XXVII. CoLYDiiD. - Pycnom. - Pycnomeropl. Cebylon. Oxylaem. XXVIII. Lathridiid. 241 



Lasius brunneus Latr., gewoonlijk meerderen bijeen. Kop nagenoeg vierkant, de wangen 

 voor de oogen parallel aan elkaar, achter de oogen met een zeer klein tandje aan de slapen. Hals- 

 schild vierkant, veel smaller dan de dekscliilden; aan de zijden gekorven; op de bovenzijde grof 

 gerimpeld, in het midden met eene ovale langsgroef. Schildje klein, vierhoekig. Dekscliilden lang- 

 werpig-eirond, met uitpuilende schouders en bovenop met, eenigszins paarsgewijze aaneen staande, 

 stippellijnen; de tusschenruimten vlak, de strepen met eene korte, geelachtige borstelrij. Rood- 

 bruin, nagenoeg mat. Lengte 2i— 4 mm. 



P y c n o m e r u s t e r e b r a n s 01. (C.N.I.537) werd in Nassau, aan opgestapeld hout in 

 een bosch, bij zonsondergang, begin Aug., gevangen; ook uit hout gekweekt. 



Pycnomeroplesius inexpectus Du Val. In Brussel, in den botanischen tuin, 

 gevangen; zij schijnt in verwarmde plantenkassen voor te komen. Ganglbauer en Schilsky ver- 

 melden Pycnomeroplesius als een sub-genus van Pycnomerus Er. Beide zijn 

 aldus te onderscheiden: 



Halsschild met eene breede langsgroef langs den opgebogen, verdikten zij rand; breeder 

 dan lang, op de schijf met twee zwakke of onduidelijke indrukken. Achtercoxae wijd 

 uiteen staande. Metasternum veel breeder dan lang, van achteren met eene fijn inge- 

 gravene middellijn, aan den achterrand, tusschen de achtercoxae, recht afgeknot. Oogen 



vlak gewelfd, weinig grof gefacetteerd Pycnomerus Er. 



Halsschild met fijn gerande zijden, even lang als breed, op de schijf met twee langs- 

 groeven. Metasternum ongeveer even zoo lang als breed, over de geheele lengte van eene 

 middelgroef voorzien ; aan den achterrand, tusschen de middelcoxae, iets uitgerand. 



Oogen gewelfd, \Tij grof gefacetteerd Pycnomeroplesius Gglb. 



De soort P. inexpectus du Val is zwartbruin, lang gestrekt, tamelijk smal, glanzig. Kop 

 zeer weinig smaller dan het halsschild, welk laatste ruim zoo lang als breed is, naar de basis iets 

 versmald, sterk bestippeld, met twee langsindrukken op de schijf. Dekschilden lang, gewelfd, 

 aan het uiteinde te zamen afgerond, evenals bij P y c n o m e r u s gesculpteerd. Lengte 3—4 mm. 

 mm. 1). 



Cerylon ï a g i Bris. (forticorne Muls. et Rey) (C.N.I.538 en l.c.II.A.774). Bij Kerkrade, April. 



C. ilisteroides F. (pilicornis Mrsh., picipes Steph.) (C.N.I.538.6.1). Exemplaren welke, benevens 

 de sprieten en pooten, geheel zwart zijn, beschrijft Èeitter als a. *nigripes (twijfelachtig of in ons 

 gebied). 



C. deplanatiim Gyllh. (C.N.1. 538.6.2) is nog bij Loosduinen, Sloten bij Amsterdam, Winterswijk, 

 Terborg, Zuidlaren, Delden en Denekamp gevangen. 



€. angiistatum Er, ( ?ferrugineum Steph.) (C.N.I.538.6.3) heet bij Ganglbauer en Reuter: 

 ferrugineiim Steph. (angustatum Er.). Deze is nog bij Winterswijk, Sept., en Denekamp gevangen. 



O X y I a e m u s c y I i n d r i c ii s Panz. (C.N.I.539 en B.106). Bij Valkenburg (Limburg), 

 Juli, in een hommelnest. 



O. V a r i o 1 o s u s Dufour (caesus Er.). Deze soort komt o. a. in Engeland , Nassau en in den 

 Elzas voor; zij leeft in oud eikenhout, bij Lasius f u 1 i g i n o s u s Latr. Zij onderscheidt zich 

 van O. cylindricus Panz. aldus: 



Cylindervormig, halsschild langwerpig, zeer grof bestippeld; zonder middelkiel, de 

 basale zijgroef kort. Dekschilden met fijnere stippellijnen. Lengte 2f— 2§ mm. . . 



cylindricus Panz. 

 Breeder, cylindervormig, bovenop duidelijker afgeplat. Halsschild langwerjjig, zeer grof 

 bestippeld; in het midden met eene zwak ontwikkelde langskiel, de basale zijgroeven 

 ongeveer het midden van het halsschild bereikende. Dekschilden opvallend breeder 



dan het halsschild, met zeer krachtige stippellijnen. Lengte 3— 3j mm 



V a r i o 1 o s u s Duf. 



XXVm. Familie LATHRIDIID AE (C. N. I. 539) 2). 



De tribus I. üleropliysiini, van de fam. L a t h r i d i i d a e, wordt door Schilsky en Reuter 

 Holoparamecini genoemd. Ganglbauer stelt eene sub-fam. Iloloparaiueciuae tegenover de sub- 

 familiën: Dasycerinae en Lathridiinae. 



')Bothrideres contractus F. (bipunctatus Herbst) was door Snellen van Vollenhoven, in 

 1848 en 1870, opgegeven als bij Leiden gevangen, wat zeer twijfelachtig is. 



) F. M. J. Belon, Lathridiidae. 1902. III (Wytsman, Genera Insectorum). 



16 



