248 XXIX. CücujiDAE. - Laejiophloeus. 



XXIX. Familie CÜCUJIDAE (C.N.L551). 



Ganglhauer verdeelt de fam. C ii c u j i d a e in vier sub-familiën, n.1. : 



I. Passandrinae, met den tribus Prostomini (de genera: L a e m o t m e t u s Gerst, i) en 

 P r o s t o m i s Latr.) 



II. Ciicujinac, met de tribus: Cuciijini (genera Cucujus F., Pediacus Shuck. '-) en 

 Phloeostichus W. Redtb., welke laatste door Reuter tot een afzonderlijken tribus 

 Phloeostichini gerekend wordt) ; Ulciotini (genus U 1 e i o t a Latr.), LacnioplilociDi 

 (genera L a e m o p h 1 o e u s Latr. en Lathropus Er.) en Hypocopriiii (genus Hypo- 

 coprus Motsch.), welke laatste tribus bij Reuter tot de Fam. C r y p t o p h a g i d a e ge- 

 rekend wordt. 



III. Silvaninae, met de tribus: Psaminoecini (genus Psammoecus Latr.) en Silvanini 

 (met de genera: A i r a p li i 1 u s Redtb., Nausibius Redtb., Oryzaephilus Ganglb. 3), 

 S i 1 V a n u s Latr., Sil vanop rus Reitt. ^), E m p o r i u s Ganglb. (bij Reuter tot de 

 Psanimoecini gerekend), Cathartus Reiche en Ahasverus Des Gozis '"). 



IV. .Ilonotoiuinac (genus Monotoma Hrbst.). In „C.N.I.562" als afzonderlijke familie 

 beschouwd. 



Reitter verdeelt de Cucujidac in twee sub-familiën: Cucujiuae en Monotoiuinac; de eerste sub- 

 familie verdeelt hij in de hierboven genoemde tribus. 



LaemopliIocusLap. de Cast. (C.N.I.556.2). De soorten zouden zich ontwikkelen in de gangen van 

 Xylop hagen. Ganglbaner en Reitter verdeden dit genus {Reitter en Schilsky noemen Stephens 

 als auteur) in twee sub-genera, welke aldus onderscheiden worden: 



Clypeus door eene verdiepte d warslijn van het voorhoofd afgescheiden. Voorrand meer 



of minder uitgerand. Met de soorten : monilis F. en t e s t a c e u s F 



(Laemophloeus s. str..) 

 Clypeus niet door eene dwarslijn van het voorhoofd afgescheiden. De overige soorten. 



(Leptus Thoms., non Duft.) (Cryptolestes Gnglb. ^) 



Lacuiophiocus monilis F. (denticulatus Preyssl., bipustulatus Panz., bimaculatus Oliv.) 

 (C.X.I.556 en l.c.II.A.774). Meermalen bij Arnhem, Maart— Mei. Volgens Reitter achter beuken- 

 en lindenschors, in de gangen van Taphrorychus bicolor Hrbst., welke . I p i d e ech- 

 ter nog niet in Nederland gevangen is '). Soms is bij het (^ (forma bucephalus Ganglb.) de kop 

 breeder dan het halsschild. 



L. m u t i c u s F. (piceus Oliv., labiatus Kugel.). In Nassau, aan oude eiken. 



Deze, aan monilis zeer aanverwante, soort, is smaller en meer gestrekt; glanzig zwart, met 

 zwartbruine sprieten en pooten, of bruin met lichtere dekschilden en bruinroode sprieten en 

 pooten. Halsschild aan de zijden zonder stompe tandjes. Lengte 2^— 3f mm. 



L. n i g r i c o 1 1 i s Luc. Volgens Ganglhauer in België, overigens in Zuid-Frankrijk, Algerië en in 

 den Caucasus. Li Algerië, achter de schors van kurkeiken. Zeer naverwant aan m o n i 1 i s, met 

 denzelfden habitus, doch onderscheiden door de donkere kleur van kop, halsschild en onderzijde; 

 de grootere, levendig rood gekleurde vlek op de dekschilden ; de iets sterkere en dichtere bestippe- 

 ling van kop en halsschild en door het veel smallere eindlid der spaarzaam behaarde, glanzige 

 sprieten. Glanzig zwart ; kop en halsschild, bij niet goed uitgekleurde exemplaren, donker rood- 

 bruin, de dekschilden op de voorhelft met eene groote, roode, naar binnen tot aan de naadstreep, 

 naar buiten tot aan den zijrand reikende vlek; mond, sprieten en pooten bruinrood. Sprieten bij 

 het ^ veel krachtiger en meer gedrongen dan bij het ^ van monilis, het eindlid ongeveer slechts 

 half zoo breed als het voorlaatste, ovaal ; sprieten bij het $ eveneens krachtiger dan bij m o n i- 

 1 i s $, met smaller eindlid. Halsschild en dekschilden iets meer gewelfd dan bij monilis; 

 dekschilden tusschen de naadstreep en de schoudcr-langsrib meestal met twee duidelijke langs- 

 ribben. Lengte 3—4^ mm. 



') In C.N. 553, regel 4 v. o. staat: = „Orycoecus", lees: „Oryzoecus." 



-) Zie: G. C. Champion, Pediacus dcpressiis Herbst, a species frequeuting pines in the 

 Woking district, in: „The Entomol. Monthly Mag. LUI, 1917". 



') Bij Ganalhauer en Schilsky als sub-genus van S i 1 v a n u s Latr. ; bij Reitter als genus. 



') Een door Reitter nieuw opgesteld genus voor S. f a g i Gu6r. (siniilis Er.). 



') Een genus, voor Cathartus advena Waltl en e x c i s u s Reitt. opgesteld. 



*) Reitter schrijft by vergissing Crypholestes Gnglb. 



') L. t e s t a c e u s L., door Snellen van Vollenhoven in 1848 uit Nederland vermeld, werd in 1870 

 niet meer opgegeven. 



