij Ganglbauer en Reitier: O s t o m i d a e, bij Le- 

 veillé : T e m n o c h i 1 i d a e i). Tribus III. P e 1 1 i n i wordt O s t o m i d i ; Tribus II. 

 Trogositini wordt Tenebrioidini, waartoe Ganglbauer ook het genus N e m o s o m a Latr. 

 (C.N.I.527 en 528) rekent. Het genus Trogosita Oliv. (l.c. 528) wordt Tenebrioides 

 Pill. et Mitterp. (Tenebroides P. & M., Trogosita Oliv. pars); het genus P e 1 1 i s Geoff. (l.c. 528 

 en 529 wordt O s t o m a Laich (= Peltis Kugel., bij Reitter: Illig.). 



N e m o s o m a e 1 o n g a t u m L. (C.N.I.528). In Nassau werd deze soort uit beukenhout 

 verkregen; ook uit lindenschors, met E r n o p o r u s t i 1 i a e Panz., met welker larven zij 

 zich voedt. 



Tenebrioides iiiauritauiciis L. (caraboides F. piceus Schall., fuscus Goeze, complanatus Pill. et 

 Mitterp., bucephalus Herbst, striatus Fourcr., dubius Scriba, planus Quens.) (C.N.I.529. 1.1). 

 werd in het buitenland soms in duivennesten, met P t i n u s f u r L. en A n i t y s r u b e n s 

 Hoffm. en andere soorten, in detritus aangetroffen. 



Ostonia ferruginea L. (cimicoides De Geer, cassidoides Lepech. rubicunda Laich., 

 fraterna Rand., septentrionalis Rand.) (C.N.I.529 en L.VII) zou bij Bergen-op-Zoom gevangen 

 zijn ; ik bezit het exemplaar. Dalla Torre beschrijft eene a. *nigricans met zwarte dekschilden. 



Lopliocateres OUiff, door mij als sub-genus van Peltis Geoffr. vermeld, wordt een zelf- 

 standig genus. De soort L. piisillus Klug (Yvani Allib., africanus Motsch.) (C.N.I.529.2.1) werd 

 ook in gedroogde appelen gevonden. Ook het sub-gen. G r y n o c h a r i s Thoms. (met de 

 soort: o b 1 o n g a L.) is bij Reitter een afzonderlijk genus. 



XXVII. Familie COLYDIIDAE. 



Reitter verdeelt de fam. C o 1 y d i i d a e (C.N.I.530) in drie sub-familien: C o 1 j^ d i i n a e, 

 C e r y 1 o n i n a e en M u r m i d i i n a e, welke aldus onderscheiden zijn en in de navolgende 

 Tribus verdeeld worden: 



1 Het eerste sprietlid niet opvallend verdikt, aan de basis door eene grootere uitbrei- 

 ding van den zijrand van het voorhoofd bedekt. Sub-fam. Colydiinac 2 



Het eerste sprietlid gewoonlijk meer of minder kogelvormig-verdikt en aan de basis 

 vrij ingeplant, niet door den zijrand van het voorhoofd bedekt, de sprietwortel naar alle 

 zijden vrij liggend 11 



2 Dekschilden en halsschild onregelmatig bestippeld, zonder strepen, stippelrijen of rib- 

 ben; de dekschilden ook zonder naadstreep. Kop kort, van den schedel tot aan het uit- 

 einde afgerond-versmald 3 



') A. Leveillé, Temnochilidae, Coleopteronun Catalog. Junk-Schenkling, Pars 11. 1910. 



