I 



XXVIII. Lathridiidae. - Corticaria. Melanophthaoia. Corticabina. 247 



nagenoeg afgerond. Dekschilden kort-ovaal, zeer weinig breeder dan het halsschild. 

 Lichaam bruin tot zwart, sprieten en pooten roestrood. Lengte If — 15 mm. . . . 



s a g i n a t a Mnnh. 



C. o b s e u r a Ch. Bris. (C.N.I.549) is in Nassau op C a r d u u s, Augustus, gevangen en 

 in Stuttgart uit Verbascum gekweekt. 



C. ferniginca Mrsli., non Gyllh. (fenestralisReitt., nigricollisZett.,rufulaZett.,nigricepsWaltl, 

 subacuminata Mannh., deleta Mannli., denticulata Kirby, Kirbyi Lee.) (C.N.I.5o0.7.10) is 

 nog bij Oisterwijk, Burgst bij Breda, Steenwijk, Denekamp, Weert, Valkenburg en Heerlerheide 

 (Limb.) gevangen. 



Het genus Melanoplitlialma Motsch. (C.N.I.550.8) wordt door Reuter in twee genera, Mela- 

 iioplitlialnia Motsch. (Melanopsis Des Gozis) en Corticarina Reitt. (O r o p s i m e Des Gozis) 

 gesplitst, welke beiden door Ganglbauer als sub-genera van Corticaria Mrsh. worden be- 

 schouwd. 



Reuter onderscheidt de drie aanverwante genera aldus: 



1 De randstreep der dekschilden eindigt aan de schouders niet in een groef je 2 



De randstreep der dekschilden eindigt van voren, onder de schouderbuil, in een duidelijk 

 groefje. Schildje sterk verbreed, met eene fijne dwarsplooi. Halsschild veel smaller dan 

 de dekschilden; verbreed, voor de basis met eene dwarsgroef of twee dwarsgroefjes, de 

 zijden hoogstens onduidelijk gekorven. Eerste sterniet met twee fijne, naar achteren 

 divergeerende en verkorte dijlijnen, welke aan de binnenzijde der achtercoxae beginnen. 



De soorten: distingiienda ComoUi en transversalis Gyll Melanoplithaluia Motsch. 



2 Schildje sterk verbreed, zeer smal ; aan of voor het uiteinde met eene fijne dwarsplooi. 

 Voorschenen ook bij het ^ gewoon. Halsschild meestal met een groefje voor de basis, 



de zijden sterk gekorven of getand Corticaria Mrsh. 



Schildje zwak verbreed en afgerond, gewoon, zonder dwarsplooi. Voorschenen bij het 

 (J naar binnen, voor het uiteinde, met een tandje. Kop achter de oogen zonder slapen. 

 Halsschild aan de zijden slechts onduidelijk gekorven, met kleine tandvormige ach- 

 terhoeken. Dekschilden ovaal, veelal aan het uiteinde duidelijk af geknot. Eerste ster- 

 niet zonder dijlijnen. De soorten: gibbosa Hrbst., siiuilata Gyll. fuscula Gyll., triinca- 

 tella Mannh. en f u 1 v i p e s Gom forticarina Reitt. 



Melanoplithalnia distinguenda ComoUi (pusilla Melsh., morsa Lee, pumila Lee, angulata Woll., 

 seminigra Belon, extensaRey) (C.N.I.550.8.1). De a. *angulosa Motsch. moetheeten: a. *parvicollis 

 Mimh, (= angulosa Motsch.). De soort is ook in België, in aantal, bij Houx(collinedePoilvache), 

 op Vicia tetrasperma Mnch. en bij Bellefontaine gevangen. 



M. transversalis Gyll. (C.N.I.550.8.2). De synoniemen zijn: curticollis Mannh.§, maura Motsch., 

 taurica Mnnh., brevicollis Mannh.§, hortensis INInnh., crocata Mnnh., suturalis ]Mnnh.§, pallens 

 ]\Innh.§, Wollastoni Waterh.§, moraviaca Reitt. en fallax Rey. De meeste door mij (l.c.) ge- 

 noemde aberraties(§) zijn te onbeduidend om als zoodanig beschouwd te worden; hortensis Mnnh. 

 en crocata Mnnh. komen mij voor nog als ab. behouden te kunnen blijven. Terwijl de soort fijn 

 geelachtig behaard is, is bij a. *sericea Mannh. {albipilis Reitt.) de beharing witter, stijver en 

 langer. Bij a. hortensis Mannh. (Wollastoni Waterh., suturalis Mannh.) is, volgens Reitter, de 

 naad der dekschilden zwartachtig. 



Corticarina L a m b i a n a Sharp. Deze, in Engeland voorkomende, soort is zeer naverwant 

 aan s i m i 1 a t a, maar veel smaller, met kortere, meer ovale dekschilden ; meer verbreed hals- 

 schild, veel kortere pooten en fijnere sculptuur en beharing der dekschilden. Het Ie tarslid is in 

 beide seksen dikker. Bij het cj de voorschenen getand, maar is die kleine tand zeer moe ielijk te 

 vinden, terwijl zij bij het (J van s i m i 1 a t a zeer duidelijk is; bij L a m b i a n a is dit tandje, 

 evenals bij t r u n c a t e 1 1 a, geheel aan het uiteinde van de scheen geplaatst, waarom het bo- 

 vendien moeielijk in 't oog valt. 



C. fuscula Gyll., non Humm. (C.N.I.551.8.5). Roestroode exemplaren, met zwartachtige dek- 

 schilden, zijn a. *ovalipennis Reitt. 



C. fulvipes Com. (picipennis Mannh., curta Woli., fuscipennis Motsch., meridionalis 

 Reitt. ooptera Fairm.) (C.N.I.551). Ik betwijfel zeer of deze soort, uit het Middell. Zee-gebied, in 

 België voorkomt en op het duitsche Noordzee-eiland Borkum gemeen zou zijn (l.c.II.A.774).; ver- 

 moedelijk met truncatella Mannh. verward. Ganglbauer meldt hiervan niets en Reitter zegt 

 van het voorkomen op Borkum en nog van eene andere vindplaats: „Diese Angaben (von Schilsky) 

 waren nachzuprüfen". 



