XXIX. CucuJiDAE. - Laemophloeus. Lathropus. Hyliota. Psammoechus. 249 



L. bimaciilatus Payk. (unifasciatus Latr., fasciatus Steph.) (C.N.I.o56.2.1) is nog bij Arnhem en 

 Valkenburg (Limb.), Juni, Aug., gevangen. 



L. alternans Er. (C.N.I.557 en l.c.II.A.774) leeft achter C o n i f e r e n-schors, in de gan- 

 gen van kleine schorskevers (Pityogene s-soorten), o. a. bij Hamburg en in Nassau. De larve 

 is door Ganglbmier beschreven. 



L. juniperi Grouv. Deze soort leeft achter de schors van J u n i p e r u s, in de gangen 

 van Phloeosinus thujae Perris en van de Zuid-Europeesche P. b i c o 1 o r BruU. Zij 

 is het naast verwant aan L. alternans Er., maar opvallend grooter, op de bovenzijde duide- 

 lijker (bij alternans stoffijn) behaard. Dekschilden glanzig, de schouder-langsrib scherper 

 aangeduid, de schijf daartusschen sterk afgeplat en voor het midden bovendien nog schuin inge- 

 drukt. Lengte 2i— .3 mm. Volgens Eeitter nog niet met zekerheid in Duitschland waargenomen. In 

 Frankrijk, o. a. in het woud van Fontainebleau. 



L. ferrugineiis Steph. (monilicornis Steph., testaceus Payk.) (C.N.1. 557.2.4) werd ook, in eenige 

 exemplaren, uit het achterlijf van een dooden Hylotrupes bajulus L. verkregen ^), 

 Ook in een meelfabriek te Deventer, in massa. 



L. E 111 g e i Reitt. (exilis Rey) (L.VIII). Te Delft, in een slaolie-fabriek, uit A r a c h i d e n- 

 noten verkregen; met f e r r u g i n e u s. Volgens Reuter ook in Hamburg. Deze soort is het naast 

 verwant aan ferrugineus, doch onderscheiden doordat het 7e en 8e sprietlid, in beide seksen, 

 niet langer dan breed of een weinig verbreed zijn; ook zijn het 9e en 10e lid niet langer dan breed. 

 Dekschilden minstens tweemaal zoo lang als te zamen breed. Bij ferrugineus daarentegen 

 zijn in beide seksen alle sprietleedjes iets langer dan breed; de dekschilden tweemaal zoo lang als 

 te zamen breed. 



L. t u r c i c II s Grouv. (L.VIII). Een ^ bij Aalbeek (Limburg), Juli, zittende op de kleederen 

 van een persoon. Volgens Reitter vooral met gedroogde pruimen, uit het Oosten, ingevoerd: in 

 Hamburg. 



L. pusillus Schönh. (C.N.I.557.2.3) heet, volgens Ganglbauer en Reitter: niinutus Oliv. ; hiermede 

 zijn synoniem: pusillus Schönh., testaceus Steph., crassicornis Waltl, longicornisMnnh., brevis 

 Fairm. Zij werd nog, in massa, in een meelfabriek te Deventer gevangen ; ook in gedroogde pruimen. 



L. at er Oliv. (spartii Curt., isiceus Steph.) (C.N.I.557). Geheel roestroode exemplaren zijn: 

 a. capensis Waltl (B.89), niet ferrugineus Er., welke laatste, volgens Ganglbauer, sy- 

 noniem met ferrugineus Steph. is ; in Rotterdam, met ferrugineu Steph. en p u- 

 s i 1 1 u s Schönh. in eene A r a c h i d e n-Iading. 



In Nassau achter de schors van S a r o t h a m n u s. 



L. c 1 e UI a t i d i s Er. (C.N.I. 557 en l.c.II.A.774). Niet zeldzaam in Zuid-Limburg.. 



Lathropus sepicola MüU. (C.N.I. 558 en II.A. 774). zou ook achter iepenschors le- 

 ven, in de gangen van Scolytus multistriatus IVIrsh., Pteleobius vittatus 

 F. en K r a a t z i Eichh., waar zij zich voedt met de uitwerpselen der larven dezer schorskevers, 

 In Nassau werd zij van abrikozen- en pruimenboomen geklopt. 



Hyliota Latr. (C.N.I.558.3). Ganglbauer en Schilsky schrijven: Uleiota Latr. (= Brontes 

 Fabr., Hyliota Reitt., Hyleota Seidl.). Ook Reitter schrijft thans: lleiota. De soort l'. pla- 

 nata L. (compressa Fourcr., flavipes F., pallens F., arabis Fabr.) (l.c.3.1) is nog bij Velp, nabij 

 Arnhem, April, in aantal gevangen. 



Psammoechus (Psauimoecus) bipunctatus F. (C.N.I.558.4.1). De a. B o u d i e r i Luc. 



(B.110) is geheele roodgeel, slechts eene ronde vlek op het achtergdeelte der dekschilden is zwart 

 (Rotterdam, April en Valkenburg, Aug.). Bij a. c o n u e x u s Gerh. (B.110) zijn de zwarte vlekken 

 op de dekschilden tot aan den naad en meer of minder tot aan den zijrand uitgebreid (Rotterdam 

 en Hillegersberg (Maart, April). Bij het type zijn kop, onderzijde, schildje, de twee voorlaatste 

 sprietleedjes, benevens eene ronde vlek op het achtergedeelte der dekschilden zwart. 



') Eene vroegere opgave (1870) dat L. corticinus Er. in een pakhuis met victualiën te Am- 

 sterdam zou gevangen zijn, berustte op verkeerde determinatie. 



In Engeland werd de, slechts limm. lange, L. truncatus Casey, uit China en Japan, in kolo- 

 niale waren geïmporteerd. 



