246 XXVIII. Lathridiidae. - Corticaria. 



€. iiinbilicata Beek. (cylindrica Mannh., umbilieifera Mannh., borealis WoUast., eylindripennis 

 Motscli., punetatissima Motseh., subpieea Motsch.) (C.N.I.548.7.4) is nog bij Apeldoorn, Mei, en 

 op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



C. denticulata Gyll. (C.N.I.548 en L.II). Op vele plaatsen in ons land, in gezelschap van 

 longicornis Herbst, gevangen, doch zeldzamer. Volgens Ganglbauer moet deze soort 

 longicornis Herbst heeten, ter^vijl de op blz. 549 (l.c.) beschrevene longicornis 

 Herbst daarentegen moet heeten impressa Oliv. De synonymie is nu : C. longicornis 

 Herbst (ruficornis Kugel., denticulata Everts) en C. impressa Oliv. (denticulata Gyll., 

 sculptipennis Fald., badia Mannh., campicola Mnnh., validipes Motsch., longicornis Reitt., 

 Everts). Reuter geeft het verschil aldus: 



Dekschilden langer, met zeer zwak verdiepte stippellijnen. Halsschild aan de zijden 

 nagenoeg gaafrandig. Sprieten langer. Gemiddeld iets grooter, glanzig zwart ; sprieten 

 en pooten geelrood, de kirots donkerder. Het geheele lichaam is meer gestrekt dan bij 

 impressa Oliv. Lengte 2f — 2|- mm. Meestal met i m j) r e s s a verward. . . 



longicornis Herbst. 

 Dekschilden met sterk verdiepte stippellijnen en gewelfde tusschenruimten. Halsschild 

 aan de zijden duidelijk gekorven. Zwart of bruinzwart, meestal met roodbruine schou- 

 ders en lichter uiteinde; of geheel roodbruin, veelal met donkerder naad en donkerder 

 zijden; veelal is het geheele lichaam bruinrood. Lengte 2^—2^ mm impressa Oliv. 



e. longicornis Herbst (impressa Oliv.) (C.N.I.549.7.5 en L. II) moet nu heeten: impressa 

 Oliv. (zie de synoniemie hierboven). De geheel roodbruine hadia Mannh. wordt door Gangl- 

 bauer en Reuter niet, door Schilsky wel als ab. geduid; bij deze laatste auteur zijn hiermede 

 synoniem: campicola Mannh. en longicornis Reitt. 



C. f o V e o 1 a Beek (foveolata Westerhauser, amplipennis Reitt., dilatipennis Reitt.) (C.N.I. 

 549 en B.114). Te Amsterdam, Sept., in huis gevangen. De soort leeft op dennen en is vermoede- 

 lijk met brandhout in huis gekomen. Ook bij Cleef gevangen. 



C. Mannerheimi Reitt. (longicollis Mannh.) (C.N.I.549) heet, volgens Ganglbauer en 

 Schilsky en thans ook volgens Reitter: a b i e t u m Motsch. (longicollis Mnnh., depressa Thoms., 

 Mannerheimi Reitt. en volgens Schilsky ook synon. : foveola Thoms en interstitialis Reitt.). In 

 bergstreken op naaldboomen. In Nassau, uit overwinterde sparrenkegels en achter sparrenschors. 



C. linearis Payk. (rubripes Mnnh. baicalica Mannh.) (C.N.I.549.7.6). Exemplaren met zwart- 

 bruine dijen zijn: a. *obscuripes Reitt. De soort is nog bij Denekamp gevangen. 



C. b e 1 1 a Redtb. ( ? lateritia Mannh., Heydeni Reitt. ol., i. 1.). Deze soort is uit Nassau ver- 

 meld en zou ook bij Hamburg gevangen zijn; was vroeger (1870 en 1889) ten onrechte uit Am- 

 sterdam vermeld. Zij is zeer naverwant aan linearis en daarvan onderscheiden door de kleur, 

 het naar verhouding tot de dekschilden minder smalle, aan de zijden veel sterker getande, meer 

 wijd uiteen bestippelde halsschild, de eenigszins dwarsrimpelige tusschenruimten der dekschilden 

 en door de sexueele kenmerken van het c^. In den regel bruinrood, het Ie sprietlid en de pooten, 

 met uitzondering van de knieën en tarsen, zwart ; veelal ook de dekscliilden zwartachtig met rood- 

 bruine schouders; veelal is het lichaam geheel roestrood. Bij het ^ zijn de dijen \Tij sterk verdikt, 

 de voorschenen aan de binnenzijde, achter den top, iets uitgebogen; het eerste voortarsen-lid ver- 

 breed; het 5e sterniet aan den achterrand met een diepen, breeden, flauw gebogen dwarsindruk. 

 Lengte 1|— 2 mm. 



C. longicollis Zett. (formicetorum Mmih., stigmosa Motsch.) (C.N.I. 549 en B.120) werd 

 in Februari, Maart en Augustus, bij Valkeveen, in een mierennest (Formica r u f a L.) aan- 

 getroffen. 



C. saginata Mnnh. (lapponica Reitt., denticulata H. Bris). Volgens Ganglbauer in Noord- 

 en Middel-Europa (o. a. bij Hamburg). Deze soort is het naast verwant aan s e r r a t a en aldus 

 te onderscheiden: 



Halsschild verbreed, nagenoeg hartvormig, voor het midden het breedst; aan de zijden 

 sterk getand, met tandvormig uitstekende achterhoeken; dicht en sterk bestippeld, 

 voor het schildje met een diep groefje. Roestrood of bruingeel, de dekschilden, met 

 uitzondering der schouders, meestal bruin tot zwartachtig. Lengte 1|— 2| mm. . . 

 (Motschulskja Kolen., rotulicoUis Woll., axillaris Mannh., laticollis JMnnh., octodentata 



Say, prionodera Leconte) serrata Payk. 

 Halsschild veel breeder dan lang, niet hartvormig, breed-ovaal, meer gewelfd ; minder 

 dicht bestippeld, met een zeer klein, vlak basaalgroefje; de achterhoeken zeer stompt 



